e vrijdag voor de start van het academiejaar. Hoewel de inschrijvingsperiode al een poosje bezig is en de lessen dinsdag aanvangen, heerst er een gezellige drukte in en om de Hallen. We vroegen ons af wie er nog zo laat zijn inschrijving in orde bracht en spraken twee studenten aan.
Ons eerste slachtoffer kijkt ons vreemd aan en lacht meewarig. “Excuse me, don’t speak dutch” komt er voorzichtig uit. Gelukkig zijn we niet van een kleintje vervaard en zetten we het gesprek voort in het Engels. We hadden natuurlijk al nattigheid moeten voelen, Xue Chen heeft nu niet echt veel weg van een doorsnee West-Vlaamse boerendochter. Drie dagen geleden kwam ze aan in Leuven. Ze studeerde Computerwetenschappen in China en wil dit jaar haar master in Artificial Intelligence halen. Ze koos naar eigen zeggen voor België omdat het in het hart van Europa ligt en het de uitgelezen uitvalsbasis is als ze in haar vrije tijd de rest van Europa wil verkennen. Maar de prioriteit ligt wel bij het studeren, benadrukt ze. Als elke Leuvense student even plichtsbewust was dan zag je hier ‘s avonds amper volk in de straten. Ze kent hier al één landgenootje met wie ze contact opgenomen heeft voor het vertrek maar is ervan overtuigd dat ze wel snel andere zal leren kennen.
We zoeken een volgend slachtoffer en botsen op Carole. De française is hier sinds dinsdag en wil volgende week haar master in de rechten aanvatten. Ze koos voor België omdat we een uitstekende reputatie zouden hebben in het vakgebied van internationaal recht. Maar waarom komt ze nu echt naar België vroegen we ons af? Natuurlijk ook om de cultuur beter te leren kennen. Ze wil ook van de gelegenheid gebruikmaken om haar talenkennis op te poetsen. Bovendien wil ze een carrière uitbouwen in het internationaal recht en daarvan is België het middelpunt in Europa als we haar mogen geloven. Wacht maar tot ze de andere troeven van België ontdekt flitst ons door het hoofd. Maar daar moet ze volgende week op de Oude Markt maar zelf achterkomen.