Wekelijks laten we ons onderdompelen in het leven achter de schermen van een presidium. Verre van rozengeur en maneschijn. Eigenlijk vaak verdomd veel verschraald bier en poetsmiddel. Deze week leidt Niels van Historia ons rond.

Zondag. Olé! De Historia feestweek start vandaag, en dit, zoals de traditie het wil, met een ludieke viering opgedragen aan onze godin Historia. Eerst is er echter nog een kringvergadering, waarop de laatste afspraken gemaakt worden voor de komende week. Zoals het een ware profeet betaamt, zal ik daarna de dorstigen laven met een gratis vat. Zo is alvast de trend gezet voor deze week.
Maandag. Fris en monter, de week is immers nog maar net begonnen, het bed uit voor de enige les van de dag: Geschiedenis van de Nederlanden. Deze eindigt met een vrolijke noot: “Morgen geen les van dit vak”. In een feestweek zijn dit welkome woorden. ‘s Middags zou deze profeet de Alma zoals gewoonlijk weer verblijden met een bezoek. De hele namiddag werd opgevuld door de serie Buiten de Zone, die we afspeelden op onze perma. Terwijl enkele Historianen zich daar gesetteld hadden, bereidde ik de cantus van die avond voor. Met honderd man en verschillende kringen aanwezig, beloofde het een serieus feestje te worden. Vooral Wina liet zich naast de letterenkringen opmerken en zorgde mee voor een geslaagde cantus. Na de opkuis, begaf ik me wederom richting onze eigen Fakbar Letteren om er nog een vat ter ere van Historia te geven. Robke, de preses van Eoos, wenste me nog proficiat met de cantus en begaf zich daarop snel naar de toog voor een gratis pint. En ik zag dat het goed was. Rond kwart voor vier kon ik dan eindelijk naast mijn vriendin in bed kruipen.
Dinsdag Al iets minder monter vang ik de dag aan. ‘s Middags geven we gratis hotdogs weg aan onze leden, maar ik stort me voorlopig wat op mijn paper. Om 19u spelen we met het presidium een wedstrijdje voetbal tegen de proffen en assistenten geschiedenis. Onze supporters, aangevuurd door de cornet van Lieven, schreeuwen ons naar voor en de wedstrijd eindigt op 6-3 voor Historia. Na enkele jenevertjes is het tijd om ons wederom richting onzer allerheiligste Fakbar Letteren te begeven.Vanavond is het thema de Koude Oorlog en talrijke cocktails worden verkocht onder exotische namen als een Stalin, Castro of Tsjernobyl. Onze dj zorgt voor de nodige sfeer met de typische Amerikaanse hits van toen, en de gratis vaten (Sovjet vrijgevigheid) doen de rest. Onder het goedkeurend oog van kameraad Breznjev worden de tafels bezet door Historianen van alle leeftijden en aan de andere kant van de fakbar wordt dan weer de Stars en Stripes geheiligd. Rond vier uur besluit ik toch maar het feestje te verlaten, hetgeen nog moet volgen indachtig.
Woensdag Van uit bed ‘springen’ is geen sprake meer, en de les van negen uur halen was ook weer iets te ambitieus. Op naar de Alma dan maar, om daarna wederom de fak binnen te vallen. Deze namiddag werd omgedoopt in de ‘salon-namiddag’ en toegegeven, zo’n namiddag in de zetel met ‘koekskes van den aldi’ kon blijkbaar niet alleen mij bekoren. Maar de plicht riep, dus begaf ik mij naar de les. Daar kreeg ik van enkele medestudenten te horen dat het aan mij te zien was dat het feestweek was, doch verkies ik kritisch te staan tegenover zulke uitspraken. ‘s Avonds was het dan tijd voor onze 70s-80s-90s fuif in de Albatros. Twaalf vaten werden erdoor gejaagd, terwijl de dansvloer zelfs tot zes uur goed gevuld bleef. Ergens tussen deze feestgangers bevond zich wederom de preses van Eoos, die me kwam vertellen wat een ‘vet feesje’ het weer was geworden. Om zeven uur was de zaal uiteindelijk opgekuist, en werd de dag afgesloten met nog een gezamenlijk ontbijt in de Panos op kosten van Historia. Om 8u lag ik uiteindelijk in bed. En toen was er slaap.
Donderdag Diegene die ooit verkondigde dat de morgenstond goud in de mond heeft, was vast geen student. Maar het is feestweek voor iets, en vooruitziend als wij historici zijn, hadden we de donderdagnamiddag omgetoverd tot de ‘crashnamiddag’. Allen weer in de zetels dus, en ondertussen genieten van de serie The 4400. Na enkele afleveringen was iedereen al serieus verslaafd, en rechtkomen om eten te gaan halen was er duidelijk te veel aan. De serie eindigde gelukkig net op tijd om de voorbereidingen te treffen voor de ‘Schalkse proffen’, waarbij onze docenten ons een verhaal voorschotelden dat al dan niet waar was. Zo’n rustige activiteit was op het einde van de week meer dan welgekomen. Zelf mocht ik ondertussen nog een vergadering over het komende Interletteren Toernooi vergezellen. En voor het eerst deze week slaagde ik erin voor één uur mijn matras te zien. Althans, een matras.
Vrijdag Als waardige afsluiter van de feestweek, was er een brunch op de perma om 11u. Of toch nadat ik de sleutels van de fak kon bemachtigen van mijn ‘licht beschonken’ vice preses en fakverantwoordelijke. Hiermee werd een geslaagde feestweek afgesloten, en kon een rustig weekend met veel slaap beginnen.

• < Vorige
• Volgende >