Het geheim achter valentijn

Clandestien koppels huwen

Roze kleurtjes in de winkel, hartvormen bij de patissier, engeltjes en kussende koppeltjes overal ter velde. Net wanneer we denken dat het tijd wordt om maar eens te gaan verhuizen komt een aanbieding in de bus. Of we het land uitwillen met Valentijn? Oh zeemzoete ironie.

Ruben Bruynooghe

De week begint al met een lichte vorm van migraine als we in het station de roze panelen met reclame van de NMBS ontdekken. Blijkbaar zijn de nationale spoorwegen ook voorstander van een massale deportatie van verliefde koppeltjes. Het is echter niet de verliefdheid die ons voor de borst stuit, het zijn de roze kleurtjes en overvloed aan aanbiedingen die ons een onbehaaglijk gevoel doen krijgen. Waar is de tijd dat een simpel briefje nog een hart beroeren kon?

De enige voor de hand liggende uitweg is ironisch genoeg de kerk zelf. Roze vloekt met het kerkinterieur en chocolaatjes smikkelen lijkt ons niet erg eerbiedwaardig. Lode Teugels, pastoor van de Sint-Jacobskerk geeft ons wat steun. Ook hij vindt Valentijn iets te commerciëel om nog gezellig te kunnen zijn "Men 'misbruikt' een heilige." Voor hem is de eerste opdracht van christenen "Lief te hebben." "Zij moeten dat alle dagen doen en op sommige dagen mag dat wel een speciaal kleurtje krijgen, zeker als het gaat over een leven in liefde en trouw aan elkaar." Voor hem is het duidelijk waar Valentijn echt om zou moeten draaien. "God schiep de mens naar zijn beeld en gelijkenis, man en vrouw. Hij schonk hun een hart. Laat Valentijnsdag een dag zijn van 'echte' liefde, niet alleen met romantiek, maar ook gemeend, vanuit het hart." We kunnen er weer even tegen, zelfs de druilerigheid van de week doet ons geen zeer. We hebben niets tegen romantiek, integendeel, maar we volgen Teugels als hij zegt dat het allemaal niet hoeft als het niet vanuit het hart komt.

Draak

Maar vanwaar komt de connectie met romantiek dan vragen we ons af. Op het eerste zicht kunnen we ons niet inbeelden wat de executie van een heilige, want ook Sint Valentijn is gestorven als een martelaar, te maken kan hebben met vrolijke paartjes, engeltjes en de rest. Een mogelijk antwoord krijgen we uit onverwachte hoek: Rafaël Ingelbien, professor Engelse literatuur aan de K.U.Leuven.

"Geoffrey Chaucer wordt met zijn The Parliament of Fowls vaak beschouwd als de eerste die Valentijnsdag verbond met de liefde. In die tekst is dat de dag waarop vogels hun wederhelft kiezen." De kous is daarmee jammer genoeg niet af. "Of Chaucer daarmee effectief 14 februari bedoelde, is allesbehalve zeker. In Engeland beginnen de vogels toch niet zo vroeg met paren. Dit jaar zeker niet, maar in de middeleeuwen blijkbaar ook niet". Het was mooi geweest, maar als we op zoek gaan naar Sint Valentijn zelf vinden we ook weinig informatie. Het is niet eens zeker of met Valentijn één heilige al dan niet twee heiligen bedoeld worden. Ofwel was hij een priester die clandestien verliefde koppeltjes huwde, ofwel een bisschop van Terni die een marteldood stierf. We stellen ons dan maar tevreden met een weerspreuk die de Hagelandse wijnboeren vast en zeker tevreden zal stellen: "Zonneschijn op Sint-Valentijn, geeft goede wijn." Het metrum mag dan een draak zijn, als 2009 een prachtig wijnjaar wordt, mogen we zeker zijn dat de goede heilige man daar voor iets tussen zit.