Tsjechov in Love is een melodrama. Daar hadden wij grif gif op ingenomen. Niets is minder waar. Na een ietwat aarzelend begin heeft het publiek door dat dit stuk een klucht is van de bovenste plank. Het viertal ontlokt haar toeschouwers aan de lopende band gegrinnik en vaak luide lachsalvo's. Hoe dan? Tsjechov in Love vertelt vier typisch Russische verhaaltjes van de hand van de klassieke toneelgrootmeester Anton Tsjechov. Elk verhaaltje bestaat uit slechts één scene. Het geniale aan Danny Timmermans' bewerking is dat deze scènes kriskras door elkaar gespeeld worden. In het midden van een stukje schettert er kozakkenmuziek door de zaal en naadloos wordt ingepikt op de volgende scene.

FC De Kampioenen
De voorstelling is enorm plastisch. Toneel wordt bijna poppenkast. Eén attribuut, een andere houding of stemgeluid maakt van de acteurs een volledig andere persoon. Jenne Decleir is een meester in het neerzetten van een Russisch simpel choleriek mannetje met een goede inborst. Machteld Timmermans is mede door haar zwanger buikje geloofwaardig als de kloeke huismoeder die al zagend en slagend een bankdirecteur geld aftroggelt.
Het kwartet heeft niet gepoogd dit stuk te vertalen naar het Vlaanderen van vandaag. Integendeel, het taalgebruik, de kostuums, de muziek en vooral de gesticulering met armen en benen geven de toeschouwers de waan zich in het peluche van een Moskous cabaret genesteld te hebben. Dit is uiteraard niet in de laatste plaats te wijten aan de dankbare tekst van Tsjechov. Aan de hand van simpele woorden en spitsvondige humor vergroot hij kleinmenselijke relatieproblemen uit tot esthetisch verantwoorde kolder. Daar waar FC De Kampioenen falen, slaagt het theatergezelschap Het Ongerijmde met glans: een goede volkse klucht opvoeren. Maar dan zonder het gevoel te hebben dat je zelf veel beter kan.Ook Danny en Machteld Timmermans geven toe dat de tekst van Tsjechov een erg dankbaar stukje proza is. Te midden van hun prachtige tuin, een oase van rust te midden van het hectische stadscentrum, geven zij onomwonden hun visie over de ruwheid van de Russen en de mensenkennis van Tsjechov.Danny Timmermans: «Russische auteurs bezitten een ruwe eerlijkheid en dat verwerken ze in hun verhalen. Tsjechovs personages zijn bijvoorbeeld erg goed uitgewerkt, met veel oog voor andermans karaktereigenschappen.»
Machteld Timmermans: «Tsjechov heeft het zich tijdens zijn leven vaak beklaagd dat zijn verhalen altijd verkeerd werden geïnterpreteerd. Iedereen benaderde ze te dramatisch waardoor ze in zware stukken werden omgezet Maar wij benaderen het stuk helemaal anders, op een erg komische manier.»Veto: Hoe selecteren jullie de verhalen die jullie wensen te spelen?
Machteld: «De keuze voor een verhaal vloeit voort uit onze interesses en uit de actualiteit. Enerzijds gebeurt het op een zeer intuïtieve, bijna toevallige wijze, anderzijds houden we rekening met actuele thema's. In ons eerste toneelstuk speelde macht zo een belangrijke rol en nu staat de liefde centraal. Vanaf het moment dat we ons een beeld kunnen vormen bij een verhaal, zijn wij aan het werk. Ons volgende stuk -- het Middeleeuwse Marieke van Nijmegen -- is ook op deze manier ontstaan.»
Veto: Wordt jullie gezelschap gesubsidieerd?
Danny: «We zijn van plan om in de toekomst een subsidieaanvraag in te dienen, maar voorlopig nog niet. Het is niet zo gemakkelijk om als nieuw gezelschap subsidies te krijgen, zelfs voor bestaande gezelschappen blijft het moeilijk.»

Commercieel
Machteld: «Het verschil tussen een gesubsidieerd en een niet-gesubsidieerd gezelschap is de vrijheid die je hebt als acteur. Een niet-gesubsidieerd gezelschap moet rekening houden met de commerciële implicaties van een toneelstuk. Je voorstelling moet winst maken, anders kan je de boeken sluiten. Bij een gesubsidieerd gezelschap kan je veel meer experimenteren en met meer mensen werken. Als je daar verlies maakt op een voorstelling, vangen de subsidies dat wel op.»
Danny: «Daarvoor is de keuze van Het Ongerijmde voor klassieke verhalen wel een dankbare keuze. Er bestaat sowieso een publiek voor en mensen herkennen snel de stukken.»Veto: In Tsjechov in love spelen jullie een koppel, maar ook in het echt zijn jullie een koppel. Hoe ervaren jullie de samenwerking met elkaar?
Danny: «Op een erg positieve manier. Het fijne is dat we vaak samenzijn en dat we op elk moment van de dag met elkaar over het stuk kunnen praten: tijdens het eten, tijdens de afwas of zelfs in bed. Als er één van ons twee iets te binnen schiet, kunnen we er met de andere direct over discussiëren.»
Machteld: «Je begrijpt van de andere ook hoe dominant de job is en hoe ingrijpend ze is op je leven. Je staat naakt op het podium in die zin dat toneelspelen iets erg persoonlijks is. Je geeft jezelf bloot aan heel wat toeschouwers en als je dan negatieve commentaar krijgt, kan je dat wel hard raken. Op die momenten is het fijn dat je die gevoelens met je partner kan delen.»Danny: «Omgaan met kritiek leer je wel met de jaren. In het begin raakten negatieve recensies ons dieper dan nu. Ik vind het vooral belangrijk dat een recensie onderbouwd is, dat er genoeg argumenten worden gegeven om de mening van de auteur te staven. Liever een negatieve, maar goed onderbouwde, dan een positieve, niet beargumenteerde recensie.»

• < Vorige
• Volgende >