maandag 09 februari 2009 - jaargang 35 - nummer 13
Artefact 10-15 februari
Naamsverandering & Sylvester Stallone
Deze week barst aan STUK het mediakunstfestival Artefact los. Het thema is Behind The Image / The Image Behind. Wij gingen alvast op de koffie bij programmator Pieter-Paul Mortier.
Geert Janssen
Veto: Wat is mediakunst precies?
Pieter-Paul Mortier: «Als je het open houdt, is eigenlijk alle kunst mediakunst. Een schilderij is ook een medium dat communiceert met mensen. Mediakunst reflecteert wel vaak over de media zelf, wat hier ook het geval is. Daar komen uiteraard ook meer politieke elementen in aan bod.»
Veto: Hoe past de muziek precies in het plaatje?
Mortier: «Ons muziekprogramma is altijd een beetje schizofreen. De eerste drie dagen sluiten de voorstellingen en concerten meer aan bij het thema. De laatste drie dagen net iets minder. Daarom hebben we die Labo Nights genoemd zodat het duidelijk is dat dat meer feestelijke concerten zijn. We doen dat en we blijven dat doen om een publiek te bereiken dat we anders niet bereiken.»
Veto: Vandaar ook de associatie met Kulturama.
Mortier: «Kulturama is voor ons een onvoorstelbaar groot voordeel onder andere voor de publieksopkomst. Vandaar dat we Artefact vanaf de derde dag integraal in Kulturama schuiven. Wij zijn ondertussen trouwens een belangrijke poot van Kulturama, met meer dan een kwart van de bezoekers.»
Veto: Ons viel vooral 'Refresh' van Kristin Lucas op.
Mortier: «Haar werk draait vaak rond identiteit en nieuwe digitale termen: versies, transformaties, mutaties, updates. Zij vraagt zich af wat die termen kunnen betekenen in ons analoge leven. Ze heeft haar naam veranderd in exact hetzelfde: ze heeft zichzelf gerefresht zoals een webpagina. Ze heeft volledig de officiële weg gevolgd voor een naamsverandering. Hier hangen twee rechtbanktekenen, het officiële document en een transcriptie van haar gesprek met de rechter. Het is eigenlijk een filosofisch gesprek in een rechtbank.»
Veto: Heeft u zelf een favoriet?
Mortier: «Heel veel van de kunstenaars spreken mij persoonlijk enorm aan. Christian Capurro heeft 260 mensen elk één pagina laten uitgommen van een Vogue uit 1986 met Sylvester Stallone op de cover. Iedereen heeft in potlood genoteerd hoelang ze eraan hebben gewerkt en hoeveel ze op die tijd verdiend zouden hebben. Normaal betalen tijdschriften en media ontzettend veel mensen om beelden te maken, te manipuleren en te publiceren. Hier wordt dat economisch principe vertaald naar het wissen van beelden.»