Veto 3321bis

Recepy for peace

Recepy for peace bestaat uit enkele studenten sociaal-pedagogie die de wereld willen verbeteren. In mei organiseren zij voor de 5de keer een benefiet ten voordele van mensen zonder papieren en arme studenten in Katanga, Congo.
Veto: Waarvoor staat Recepy for peace?
Timmy Boutsen, voorzitter van de vereniging: «Recepy for peace is bewust verkeerd geschreven om de aandacht te trekken. Wij bestaan uit een bende vrienden die met de organisatie van een jaarlijkse benefiet een steentje willen bijdragen aan een betere en meer verdraagzame wereld. Het idee ontstond enkele jaren geleden als een klein feestje ten voordele van Artsen Zonder Grenzen, maar is ondertussen uitgegroeid tot een serieuze en omvangrijke vereniging die echt een verschil maakt in deze wereld. In de eerste plaats blijven we echter de beste vrienden en dat is dé kracht van Recepy for peace.»
Veto: Jullie steunen ieder jaar een ander project. Hebben jullie al een project voor dit jaar gekozen?
Timmy: «Zeker en vast, onze benefiet zal dit jaar worden georganiseerd ten voordele van twee verenigingen. Ten eerste
zouden wij graag de mensen zonder papieren, verenigd in de sociaal-artistieke organisatie Victoria Deluxe, ondersteunen door middel van voedselleveringen. Daarom roepen wij de Leuvense studenten op om naar onze benefiet te komen en een gevuld conservenblik mee te nemen. Zij met een blik, moeten een euro minder inkom betalen. Het is dan ook om deze reden dat de benefiet van mei ‘Recepy for peace : ALMAal een blik waard’ heet. Het tweede project waar Recepy for peace achter staat, is een recent opgerichte universiteit in Kananga, één van de armste gebieden in Congo. Deze universiteit werd gebouwd in een afgelegen gebied waar studenten drinkbaar water noch eten kunnen vinden. Eén van mijn vrienden kent daar een zuster die er een primitieve Alma wenst op te richten. De infrastructuur bestaat al grotendeels, maar toch heeft zij nog een startkapitaal van ongeveer 1600 euro nodig om het project tot een goed einde te brengen.»
Veto: Waarom zou iemand lid moeten worden van jullie vereniging?
Timmy: «In de eerste plaats zou iemand lid moeten worden omdat wij een enorm leuke bende vrienden zijn, en wij er ieder jaar opnieuw iets van wensen te maken. Het is omwille van onze hechte vriendschapsband dat wij iedere keer opnieuw de kracht en de energie vinden om zoveel tijd te spenderen aan Recepy for peace. Bovendien schenkt het organiseren van een dergelijke benefiet zeer veel voldoening. Iedereen reageert uitermate positief en enthousiast, zowel de studenten die de optredens bijwonen als de verenigingen waarvoor we voedsel en geld inzamelen. Zij sturen ons regelmatig kaartjes en brieven waarin zij beschrijven wat ze allemaal hebben kunnen verwezenlijken dankzij onze steun.»

Benefiet vindt plaats op woensdag 9/05 vanaf 17uur in Alma 2. Optredens van o.a. Sun to Sheeva, Sons Unique en Moustash. Inkom = 3,5 euro of 2,5 euro & conservenblik. Meer informatie op www.R4P.be

Lees meer: Middelpunt:

Zes Leuvense jongeren met een passie voor theater besloten in 2006 om samen een voorstelling te maken. Daarvoor richtten ze het theatercollectief Blaffetuur op. Als locatie kozen ze de karaktervolle Henkelfabriek in Herent die sinds juli 2002 leegstaat.

Lees meer: Studenten richten theatercollectief op

An Pierlé staat op het podium als een lief en schijnbaar onschuldig meisje, met een sierlijke nonchalance. Maar voor je het beseft, neemt ze je bij de haren als een furieuze dramaqueen. An Pierlé wordt geflankeerd door haar vijfkoppige band White Velvet. Ze prijst die mannen bij haar publiek aan als “seksatleet, mét borsthaar” tot “meesterlijke Axl Rose-imitatie”. Samen toeren ze doorheen Europa met de titelloze plaat An Pierlé & White Velvet, die verscheen in het voorjaar van 2006. Vorige week hielden ze halt in het Leuvense Depot.

Lees meer: An Pierlé & White Velvet

Afgelopen woensdagavond was zaal Het Depot goed gevuld met muziekliefhebbers en supporters voor de start van het 24ste Interfacultair Songfestival (IFS) dat naar goede gewoonte werd georganiseerd door de jongens en meisjes van LBK. De verwachtingen waren hoog gespannen en de ambiance zat erin.

Lees meer: 24ste interfacultair songfestival

K.U.Leuven schenkt het leven aan het Centrum voor Gelijke Kansen en Diversiteit (CGKD). Onderzoek rond de thematiek is zeker aanwezig in de universiteit, een interdisciplinaire aanpak ervan echter nog niet. Aan dat euvel zou nu met het Centrum tegemoet gekomen worden. De nieuwe postgraduaatsopleiding ‘Diversiteitsmanagement’ — of leren omgaan met diversiteit — richt zich dan weer tot de middenkaders van bedrijven of onderwijsinstellingen.

Lees meer: Omgaan met diversiteit kan je leren

Wat als je verleden in het heden binnensijpelt? Friedrich Nietzsche schreef hele traktaten over het historische besef en de mens als historisch wezen, maar het kan ook minder doorwrocht. Felix Van Groeningen bewijst dat met Dagen zonder lief, zijn tweede langspeler.

Lees meer: Dagen zonder lief


Vrouw weg, vrouw erin
Professor Rita Ghesquière is vanaf 1 augustus 2007 geen voorzitter meer van de onderwijsraad van de K.U.Leuven. De Academische Raad stemde ermee in dat professor Tine Baelmans haar zal opvolgen.
Over het einde van Ghesquière als voorzitter van de onderwijsraad werd al langer gesproken. De concrete aanleiding is de benoeming aan het begin van het academiejaar van professor Ludo Melis als onderwijscoordinator. Zowel Melis als Ghesquière komen van de faculteit Letteren, en het is niet de gewoonte dat twee belangrijke beleidsfuncties voor onderwijs door personen uit dezelfde faculteit worden bekleed. “Vanuit de bezorgdheid de hele universitaire gemeenschap bij het onderwijsbeleid te betrekken,” zo stelt rector Vervenne het, “heeft het GeBu geoordeeld dat het wenselijk is om een nieuwe voorzitter aan te stellen.”
Ghesquière was niet onbesproken: ze maakte op Vlaams niveau enkele uitschuivers (bijvoorbeeld door onbezonnen mee oppositie te voeren tegen de door de K.U. Leuven zo gewilde outputfinanciering) en had binnen de universiteit de naam niet erg doortastend op te treden.
Haar opvolgster, professor Baelmans, is afkomstig van de faculteit Ingenieurswetenschappen en verdiende haar strepen als programmadirecteur en bij verscheidene werkgroepen over onderwijsmaterie. Baelmans zetelt ook in de Raad voor Studentenvoorzieningen.

Lees meer: Kortnieuws

“Ik ben de promogirl van mijn eigen film,” lacht Felix Van Groeningen als hij in een reclamewagen van Dagen zonder lief stapt. Zelf vindt hij het eindresultaat “beter dan gehoopt” en de Gentse cineast mag terecht fier zijn op het product dat hij aanprijst.

Lees meer: Steve — Sky = Dagen zonder lief

Er bestaat ook nog magie die niks met Harry Potter te maken heeft. Jan De Vuyst, stichter en regisseur van CampusToneel, regisseerde en herwerkte Shakespeares Midzomernachtsdroom. Het resultaat is Droomwevers, een muzikale stoofpot van intrige, verwarring, humor en liefde.

Lees meer: CampusToneel speelt Droomwevers

Vorige week moest je al een neanderthaler of bezoeker van STUKgebouw zijn om niet geconfronteerd te worden met het beeldende kunstenfestival Ithaka. Een spandoek in Alma 2, artikels in de nationale pers, zelfs een katern in Veto. Al die heisa: terecht of onterecht?

Lees meer: vijftiende editie Ithaka: Deus ex?!

foto
De kip die door de achterdeur komt

Fochplein 9, kelderverdieping. In een kantoortje dat volgestouwd is met boeken en Chinese parafernalia werkt Jacoba Hanenburg, juriste en sinologe van Nederlandse afkomst. Ze runt er het documentatiecentrum Chinees recht. Jacoba kreeg de China-microbe te pakken in 1978, toen het voor het eerst mogelijk werd om vanuit het Westen naar China te reizen.
Hanenburg: «Mijn vader had in de krant gelezen dat een hoogleraar uit Leiden een groepsreis organiseerde. Hij vond dat echt iets voor mij. Ik heb me opgegeven, en het werd een onvergetelijke ervaring. De mensen waren er ook echt heel erg vriendelijk. Op een keer wilde ik appels kopen, maar ik kende natuurlijk geen Chinees en wees dan maar naar de appels die ik wilde hebben. In plaats van me gewoon die appels te geven die daar al een tijdje in de zon lagen, ging de man naar achteren en ik kreeg koele appels. Ik vond het toen erg dat ik niet eens “dank je” kon zeggen. Toen ik terug in Nederland was, hoorde ik dat ze in Leuven begonnen met een opleiding Sinologie. Op die manier ben ik hier beland.»
Hanenburg is eigenlijk al op emeritaat, maar er bleek weinig opvolging. “Mensen die zowel Chinees kennen als iets van het Chinees recht, die zijn maar zelden geïnteresseerd in een academische loopbaan. In het bedrijfsleven is immers veel meer te verdienen. Ik ben dan maar gebleven. Ik geef nog praktica, grote lessen zijn erg moeilijk voor me, omdat ik doof ben aan één oor. Voor de rest hou ik me bezig met het vertalen van Chinese teksten die hier binnenkomen.” Hanenburg houdt zich ook bezig met een site over Chinees recht, die op zijn minst indrukwekkend te noemen is. Zowat alles over de Chinese cultuur is er te vinden, van kunst over diplomatieke betrekkingen tot natuurlijk rechtsgerelateerde sites.
 Hanenburg : «Het Chinese recht is toch heel wat anders dan het recht dat wij kennen. Het recht staat nog steeds achter de Partij. Er is in de praktijk geen scheiding der machten. De top van de regering, van het supreme court, van de nationale volksvereniging, het zijn allemaal dezelfde mensen als de top van de partij. Bij een wetswijziging bijvoorbeeld stelt de partij een tekst op, en die tekst wordt dan met punten en komma’s overgenomen door de commissie. »
«Er is ook nog steeds een groot probleem met corruptie. Omdat het economische aspect ook bij de Chinezen centraal staat, wordt er al eens smeergeld gegeven voor dingen die eigenlijk vanzelfsprekend zouden moeten zijn. En wanneer men niet kan betalen, worden er ook wel eens giften in natura gegeven. De Chinezen hebben daar trouwens een mooie beeldspraak voor: ze noemen dat “de kip die door de achterdeur komt”.»

Meer info over China vindt u op Jacoba’s site http://www.law.kuleuven.be/ chineesrecht

Lees meer: Dertien in een dozijn (6): Faculteit Rechtsgeleerdheid


Bekende klassiekers op Lenteconcert
Het Universitair Symfonisch Orkest (USO) staat ook deze lente klaar met een reeks concerten om op muzikale wijze het nieuwe seizoen in te luiden en ons werkjaar af te sluiten. Op donderdag 29 maart en vrijdag 30 maart brengt het USO een programma bestaande uit algemeen bekende werken. Zo spelen ze The Fanfare for the Common Man van A. Copland, Danse Macabre van C. Saint-Saëns (bekend van het spookslot in de Efteling), een Hoornconcerto van R. Strauss, de Tovernaarsleerling van P.A. Dukas (verfilmd door Walt Disney in zijn Fantasia) en Jazz Suite 2 van Sjostakovitsch. Een muzikaal programma dat de rest van de lente in je hoofd zal naklinken.
Kaarten zijn in voorverkoop te bestellen via de website uso.studentenweb.org, via de cultuurcoördinatie van de K.U.Leuven (tel 016/32.03.40) of natuurlijk bij één van de orkestleden.

Lees meer: Kort Cultuur

Het begon zo’n drie jaar geleden. Met hun debuutplaat 12 To Go scheerde de Belgische pop-punk band hoge toppen in de alternatieve lijsten van Studio Brussel. Na een nieuwe plaat, supportacts voor Fall Out Boy en Dog Eat Dog en een kleine wissel van formatie breken de heren nu ook door op de commerciële zenders. Voormalig drummer en sinds een jaar nagelnieuwe frontzanger Sean Dhondt vertelt.

Lees meer: Frontman Nailpin over spelen, presenteren en studenten

De K.U.Leuven heeft een — naar Vlaamse normen — revolutionair concept klaarliggen om haar associatie te laten ‘kantelen’ in de universiteit. De twaalf hogescholen zullen verdwijnen.

Lees meer: Associatie ‘kantelt’ in de universiteit:

Tijdens de eerste week van de paasvakantie presenteert het Improvisatie Theatergezelschap Inspinazie, haar vijfde internationale improvisatiefestival. Alle voorstellingen gaan door in het Wagehuys.

Lees meer: Inspinazie: internationaal improvisatiefestival

We fietsten naar een land hier ver vandaan — Heverlee. Na vele dwaalsporen kwamen we net op tijd aan op de plaats van bestemming: een stoffige aula belicht door een al ondergaande zon. Wie later door de ramen geen sterren kon bespeuren, kon nog altijd naar de diaprojectie kijken. De les? Wetenschap van de kosmos.

Lees meer: Visitatiecommissie (18): Wetenschap van de Kosmos

Op zijn twaalfde had hij alle boeken uit de bibliotheek van Genk gelezen. Op zijn zevenendertigste heeft hij de Gouden Uil Prijs van de Lezer en de Vijfjaarlijkse Prijs voor Proza van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde gewonnen en werd hij genomineerd voor de Libris Literatuurprijs en de AKO Literatuurprijs. Stefan Brijs oogstte met zijn nieuwste roman De Engelenmaker zeer veel succes. Daarom nodigde studentenkring Babylon hem uit voor een literaire lezing.

Lees meer: Literaire lezing door Stefan Brijs

Afgelopen zaterdag kwam Ignacio Ramonet een derde uitgave van zijn boek Cien Horas con Fidel aan de Université Libre de Bruxelles (ULB) voorstellen. Ramonet, directeur van Le Monde Diplomatique, is een van de meest markante publicisten in de hedendaagse internationale politiek. Berucht door zijn uitgesproken mening over de pers en de macht van de media, heeft hij een respectabele reputatie opgebouwd. Bovendien is hij niet te benauwd om die mening overal ter wereld uit te dragen, zo ging hij ook aan de ULB de dialoog aan. Eerst met ons, nadien met Elio Rodríguez, de Cubaans ambassadeur in België.

Lees meer: Ignacio Ramonet stelt boek

Volgende week strijken drie Aziatische kunstenaars neer in Leuven om ons onder te dompelen in een unieke sfeer. De drie zullen elk een andere invalshoek van de Oosterse danscultuur tot leven brengen. Aan de toeschouwer om te oordelen of Monsoon het beeld dat de Europeaan heeft van de Aziatische kunst bevestigt of verrassend omverwerpt. Choreograaf en projectleider Arco Renz verblijft nu al in STUK.

Lees meer: Drie AziatischE choreografen tonen kunsten in Monsoon

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) publiceerde vorige week haar tweejaarlijks landenrapport over België. Het hoger onderwijs stevent volgens het rapport af op een gebrek aan financiën en daarom stelt de OESO voor de inschrijvingsgelden te verhogen. Bovendien moeten studenten beter gescreend worden voor ze aan hun opleiding beginnen. Onderwijsminister Frank Vandenbroucke hanteert een tegenovergestelde aanpak om hetzelfde doel te bereiken.

Lees meer: Omstreden advies van OESO:

Het Platform Lokale Agenda 21 Leuven vond dat de tijd rijp was voor een nieuwe confrontatie van producenten en potentiële afnemers van duurzame voedingsmiddelen. Ze besloten het nuttige aan het aangename te koppelen, en omkaderden een panelgesprek over de materie met een ‘duurzaam ontbijt’ in Alma 2.

Lees meer: Universiteit reikt de hand aan bio-sector op duurzaam ontbijt

Prof beledigt Atatürk
Ankara-  Een Turkse professor politieke wetenschappen, Atilla Yayla, werd vorige week aangeklaagd wegens ‘belediging van de erfenis van Atatürk’. Mustafa Kemal Atatürk is de grondlegger van het moderne Turkije, dat bezaaid is met zijn afbeeldingen en standbeelden. Professor Yayla stelde dat zijn bewind in sommige aspecten regressief was, en hekelde ook diens overdadige verering. Het was echter niet zijn bedoeling Atatürk te beledigen. Yayla pleit bovendien voor de mogelijkheid om Atatürk’s bewind wetenschappelijk en vrij te evalueren. “Een voorwaarde als Turkije een geciviliseerde maatschappij wil zijn”, aldus Yayla. De professor is ondertussen ontslagen uit de Gazi-Universiteit in Ankara. Andere beroemde aanklachten tegen uitspraken die de fierheid van de Turkse staat niet voldoende benadrukken, zijn die van Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk en van de vermoorde journalist Hrant Dink, over de tragische geschiedenis van de Koerden. Een betwiste historiek die eveneens niet losstaat van Atatürk.

Lees meer: De Wereld is klein

Vluchtelingenwerk Vlaanderen pleit voor een voorbereidend traject op maat van elke individuele asielzoeker om zo de vaardigheden te ontwikkelen die nog ontbreken om een studie succesvol af te ronden. Ook een mentor in een hoger studiejaar kan het verschil maken. Niet enkel asielzoekers, maar ook bijvoorbeeld allochtonen kunnen bij deze aanpak gebaat zijn.

Lees meer: Vluchtelingenwerk Vlaanderen

Woensdag gaat de Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie (LOKO) van start met een zogenaamde ‘stadsontdekking’. Liefhebbers kunnen met een vragenbundel in de hand door Leuven trekken.

Lees meer: LOKO leert Leuven kennen met een stadstour

Dat het universitaire personeel naast het academische leven ook een ander leven heeft, kunnen we alleen maar hopen. Wekelijks zoeken we een exemplaar op en bestoken we hem of haar met een simpele vraag: “Kan u een boompje opzetten over uw favoriete boek, film of plaat?” Deze week gingen we langs bij professor Raphaël Ingelbien, docent Literatuurwetenschap.

Lees meer: Boompje (18): Professor Ingelbien

“We moeten de mensen in Latijns-Amerika eraan herinneren dat de V.S. om hen geven”. Met deze gevleugelde woorden ondernam de Amerikaanse president George Bush vorige week een rondreis door het Zuid-Amerikaanse continent. Onder meer de Venezolaanse leider Chavez had zo zijn twijfels bij de goede bedoelingen van Bush.
Het is niet de eerste keer dat Amerika zijn politieke of economische belangen veilig wil stellen onder het mom van ontwikkelingshulp aan het Zuiden. Ethiopië, het laatste christenbolwerk in de overwegend islamitische regio rond de Rode Zee, is een ander mooi voorbeeld van hoe ontwikkelingssamenwerking die het Noorden dient.
De V.S. geven samen met de EU jaarlijks meer dan één miljard euro aan voedselhulp uit aan Ethiopië, een land met ruim zeventig miljoen inwoners, van wie het grootste deel in armoede leeft. Een nobele daad, ware het niet dat de hulp voornamelijk arriveert onder de vorm van voedsel. Overschotten van de Amerikaanse markt, die getransporteerd worden door Amerikaanse bedrijven. Zeker, miljoenen Ethiopiërs hebben hulp broodnodig om te kunnen voorzien in hun dagelijks bestaan. Maar het is niet logisch dat in jaren met een goed regenseizoen en daaraan gekoppeld een volwaardige oogst, de aangeboden prijs niet veel lager ligt dan in magere jaren, waarin hongersnoden dreigen.
Het overschot aan voedselhulp komt terecht bij gezinnen die deze hulp strikt gezien niet nodig hebben. Ondanks de blokletters ‘not to be sold or exchanged’, die de verpakkingen sieren en de bevolking moeten ontraden om het voedsel te verkopen, komt een groot deel van de voedselhulp op de lokale markt terecht. De zakken liggen opeengestapeld in de rekken van dorpswinkeltjes en zelfs in plaatselijke restaurantjes wordt flessenwater met het logo van USAID geserveerd. De markten hebben te kampen met een overaanbod, dat zorgt voor een daling van de prijzen voor de boeren die hun eigen producten willen verkopen. Dit ontmoedigt landbouwers om nog langer hun velden te bewerken. Mensen verlaten hun landbouwersbestaan en trekken naar de steden om daar hun geluk te beproeven. Op die manier verliest de binnenlandse productie aan terrein en houdt de voedselhulp zichzelf, maar ook de voedselonzekerheid van miljoenen Ethiopiërs in stand. Ethiopië heeft nood aan duurzame hulp.
Er moeten investeringen gedaan worden in de plaatselijke landbouw en boeren moeten gestimuleerd worden om in de productie te blijven. Hulp zou er dus beter komen onder de vorm van geld of kennis, maar deze dumpen op de Afrikaanse markten, komt de Amerikaanse economie niet ten goede. En laat dat nu net zijn waar de V.S. nog iets meer om geven dan om de mensen in het Zuiden.

Eline trok met een VLIR reisbeurs 3 maanden naar Ethiopië in het kader van haar eindwerk, meer info op : http://www.kuleuven.be/internationaal/reisbeurzen.htm'
De sportkaart die de Leuvense studenten zich kunnen aanschaffen voor amper zeventien euro geeft toegang tot een gevarieerd assortiment van 55 sporten. Een aanbod om u tegen te zeggen, misschien is trampoline wel iets voor u.

Lees meer: Sport en Spuye (8): Trampoline

Het rapport van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) waaide vorige week als een wervelwind door ons land. De begroting werd bejubeld, een opsteker die de federale overheid best kon gebruiken. Maar sluipend en amper bekritiseerd kon OESO in dit rapport ook haar visie op het Belgische hoger onderwijs afsteken. “De inschrijvingsgelden moeten omhoog” was het belangrijkste advies. Een eng economisch bepaald standpunt, zo blijkt, zonder enige oprechte aandacht voor sociale rechtvaardigheid.
De internationale gemeenschap heeft last van wispelturigheid. Het VN-verdrag van New York pleitte nog voor de geleidelijke invoering van kosteloos hoger onderwijs. Ook België plantte hier zijn handtekening onder, maar neemt het niet zo nauw met de uitvoering ervan. De ene keer wordt het VN-verdrag met de voeten getreden, omdat het de portefeuille van de bevoegde minister niet uitkomt. Dan is het weer het Arbitragehof, dat oordeelt dat de studenten van de Fédération des Etudiant(e)s Francophones ongelijk hebben als ze op hun rechten staan. Hun aanklacht tegen de vermenigvuldiging van de studiekosten strookte immers niet met het ‘algemeen belang’. Tegenwoordig is dat synoniem voor: het past niet in het kraam van de onderwijsinstellingen. (zie Veto 16)

Lees meer: Een vergiftigd geschenk