Op woensdag 29 maart vond op het Ladeuze- en Hooverplein de derde editie van de VRG Challenge plaats, een studentikoos evenement waarin ploegen tegen elkaar strijden in allerlei ludieke disciplines. Deze Challenge ontstond als een alternatief voor de deelname van VRG aan de 24-uren loop. Dit jaar engageerde VRG zich voor beide evenementen.



Een eerste impressie van het Ladeuzeplein in de vroege namiddag bood weinig hoop. Op een desolate stenen vlakte tussen natgeregende attributen leverde een eenzame DJ zijn tragisch-heroïsche strijd tegen de weergoden. Van ver leek het niet op een bruisend feest, maar op een slagveld waar nog enkele doorzetters elkaar wanhopig te lijf gingen.
Galghangen
Maar schijn bedriegt, en toen we naderden, brak de zon door en wat we eerst voor wanhopig doorzettingsvermogen hadden aanzien, ging op opwinding en plezier lijken. Mensen met doorweekte kleren probeerden elkaar af te troeven in beachvolley en voetbal op de survivalbaan terwijl de zon het water van hen afdampte. Schijnbaar gedreven door een masochistische zelfvernietigingsdrang, wierp men zich tegen een vreemd tuig, wat bij nader inzien het spel Human Darts bleek te zijn.
Elders bekampten verklede studenten elkaar als groteske kangoeroes met roze en paarse knuppels. Op het Hooverplein was iemand aan het bierfietsen, op zijn verbale capaciteiten afgaand duidelijk niet voor de eerste keer die dag. Wat verderop waren twee groepen onder luid gejuich aan het touwtrekken. En dan vergeten we de Bungeerun, de Wereldbal, de Pendelbaan, het Galghangen, de Twistladder en natuurlijk het Limbospel. Voor wie nog energie over had, was na afloop van de VRG Challenge nog een fuif in het Musicafé. Daar leken al heel wat meer supporters op af te komen
VRG-preses John-John Ackaert betreurde de vrij lage opkomst. “Er schreef zich eenzelfde aantal ploegen in als vorig jaar, maar supporters en toeschouwers lieten het dit jaar wat afweten. Ik wijt dat onder andere aan het feit dat de laatste week voor een paasvakantie traditioneel een zwaardere academische week is, waar werkjes en presentaties logischerwijs voorrang krijgen op dergelijke studentenevenementen. Maar bij de mensen die er waren, zat de sfeer er wel duidelijk in. “Naast deze redenen kan ook de prijs de lage opkomst verklaren. Ackaert beaamt dat tien euro vrij hoog is en voor de student een grote hap uit het maandbudget betekent. “We kunnen helaas niet anders omdat de attracties zo duur zijn. Zelfs met de tien euro als deelnemersprijs zijn we niet uit de kosten geraakt. Als er een manier zou zijn om het in de toekomst goedkoper te houden, zijn we daar zelf zeker voor te vinden. Mede omwille van het slechte weer was de opbrengst van de drankverkoop zeer miniem. Maar de 24-uren loop is ook geen winstgevende activiteit en dergelijke evenementen moet je op voorhand inschatten en er moet dan gewoon rekening mee gehouden worden in de boekhouding.”
Vorig jaar werd geen bier geschonken op de VRG Challenge tot ongenoegen van de deelnemers. Dit jaar was dat anders en was er studentennat beschikbaar. Toch had de organisatie niet echt last van dronken deelnemers. Het Rode Kruis meldde enkel een paar ongelukkigen met schaafwonden. Ackaert denkt dat het bij mooi weer misschien wel anders was geweest, maar nu focusten de deelnemers zich vooral op hun mogelijke overwinning waardoor ze weinig of geen aandacht hadden voor de pinten en des te meer voor de sport.
Marktrock
De VRG Challenge-organisatie kreeg in de loop van de dag meerdere malen het bezoek van de Leuven politie om de volumeknop dicht te draaien. VRG geeft toe dat de muziek inderdaad soms te luid stond. Ackaert: “Ik begrijp dat omwonenden absoluut geen boodschap hebben aan een discobar op het Ladeuzeplein, maar als ik de vergelijking wat opentrek naar een evenement als Marktrock, dan begrijp ik het niet al te goed. Ik weet dat de vergelijking misschien overdreven kan overkomen, maar we doen met alle praesidia veel moeite om een goede communicatie te onderhouden met de stad Leuven omtrent de organisatie van dergelijke activiteiten. Het ging die dag om de sport en in mindere mate om muziek, hoewel dat laatste natuurlijk wel zorgt voor een grotere gezelligheidsfactor.”
Opvallend was de relatief hoge opkomst van sympathisanten en deelnemers uit andere faculteiten. De commissie Challenge heeft haar best gedaan om zoveel mogelijk e-fora te berichten, mails te sturen naar onze collega-presidia en een radiospot op poten te zetten. Er werd ook aan andere presidia gevraagd hierover hun kringleden te informeren, wat ze ook gedaan hebben en wat bij de organisatie erg geapprecieerd werd.
VRG combineert dit jaar de 24-uren loop met de eigen VRG-Challenge. Preses Ackaert ziet niet echt problemen in deze combinatie. “De volgende VRG-ploeg zal moeten uitmaken of deze activiteiten een vervolg krijgen of niet. Persoonlijk zie ik niet in waarom de organisatie van beiden niet kan. Dit jaar vielen de evenementen elk in een ander semester, dus was een combinatie zeker haalbaar.”

• < Vorige
• Volgende >