De jongste auteur, de jongste DJ, de jongste miljardair: u kan hen moeiteloos terugvinden in het Guiness Book of World Records. Aangezien de jongste student aan de KU Leuven er nog niet in terug te vinden is, achtte Veto het noodzakelijk dit hiaat op te vullen.Brommer
Veto: Hoe ervaar je het dat je medestudenten allemaal twee jaar ouder zijn?
Ben: «Eigenlijk ben ik het gewoon: sinds het vijfde leerjaar al zit ik in de klas met mensen die minstens twee jaar ouder zijn dan ikzelf. Hier in Leuven weten de meeste mensen het nog niet, maar dat hoeft ook niet voor mij. Het valt gelukkig ook niet erg op dat ik een pak jonger ben. Enkele jaren geleden, toen ik me als veertienjarige tussen zestienjarigen bevond, was dat anders. Zij mochten uitgaan en konden met de brommer beginnen rijden, terwijl ik voor deze zaken duidelijk nog te jong was. Nu is het enige verschil nog dat de mensen uit mijn richting al met de auto mogen rijden, en ik nog niet.»
Veto: Ben je niet bang anders behandeld te worden?
Ben: «Nee, de mensen van het monitoraat en de proffen zijn niet op de hoogte van mijn exacte leeftijd en die gaan zich daar ook niet mee bezighouden, denk ik. Hoe ouder je wordt, hoe minder het opvalt. In de eerste jaren van het middelbaar werd ik weleens gepest door m'n oudere klasgenoten. Ik denk dat jaloezie daar een belangrijke rol in speelde. Nu valt het niemand nog op.»
Veto: Wat is voor jou het meest opvallende verschil tussen het onderwijs in je middelbare school en hier aan de unief?
Ben: «Het aantal studenten in de les is veel groter dan vorig jaar. Ook heb ik gemerkt dat er bijvoorbeeld bij Toegepaste Mechanica veel meer op het bord genoteerd wordt dan dat het geval was bij fysica vorig jaar. Ik had eerder het tegenovergestelde verwacht!»
Uitdaging
Veto: Denk je dat je het gemakkelijker gaat krijgen dan de gemiddelde student uit je jaar?
Ben: «Iedereen denkt dat wel, maar waarschijnlijk niet. Ik heb het gevoel dat ik nu op mijn niveau zit. Dit jaar is een uitdaging voor mij. Ik krijg het even zwaar als m'n jaargenoten. Er zijn ook mensen die redeneren dat ik nu twee jaar kan blijven zitten. Die mening deel ik gelukkig niet. (lacht) Na m'n studies zou ik twee jaar stage willen doen bij een architectenbureau, daarna hoop ik als zelfstandige aan de slag te kunnen. Het zou best wel eens kunnen zijn dat als ze bij een sollicitatie mijn diploma en dat van een andere kandidaat onder ogen krijgen, ze mij sneller aannemen. In die zin hoop ik er dan mijn voordeel uit te kunnen halen (lacht).»
Veto: Heb je weleens last van stress of faalangst?
Ben: «Vroeger wel, maar nu is dat fel geminderd. Zoals elke student moet ik de leerstof vaak herhalen. Al blijft er natuurlijk al veel hangen bij het opletten tijdens de les.»
Cantus
Veto: Krijg je weleens vreemde reacties van mensen?»
Ben: «Wel, enkele dagen nadat ik mij had ingeschreven, kreeg ik een telefoontje van iemand van de studentenadministratie met de vraag of mijn geboortedatum wel klopte (8 januari 1988, ndm/hv). Over het algemeen krijg ik nu weinig vreemde opmerkigen meer omtrent mijn leeftijd, vroeger was dit anders.»
Veto: Hebben je ouders, of een oudere broer of zus jou voortijdig leren lezen en schrijven?
Ben: «Nee, eigenlijk weet ik niet hoe dat begonnen is. Ik heb één oudere zus, maar zij heeft mij niet leren lezen of zo. Ze is negentien en studeert aan de hogeschool. Daardoor zit ze niet op kot. Ik nu wel, terwijl ik wel jonger ben. Dat zorgt wel eens voor wrijvingen...»
Veto: Hoe is het contact op je kot?
Ben: «Dat valt echt goed mee. De meesten op mijn kot geven goede raad. Waar je kan gaan winkelen en zo...»
Veto: Heb je al uitgebreid kennisgemaakt met het studentenleven?
Ben: «Ja, vorige week ben ik niet op m'n kot geweest, enkel om te slapen. Er was een cantus van het VTK, maar daar ben ik nog niet naartoe geweest. Ik heb vooral vrienden bezocht die ik ken van in het middelbaar, we zijn naar de Oude Markt geweest en ook in de Rector heb ik het al naar m'n zin gehad.»