Proffen schrijven vrije tribune tegen het Vlaams Blok
KU Leuven neemt eindelijk haar verantwoordelijkheid op na derde
Zwarte Zondag
Naar aanleiding van een vrije tribune over het Vlaams Blok in De
Standaard geschreven door een tiental Leuvense professoren, nodigde Veto
drie ondertekenaars van de brief uit voor verdere diskussie. Hiermee
knikte Veto de voorzet binnen die de proffen zelf gegeven hadden. Zij
schreven de brief immers om een diepgravend debat over ekstreem-rechts
uit te lokken. Tussen de regels van het interview kan je ook sitaten
lezen uit een anonieme dreigbrief die de proffen enkele dagen na het
verschijnen van hun vrije tribune tussen hun mail aantroffen. De herkomst
van de brief was niet te achterhalen. Hij was alleen ondertekend met 'The
Revenge'.
De titel van de vrije tribune liet alvast niets aan de verbeelding over:
"Ekstreem-rechts onaanvaardbaar". Onmiddellijk na de publikatie van de
brief kregen de professoren een anonieme dreigbrief in een stijl die
sommige Blokkers nog zou doen blozen. De auteur(s), die zich dus The
Revenge noemen, vervloeken de multi-kulturele samenleving en roepen op om
onze huidige demokratie maar meteen te vernietigen.
De opiniebijdrage van de proffen was er gekomen op initiatief van het
Leuvense Overlegcentrum voor Ethiek, voornamelijk op vraag van de
filosoof Bart Pattyn. Het idee was overigens al voor de verkiezingen
gegroeid. Enkele specialisten op het vlak van de studie rondom
ekstreem-rechts staken de koppen bij elkaar en zo kwam er een
interdissiplinaire samenwerking tot stand. De proffen waren van mening
dat de KU Leuven haar morele verantwoordelijkheid moet opnemen in verband
met de opkomst van ekstreem-rechts in Vlaanderen. De unief moet uit haar
ivoren toren komen.
Veto: Beantwoordden de verkiezingen aan de
verwachtingen?
Billiet: «Die vijftien procent lag in de lijn der
verwachtingen. Er is een grote aarzeling geweest omtrent het publiceren
van deze brief: is het wel opportuun? Dat heeft te maken met het gevoel
dat leeft onder de bevolking. Ik denk dat de problemen die het Vlaams
Blok aansnijdt in zekere zin voor een groot deel van de bevolking
reëel zijn, maar ze overdrijven het natuurlijk. In bepaalde wijken
zijn de Marokkaanse jongeren voor sommige personen een probleem, maar de
media kloppen dit op zodat zij voor anderen, die daar eigenlijk niets mee
te maken hebben, ook een probleem worden. Ook andere aandachtspunten die
inspelen op angstgevoelens klinken heel veel mensen als muziek in de
oren. Bijvoorbeeld: kulturen moet je maar niet vermengen, anders krijg je
problemen. Bovendien hanteren zij een taal die sterk aansluit bij wat de
gewone man zegt. Op dit moment wordt zelfs de betekenis van het cordon
sanitaire verdraaid: het Vlaams Blok beweert nu dat de andere partijen
ondemokratisch zijn en dit bindt mensen van allerlei slag aan die partij,
ook personen die eigenlijk niet veel met het Vlaams-nationalisme te maken
hebben.»
Veto: Waarom skoort ekstreem-rechts in Vlaanderen zo goed in
vergelijking met vele andere Europese landen?
Louis Vos: «In Vlaanderen speelt het Vlaams-nationalisme een
belangrijke rol. Dat is in de periode tussen de twee wereldoorlogen
geëvolueerd van een anti-belgicisme naar een anti-parlementarisme,
want dat was in hun ogen een werktuig van de unitaristische franskiljons.
Op die manier evolueerde bijvoorbeeld het VNV naar de Nieuwe Orde, het
fascisme.»
«Na de oorlog was het fascisme overwonnen, maar een groot deel
van dat anti-belgicisme bleef bestaan bij een aantal Vlaams-nationalisten
die dan 'getroffen' werden door de repressie. Er zijn uiteraard wel
mensen onterecht getroffen door die repressie, maar het is toch tipisch
dat men hier het woord 'repressie' hanteert. In Nederland zegt men gewoon
de 'bestraffing' van de kollaborateurs. Voor een aantal Vlamingen is daar
iets geweldig onrechtvaardigs gebeurd. Daardoor vond in de beeldvorming
over de oorlogsjaren een ommekeer plaats. De partizanen, de
verzetslieden, werden de slechterikken en de Oostfronters, de
'idealistische flaminganten', de helden. Het anti-belgicisme sijpelt op
die manier dus opnieuw door in het Vlaams-nationalisme.»
«Geleidelijk aan gaat een groep binnen die Vlaams-nationalisten
de idealen van het vroegere VNV propageren: eerst het witwassen van de
kollaboratie, daarna het in vraag stellen van de Belgische staat en de
parlementaire demokratie. Dit alles blijft binnen de VU redelijk in
evenwicht tot ongeveer de jaren zeventig. Het Vlaams Blok scheurt zich na
het Egmontpakt af van de VU. Tevens treden er in de jaren zeventig
jongeren uit het NSV (Nationalistische Studentenvereniging) op het
voorplan, zoals bijvoorbeeld Filip De Winter. Deze jongeren steken de
nostalgische gevoelens over de Nieuwe Orde in een nieuw, modern kleedje.
In plaats van te treuren over de gemiste kansen van de Vlaamse beweging,
gaat men zoeken naar een nieuw model.»
«Men gaat proberen om het principe van gelijkheid in de
samenleving in vraag te stellen. Zij willen de revolutie van rechts
realiseren. Het Vlaams Blok wil dat nu nog steeds, maar zal daar niet
direkt voor uitkomen. Ze laten zich bijvoorbeeld inspireren door de
filosoof Gramsci: eerst de dominante kultuur ondermijnen. Men zoekt
aanknopingspunten zoals de vreemdelingen, waar elektorale successen mee
te behalen zijn.»
Veto: In het opinie-artikel in De Standaard schrijft u onder de
hoofding "Onverantwoorde generaliseringen" dat het Vlaams Blok de
individuele rechten aantast door een ongeoorloofd algemeen beeld van
welbepaalde bevolkingsgroepen te gebruiken. Maar trapt u met het
verdedigen van een individualistische etiek niet in een valkuil? Beroept
het Vlaams Blok zich als nationalistische partij ook niet op die etiek,
die sinds de Franse Revolutie steevast is ingeroepen tegen de abstrakte
en veralgemenende idealen 'liberté, égalité et
fraternité'? Is die etiek ook niet aanwezig in de angstbeelden van
nationalistische partijen tegenover de reusachtige Europese Unie, die in
hun ogen alle kleintjes wil verslinden?
Bart Pattyn: «De moderne tijd gaat gepaard met een groeiende
angst, omdat de strukturen abstrakter worden. Na de Franse Revolutie
ontstond een nieuw politiek systeem, de rechtstaat, dat veel minder
aansluit bij volkeren, familierelaties en standen. Er ontstaat een angst
van de individuen wat betreft hun wereld, hun identiteit, hun plaats.
Maar de poging om zich daar tegen te verdedigen, zoals het Vlaams Blok
doet, is vals. De tijd van het 'Ancien Régime' en van de
pré-revolutionaire strukturen kunnen wij niet kunstmatig doen
herleven. Men draait zichzelf een rad voor de ogen als men denkt dat er
zoiets bestaat als 'het volk', 'dé homogene gemeenschap'. Men moet
leren inzien dat 'het volk' een geweldig geschakeerd weefsel is
waarbinnen de meest uiteenlopende relaties aan het werk zijn. Wat wij
hebben willen aantonen, is dat men die nuances maskeert door het gebruik
van generalisaties. Hierdoor plaatst men een aantal overkoepelende
elementen op de voorgrond en verdonkeremaant men alle schakeringen van de
geschiedenis. Die is immers veel komplexer. Er is een morele instantie
nodig die zegt dat deze denkbeelden fundamenteel fout zijn. Als
professoren aan deze universiteit wilden wij dat belangrijk signaal
geven.»
Billiet: «Je kan dit ook niet los zien van de gehele
wereldproblematiek. Als een kleine minderheid op deze planeet enorme
rijkdom produceert en een groot deel van de bevolking in de miserie
leeft, dan ontstaat er een enorme spanning. Door deze ekonomische
verhoudingen en de ontwikkeling van de media is er een ongeziene
mobiliteit op wereldschaal ontstaan.Als men graag zou hebben dat elke
kultuur op zijn eigen stek bloeit en dat de intellektuelen blijven waar
ze het meeste nodig zijn, namelijk in hun eigen land, dan is men blind
voor de realiteit. Als je mensen nu gaat opvoeden in een ideologie van
kulturele eigenheid, ga je nog meer spanningen veroorzaken. Een
dergelijke ideologie heeft geen toekomst.»
Pattyn: «'De anderen zijn zo, wij zijn anders', dat is de
wijze waarop het generaliserend taalgebruik van het Vlaams Blok werkt.
Men probeert de indruk te wekken dat die anderen bedreigend zijn en wij
als slachtoffers tegenover hen staan. Men gebruikt een zondebokmechanisme
om een wij-gevoel te kreëren. Maar dit heeft niets te maken met de
kwaliteit van de kultuur op zich.»
Veto: Denken jullie een voldoende sterk antwoord geformuleerd
te hebben? Volstaat het om te verwijzen naar een konkrete etiek en naar
intern pluralisme?
Pattyn: «Het is belangrijk dat een publieke opinie gedragen
wordt door een kwaliteitsvol kollektief bewustzijn. En dat vormt zich
niet automatisch. Kwalitatief samenleven veronderstelt een gemeenschap
waarin men gesocialiseerd wordt. Kultuur en gemeenschap laten het
individu toe om genuanceerd na te denken over zijn samenleving. Maar het
Vlaams Blok probeert angst te zaaien om ze daarna zelf te bestrijden via
een identiteitsbevestigende ideologie. Zowel de angst als de ideologie is
doorspekt met valse, kunstmatige argumenten.»
Billiet: «Eigenlijk impliceert de Vlaams Blok-ideologie dat
ons land wordt beroofd door 'anderen': Walen, Belgen, vreemdelingen,
homo's, enzovoort. Maar ondanks menige dioxinekrisis houden we er een van
de beste levensstandaarden ter wereld op na. En toch spreekt het Vlaams
Blok in termen van verknechting: zij beweren in hun teksten dat we
verdrukt worden en bedreigd zijn door allerlei vijanden. Dat is geen
manier om over een samenleving na te denken, dat is
uitzichtloos.»
Vos: «Om een kultuur te kreëren die positief bijdraagt
tot de vorming van een gemeenschap, moet men rustig bouwen. Het Vlaams
Blok kondigt al op voorhand aan dat de gemeenschap geradbraakt is door
anderen.»
Veto: Is racisme een onbestaand hersenspinsel of een
werkelijkheid in onze samenleving? We horen vaak van politici dat de
publieke opinie een groot deel van het gedachtengoed van het Vlaams Blok
deelt.
Billiet: «Wat noem je racisme? De mensen spreken altijd over
zich bedreigd voelen. En dat gevoelen is daadwerkelijk breed verspreid.
Bovendien wordt dat gevoel tot een racistische ideologie op het moment
dat rond die ingebeelde bedreiging slogans worden gekoppeld als 'eigen
volk eerst'.»
«Je moet je de vraag durven stellen hoe je de publieke opinie
korrekt kunt opvoeden. Wij moeten vaststellen dat er een enorm verschil
is in 'het zich bedreigd voelen' alnaargelang het nivo van onderwijs:
algemeen vormend of technisch en beroepsonderwijs. Het element algemene
vorming, zoals de geschiedenisles, neemt hierbij een belangrijke plaats
in. Op lange termijn zouden we ervoor moeten ijveren dat er in
België geen enkel onderwijs meer is waar geen geschiedenislessen
worden gegeven.»
Veto: Moet een samenleving volgens u streven naar een
integratiepolitiek, waarbij de migranten zich aanpassen aan de dominante
kultuur, of naar een gelijkheidspolitiek, waarin de verschillende
kulturen op basis van gelijkwaardigheid worden behandeld?
Billiet: «Integratiedenken is verkeerd als dit veronderstelt
dat je je volledig onderwerpt aan de dominante kultuur. Maar wat is in
Gods naam de kultuur van het eigen volk? Er bestaan zoveel subkulturen.
Er zou in de politiek veel meer aandacht moeten worden besteed aan het
juist definiëren van woorden zoals volk, burger, gemeenschap,
enzovoort.»
Pattyn: «Het probleem is dat men met een gedifferentieerd
taalgebruik veel minder werft. Men haalt het niet in openbare
debatten.»
Billiet: «Ik ben afkomstig uit een arbeidersbuurt in Gent,
die momenteel volledig geïslamiseerd is. Als je daar rondloopt en
met de mensen praat,... Enfin, onze tekst wordt daar gelukkig niet
verstaan. Ons opinie-artikel is eigenlijk bedoeld om het gesprek onder
intellektuelen aan te zwengelen. Maar argumenten aandragen in een
diskussie met vertegenwoordigers van het Vlaams Blok is nagenoeg zinloos.
Het gaat bij hen steeds om zulke simpele slogans, waarachter overigens
een uitstekende marketing schuilgaat. Ze worden steeds beter. Ze
gebruiken geen bokshandschoenen meer op hun affiches, maar de lieve
gezichtjes van onschuldige meisjes. Hun reklamefoldertjes lijken bijna op
die van de gezinspartij bij uitstek, de CVP.»
«Uiteindelijk weet men dat de problemen zich niet situeren bij
dé migranten in het algemeen. Het onveiligheidsgevoel wordt
serieus opgeklopt. Ik ken een enquête die gehouden is door een
bepaalde universiteit, waar men het in zijn hoofd haalde om mensen over
onveiligheid te ondervragen met een schriftelijke vragenlijst. Twintig
procent heeft daar op geantwoord. De sijfers van onveiligheidsgevoelens
lagen enorm hoog, maar dat is uiteraard logisch: wie op zo'n vragenlijst
antwoordt, moet reeds met angtsgevoelens rondlopen. En dat wordt dan maar
in de media gegooid.»
Veto: Urbanus zei onlangs in het VRT-programma De zeven
hoofdzonden dat hij niet het recht heeft om de mensen die in
probleemwijken op het Vlaams Blok stemmen, te veroordelen. Hij woont er
immers zelf niet... Dit argument kan misschien ook tegen uw
opinie-artikel gebruikt worden?
Pattyn: «Ik denk dat het belangrijk is dat er in de
gemeenschap een instantie bestaat die de publieke opinie kritisch maakt,
of toch gevoelig maakt voor een zekere nuancering. Daarom is het de taak
van de universiteit om dat naar voor te brengen. De kwaliteit van de
publieke opinie hangt af van vele instanties. Het is belangrijk dat er
middengroepen zijn waar mensen idealen krijgen en zin hebben om dingen te
realiseren. Als die dingen verder aftakelen, dan gaat ekstreem-rechts nog
meer stemmen halen.»
Veto: Onlangs is er onder de titel De jonge Turken van het
Vlaams Blok een nieuw boek over extreem-rechts op de markt
verschenen. Hierin wordt de stelling verdedigd dat het Vlaams Blok in
zijn partijrangen nu ook beter geschoolden begint aan te trekken. Zij
zijn onder de huidige omstandigheden immers altijd zeker van een zitje in
het parlement.
Vos: «Zij voeren niet alleen een strijd op het
partijpolitieke vlak, maar ook een kultuurstrijd waarbij geprobeerd wordt
om twijfel te zaaien over wat wij verstaan onder demokratie. Er zijn
inderdaad steeds meer mensen binnen het Vlaams Blok die werken aan een
doktoraat en hoge punten halen. Zij winnen op die manier aan respekt en
trekken vele akademische medewerkers aan. Het zijn niet alleen figuren
zoals Johan De Mol die op de studiedienst van het Vlaams Blok
terechtkomen.»
Veto: Ondersteunt het huidige vluchtelingenbeleid van de
overheid Vlaams Blok-ideëen?
Billiet: «Als een overheid daden stelt die in de richting
gaan van dingen die het Vlaams Blok al jaren voorstelt, dan kan dat tot
gevolg hebben dat de bevolking het signaal krijgt dat ekstreem-rechts
gelijk heeft. Op die manier heeft de VLD veel stemmen verloren aan het
Vlaams Blok. Als je in hun lijn spreekt en een heel hard beleid voert ten
aanzien van vluchtelingen, doe je misschien wel impliciet toegevingen aan
een aantal stellingen.»
Pattyn: «Ik volg op dat punt eigenlijk het standpunt van de
Amerikaanse politieke filosoof Michael Walzer. De politieke vluchtelingen
moet je altijd binnenlaten, dat is een demokratische verworvenheid. Maar
daarnaast zou er ook meer plaats moeten zijn voor ekonomische
vluchtelingen. Het probleem is dat je niet iedereen kunt binnenlaten,
want dan krijg je problemen. Ik pleit voor een opener beleid, voor een
kontingent dat binnen mag. Die mensen moeten dan bereid zijn om er hier
iets van te maken en de instellingen te respekteren.»
Billiet: «Als je mensen binnenlaat, moet je op hetzelfde moment
in staat zijn om ze scholing, een minimuminkomen en huisvesting te geven.
Als je dat niet kunt en je zou met al die mooie principes iedereen maar
binnenlaten, dan is het hier binnen de kortste keren een jungle.»
Veto: Geleidelijkaan gaan er ook stemmen op om het cordon
sanitaire te versoepelen. Gaan we met de nieuwe koalitievorming geen
verrechtsing meemaken van de CVP?
Billiet: «Als het Vlaams Blok op een gegeven moment een goed
voorstel heeft, moet je dat dan enerzijds steunen of anderzijds afblokken
omdat het van die partij komt? Als je in de oppositie zit met hen, zoals
de CVP, in hoeverre kan je dan hun bondgenoot zijn? Sommige aspekten van
het cordon sanitaire hebben een omgekeerd effekt, omdat dit aan het
Vlaams Blok op elektoraal vlak het imago geeft dat het graag
heeft.»
Pattyn: «Het omgekeerde argument bestaat erin dat, als men
het Vlaams Blok beschouwt als een gewone partij, men het niet meer als
een problematische partij gaat geschouwen. Daartegen moeten we reageren.
Het Vlaams Blok mag geen alternatief naast andere alternatieven worden.
Zo zou men niet meer kunnen zien welk een agressieve lijn achter die
partij steekt en welke gevaren die ideëen hebben voor onze
rechtstaat. Daarom is het goed om het cordon te bewaren, om er blijvend
van bewust te zijn dat we te doen hebben met een partij die een programma
heeft dat racistisch is. Hetzelfde geldt trouwens voor het gevaarlijke
idee om het Vlaams Blok mee te laten regeren vanuit de veronderstelling
dat ze zichzelf op die manier zouden opblazen. Op het ogenblik dat je de
demokratische vrijheid losgelaten hebt, kan je ze via de normale
strukturen niet meer terugbrengen.»
Vos: «Dat klopt, in het historisch fascisme-onderzoek wordt
er een sterk onderscheid gemaakt tussen de 'beweging' en de 'gevestigde
orde'. De nazipartij van Hitler was voor de machtsovername (in een
koalitieregering!) anders dan erna. Alleen de macht telt dan nog. Dat
risiko mag je niet lopen. Hoe ga je daar uitgeraken? Opnieuw de Engelsen
ter hulp roepen?»
Billiet: «Als de CVP ooit nog wil regeren, kan ze het zich
niet permitteren om het Vlaams Blok op te zoeken. Maar ze zal het
moeilijk hebben, als enige oppositiepartij naast het Vlaams Blok in de
Vlaamse Raad. De CVP beseft nu dat ze vooral kan bedreigd worden op haar
ultra- konservatieve vleugel, voorzover ze die nog hebben.»
Veto: Kan de studentenbeweging het Vlaams Blok uitnodigen op
studentendebatten?
Vos: «In tegenstelling tot vroeger zijn de fakulteitskringen
sterk gedepolitiseerd tot service- en sociale instellingen. De beweging
als zodanig is er niet meer. Je kan dus amper nog een standpunt innemen.
Je kan dat misschien wel als vrijgestelde, als individu of als redaktie
van Veto.»
Pattyn: «Debatten lijken sterk op talkshows. Het probleem is
dat een genuanceerde dialoog in een talkshow praktisch onmogelijk is.
Statements, one-liners, nonchalance, imago,... hebben daarentegen wel
effekt. Gegronde argumenten tellen niet meer. Er zouden andere vormen van
manifestaties moeten uitgedacht worden waarin het wel mogelijk is om
konkrete thema's te behandelen die dossierkennis vereisen. Dat is ook de
grote dreiging van de populaire media, waar alles draait rond het
showelement.»
Vos: «Je moet goed weten waar je mee bezig bent. Daarom
hebben wij bijvoorbeeld voor de gespreksvorm gekozen (wijzend op de brief
aan De Standaard). Wij willen proberen om inzicht te krijgen in de
kontradikties van hun programma en daarover genuanceerd in debat te
treden met mensen die niet alleen een bepaalde partij verdedigen en per
se willen overtuigen. Wij willen stof tot nadenken geven. Dat moet een
katalyserend effekt geven, met de bedoeling om daar ook zoveel mogelijk
studenten over te doen nadenken. Daarom vind ik het meestal beter een
debat te houden met wetenschappers dan met politici. Dit is niet alleen
een probleem van de studenten, maar van alle media: hoe inzicht brengen
zonder dat showelement?»
Billiet: «Ondanks de ideologische vervaging, moeten we over
inhoudelijke dingen blijven diskussiëren. We mogen het gesprek over
solidariteit, gelijkheid, demokratie, ... niet laten stilvallen.
Uiteindelijk heeft iedereen wel degelijk het recht om konservatief te
zijn! We moeten de diskussie met het Vlaams Blok ook niet volledig
schuwen. Alleen de koning zou het zich bij een regeringsvorming kunnen
veroorloven om ze als regeringspartner te weigeren. Ze zijn immers tegen
België, dat is duidelijk. Alvast duidelijker dan in sommige
fakulteiten.»
Inhoud