maandag 16 februari 2009 - jaargang 35 - nummer 14
Herr Seele
"Ik probeer the real thing te brengen"
In de artiestenfoyer van de Leuvense schouwburg vlijt Herr Seele zich neer op een stapel lege bakken. Hij draagt een roze kostuum, ziet er vriendelijk uit en zwaait ongegeneerd nog een keer naar Arnon Grunberg, de man bij wie hij eerder die avond mocht aanschuiven aan tafel. Dat de man die avond nog niet veel had mogen vertellen, manifesteert zich in zijn ongebreidelde vertellust.
Jeroen Deblaere & Evelien van Gerwen
Achter die West-Vlaamse spraakwaterval en dat vriendelijke imago schuilt echter een man met een mening: "Journalisten hebben vaak geen achtergrondkennis. Ik heb meer background dan de meeste van die mannen. Ik ben dan maar een onnozele clown die strips maakt." We slikken even en ontdekken waarom de man nog nooit een 'djoef op zijn muil' kreeg.Herr Seele: «Ik hou me afzijdig van de Vlaamse actualiteit. Ik volg het niet. Dat meisje dat hier voorlas vandaag (Maaike Neuville, red.), ken ik van haar noch van pluimen. Ik volg eigenlijk niets, ik haat de Vlaamse media, ik haat eigenlijk alles.»
Veto: Maar u woont wel in Oostende.
«Tegen min goeste. Ik ben werkelijk niet geïnteresseerd. Ik ben wel zot van de Vlaamse cultuur: de Vlaamse Primitieven. We zijn wel een groot land van schilders. Maar voor de rest, het actuele leven in Vlaanderen interesseert me echt geen barst. Ik ben daar niet mee bezig.»
Veto: Waar zou u dan wel willen wonen?
Seele: «Het zuiden trekt me altijd meer aan. Daarnet was ik aan het praten met Arnon Grunberg en Judith Herzberg - een fantastische vrouw - en ik had eigenlijk zin om te vragen: "Gaat u naar Israël voor het mooie weer?" Want het is vooral daarom dat ik in Israël zou willen wonen. Op BBC hoorde ik een programma over wandelingen maken rond Gaza. Daar schijnt een fantastische natuur te zijn, maar je kan daar nu natuurlijk niet meer gaan wandelen. Het is er veel te gevaarlijk. Er bestaat daar zelfs een reisboek over en dat trekt me wel aan.» «Ik heb trouwens veel zin om te verhuizen naar het zuiden. Ik kan me daar wel goed amuseren, ik heb in Firenze gewerkt als . Ik zit graag in een gebied dat me totaal vreemd is en waar ik niet meteen word aangesproken door de mensen.»
ondemocratisch
Veto: Wat houdt u tegen om te verhuizen?
Seele: «De situatie in Europa is tegenwoordig echt klote. Italië onder Berlusconi is een onmogelijk land, het is momenteel het meest ondemocratische land van Europa. Dat is een ramp. Ik zou best wel kunnen verhuizen, maar ik ben vooral een beetje gebonden aan Vlaanderen met mijn pianocollectie. Ik heb een soort van verantwoordelijkheid tegenover die piano's; de verzameling is eigenlijk de geschiedenis van de Belgische piano en dat is heel belangrijk. Daarvoor moet ik dus nog een oplossing vinden. Maar dan zou ik wel verhuizen hoor.»
Veto: Hoe komt u aan die verzameling?
Seele: «Via het internet: E-bay en zo. Vroeger ging dat nog via via, maar nu zoek ik vooral via het internet. Dat kost geen geld, piano's verzamelen: er is niets dat goedkoper is. Je hebt een historische piano voor 100 euro. Maar je moet het kennen: ik zie in een oogopslag of een piano van voor 1850 is. Mijn collectie is dan ook een van de beste verzamelingen ter wereld en dat is geen graptje wi .»
Kama
Veto: Waar bent u tegenwoordig mee bezig?
Seele: «Ik zit blijkbaar in de lift, want er komt een grote striptentoonstelling in Brussel. Het is de grootste striptentoonstelling die ooit gemaakt is in België. Het is de bedoeling dat die expo de Belgische strip in beeld zal brengen. Dat is natuurlijk een waanzinnig idee, omdat de Belgische strip eigenlijk geen identiteit als dusdanig heeft. Ik denk dat de Vlaamse strip wel een eigen identiteit heeft, maar die term kunnen we niet gebruiken, omdat we graag Hergé en E.P. Jacobs erbij betrekken. Dat zijn natuurlijk wel Belgische fenomenen.» «In die tentoonstelling krijg ik een grote plaats en het curieuze is dat Kama daar eigenlijk niet bij is. Kama is er natuurlijk onrechtstreeks wél bij omdat wij Cowboy Henk samen maken, maar de organisatoren wilden mij eens uit de schaduw halen. Dat vond ik op zich al een interessant gegeven. Kama is namelijk wel een kunstenaar die veel met zijn ellebogen werkt. Ik laat mij eigenlijk doen, omdat ik me er niet tegen verweer. Als hij met zijn ellebogen werkt, dan doe ik daar niets aan. Kama heeft het door zijn inhalerige politiek bijvoorbeeld vrij moeilijk gemaakt voor Cowboy Henk om nog boeken te publiceren in Nederland.»
Peren
Veto: Op welke manier dan?
Seele: «Ik geef een voorbeeld. Uitgeverij Casterman zal waarschijnlijk Cowboy Henk gaan publiceren in Frankrijk. Kama weet dat nog niet, maar als wij dat zouden doen, dan zou Kama die gegevens krijgen en hij zou niets anders doen dan Casterman bellen. 's Avonds om elf uur: "Hé, 't is hier Kama, kunnen we eens samenkomen, we zouden eens iets moeten doen." Hij zal mij en Cowboy Henk de aarde vanonder de voeten nemen om zijn eigen werk gepubliceerd te krijgen bij Casterman. Hij zal er onmiddellijk tussenkomen en hij zal alle kansen van Cowboy Henk onderuit halen. Dat ontneemt mij energie om nog boeken uit te geven. In Nederland en Vlaanderen geef ik al tien jaar geen boeken meer uit, omdat Kama daar altijd tussen zit.»
«Ik vind Kama eigenlijk een heel slechte zakenman. Als je bedenkt hoeveel talent hij heeft. Hij is nota bene de beste komiek die ooit geleefd heeft in Vlaanderen. Ik zeg dat zonder de minste ironie. Maar juist waar hij goed in is, wil hij niet geweten hebben. Hij wil kunst maken, maar daar is hij niet zo goed in, volgens mij. Maar zakelijk moeten we dus vreselijk oppassen met Kama.»
«In Vlaanderen hebben we het idee om naar Studio 100 te stappen. Studio 100 weet dat nog niet, maar ik denk dat ze dat wel zullen willen. Ik weet dat als we dat zouden doen, Kama daar bij zal zitten. Hij wil zelf graag naar Studio 100 om zijn eigen dingen te verkopen. Kama is dus mijn grootste voordeel en mijn grootste nadeel. Hij maakt Cowboy Henk, maar hij is zakelijk ook het grootste nadeel, omdat hij wegloopt met de, de, euhm , met de parels?»
Veto: de gebakken peren?
Seele: «Nee, ik zit met de gebakken peren (lacht).»
Veto: De boter?
Seele: «Ja, ja, met de boter dan (lacht). We kunnen dat spreekwoord wel invoeren. Maar Kama is erg opportunistisch en ik vind dat niet goed voor een zakenman. Ik vind dat een zakenman meer moet kunnen plannen op lange termijn. Voor Kama is korte winst belangrijk, maar dat wil ik niet met Cowboy Henk.»
Veto: Heeft u verder nog plannen?
Seele: «Het is mijn theorie dat als je een lage kunstvorm beoefent, je je moet laten inspireren door een hogere kunstvorm. Als je humor beoefent moet je je laten inspireren door het surrealisme. En dat doe ik. Maar mijn echte levensambitie is wel om die hogere kunstvorm te gaan ontwikkelen. Het echte schilderen. En dat is ernstiger.» «Bij mij heeft het ook allemaal te maken met detail en verzorgd werk. Ik vind het ook eens leuk om een beeld te maken dat niet per se grappig is. Een sterk beeld ontwerpen vind ik belangrijk en met strip werkt dat soms niet omdat je nogal veel parels voor de zwijnen gooit; je moet veel produceren, je doet eigenlijk bandwerk, dat hoort bij strip.»
Icoon
Veto: Leest u veel andere strips?
«Neen, dat interesseert me niet. Zoals ik al zei, je moet je altijd laten beïnvloeden door een hogere kunstvorm. Ik moet wel zeggen dat het vrij moeilijk is om interessant te blijven met Cowboy Henk. Je zou kunnen zeggen dat de strip evolueert, maar de humor blijft onmiskenbaar hetzelfde. In de moppen zit eigenlijk wel weinig evolutie. De tekeningen evolueren wel en daardoor zien de moppen er anders uit. Maar we proberen de lezers wel te verrassen.»
«Ik denk eigenlijk dat, als puntje bij paaltje komt, mijn eigen leven interessanter is dan mijn strip. Ik denk dat Herr Seele groter is dan de strip die we maken. Maar ik zou later, als mijn leven afgewerkt zou zijn, liever hebben dat mijn kunst groter is dan Herr Seele.»
Veto: Is Herr Seele dan een product?
Seele: «Ja, toch wel. Net als Eddy Wally of Salvador Dalí of zo. Of Oscar Wilde. Het is een interessant gegeven. Het gaat om iconiciteit ook. Je wordt een icoon hé; een herkenbaar gegeven. Ik denk dat iconen in onze maatschappij heel groot zijn. Het kan wel zijn dat ik er naar streef zo'n icoon te worden. Het gaat er om jezelf veilig te stellen, een icoon worden.»
Veto: Bob Savenberg, de manager van Natalia, heeft ook een visie over Natalia als product.
Seele: «Ja, maar een heel domme visie. Natalia komt niet van de grond. Ik vind dat eigenlijk enorm slecht. Hier spreekt mijn agressie nu. Er zijn weinig mediamensen die zoiets zullen zeggen. Ik vind het slecht omdat er geen creativiteit in zit. Zij volgen iets na. Ik vind het veel interessanter om je eigen icoon te ontwerpen dat nog niet bestaat. Je moet je niet baseren op een of ander R&B-beeld dat we al kennen uit New York.»
Bakkes
«Wat is onze Vlaamse muziek eigenlijk waard, naar internationale normen? Niks, let's face it. Amerikaanse hiphopartiesten of R&B-artiesten doen dat duizend keer beter. Ik zag de Wu-Tang-Clan in Brussel, dat was fantastisch. Natalia verzinkt in het niets in vergelijking met die mannen. Ze is zo'n braaf meisje dat op scène met haar kont staat te wiegen en dat nauwelijks kan zingen. Als ik iemand wil horen die goed kan zingen ga ik naar de opera of zo, daar heb ik Natalia niet voor nodig. Ik vind dat een complete mislukking. Volgens mij zit er toch een nuance in, in dat idee van iconiciteit. Natalia probeert een icoon te imiteren, terwijl ik eerder the real thing probeer te brengen. Ik denk dat ik wel the real thing ben ook. De ziel is belangrijk. Herr Seele, dat is doorleefd. Natalia, dat is niet doorleefd hé. Zij kan voor hetzelfde geld - en ik wil niet denigrerend doen tegenover de barmeisjes hier - achter de bar staan en dat zal ons niet eens opvallen.»«Mensen vragen mij soms: "Heb jij nog nooit op je bakkes gekregen?" Maar dat is nog nooit gebeurd in mijn hele leven. Ik zie er te vriendelijk en roze uit, denk ik. Maar daarachter zit wel een vreselijk agressieve natuur. Ik ben ook intellectueel onderbouwd. Dat is interessant. Ik zit in een genre, maar ik heb wel een bredere kennis. Het genre van de strip heeft als doelpubliek jonge puistenkoppen. Maar ik ben zelf bezig met maniërisme. Die spanning vind ik interessant.»
