Tijdens de laatste week van de campagne wist Torfs echter nog heel wat mensen van zijn kunnen te overtuigen, zodat hij de rectorstitel maar nipt ontglipte. In de derde en beslissende ronde was de opkomst wel een pak lager dan in de eerste twee. 83 procent bracht hun stem uit. Wellicht zorgde dit ervoor dat Vervenne het alsnog moeilijk had. Vervenne aanhangers dachten wellicht dat de buit voor hun favoriet binnen was.
    Torfs was er dus erg dicht bij. In een eerste bekendmaking zei hij twee gevoelens te hebben: een gevoel van dankbaarheid omdat er aan de universiteit nog de nodige energie aanwezig is om "tegen het onvermijdelijke fatalisme in te roeien". Hij hoopt dat het nieuwe beleid hier ook rekening mee zal houden. Anderzijds leefde er bij de kerkjurist een gevoel van vrijheid. "Ik heb geprobeerd en heb mijn verantwoordelijkheid opgenomen. Nu heb ik de vrijheid om nieuwe creatieve uitdagingen aan te gaan. U hebt nog niets gezien."
    De studenten maakten inmiddels bekend dat ze in de drie rondes voor Marc Vervenne stemden. Die genoot bij de stemgerechtigde studenten een ruime voorkeur op Marc Decramer. Gezien de uitkomst van de verkiezingen waren de studentenstemmen dan ook doorslaggevend.
Lees meer op p. 3-4