KU Leuven helpt pannenkoeken in Ethiopië verbeteren

Nieuwe fermenteringstechniek verbetert kwaliteit en smaak van Ethiopisch brood

06 december 2018
Artikel
Auteur(s): Daan Delespaul
Ooit al van kocho gehoord? De vezelrijke pannenkoek is het dagelijks brood van zo’n 15 miljoen Ethiopiërs. Onderzoekers van de KU Leuven bedachten een manier om de productie te verbeteren.

Voedingswetenschappers aan de Geelse campus van de KU Leuven hebben een nieuwe methode ontwikkeld om de productie van kocho te verbeteren. Dat gerecht is voor miljoenen Ethiopiërs hun voornaamste voedingsbron, maar moet maanden in ondergrondse putten worden gehouden om te fermenteren en is daarom niet meteen een snelle hap. Onderzoekers van de KU Leuven zagen veel gelijkenissen met de manier waarop zuurkool bij ons in Vlaanderen wordt gefermenteerd en exporteerde twintig zuurkoolpotten naar Afrika. Door gebruik te maken van die luchtdichte zuurkoolpotten zou de productie nu betrouwbaarder en kwalitatiever zijn. En de kocho is nog lekkerder ook!

‘We hoorden voor het eerst van kocho van een collega die in Ethiopië bodemonderzoek aan het doen was’, vertelt Leen Van Campenhout, coördinator van het onderzoek. ‘Toen ze ons over het productieproces vertelde zijn wij hier in de wandelgangen luidop beginnen nadenken over welke problemen we met onderzoek konden verbeteren.’ Met succes zo blijkt want in Ethiopische overheid maakte prompt 125 000 euro vrij om de methode verder uit te werken. 

Door gebruik te maken van die luchtdichte zuurkoolpotten zou de productie betrouwbaarder en kwalitatiever zijn

De impact kan dan ook moeilijk onderschat worden. ‘Je hebt daar te maken met mensen in de hooglanden, geweldig arm en niet geletterd… Zij zijn dus vooral bezig met food security en niet food safety. Nochtans hebben die begrippen wel met elkaar te maken want als je voedsel niet veilig is, kan je ziek worden en dat heeft daar een grotere impact. Het is goed dat ze daar nu ook mee bezig zijn’, weet Van Campenhout.

Maar van al deze voordelen is de verbeterde smaak misschien wel het meest cruciaal. Kocho wordt in eerste instantie voor het eigen huishouden geproduceerd, maar wat overblijft wordt verkocht op lokale markten. De lekkerdere kocho zal hopelijk sneller over de toonbank gaan en dat kan de arme regio wat meer economische ademruimte geven.