Leuven duurzaam?

Twee opvallende persberichten trokken de afgelopen week de aandacht. In het eerste las ik dat bijna 350 burgemeesters zich engageerden om hun stad duurzamer te maken. Voor België uitten de burgemeesters van Antwerpen, Brussel, Genk, Gent, Hasselt en Luik formeel hun wil om de CO2-uitstoot van hun stad tegen 2020 met 20% te verlagen en allerlei andere duurzame initiatieven uit te werken.

Een tweede persbericht maakte gewag van WWF's Earth Hour. Dat WWF spoorde in 2007 de stad Sydney aan om gedurende een volledig uur zo veel mogelijk verlichting uit te schakelen. Vorig jaar volgden heel wat andere steden - dit jaar zouden zelfs meer dan 1000 steden meedoen. Volgens het persbericht van WWF tekenden in België alvast "de belangrijkste steden (...) Brussel, Antwerpen, Gent, Luik en Namen".

Misschien dat u het zichzelf al afvroeg: "Waar is Leuven in dat lijstje?" En inderdaad, Leuven lijkt op sommige vlakken nog serieus de boot te missen. Leuven profileert zich graag als duurzame stad, en heeft daar toch ook al de nodige erkenning voor gekregen - getuige het bordje op het Fochplein. Daarnaast neemt de stad Leuven deel aan het Klimaatwijkenproject, stimuleert ze de samenaankoop van dakisolatie en zonnepanelen en is er de intensieve samenwerking met het Netwerk Duurzaam Leuven. Het zijn echter veelal initiatieven die van buitenaf komen, en niet vertrekken vanuit een intrinsieke motivatie van de stad zelf. Dat verklaart ook meteen weer de afwezigheid van Leuven in bovengenoemde projecten.

Uiteraard beslist de stad zelf welke initiatieven zij ondersteunt. Maar dergelijke relatief eenvoudige beslissingen maken een groot verschil op het vlak van de bewustmaking. Net daarom lijkt het me aangewezen dat ze ten volle ondersteund worden. Het zijn bovendien net deze gemiste kansen op rij die de geloofwaardigheid van Leuven als duurzame stad aantasten. Een ander merkwaardig feit draait om het prestigieuze Tweewatersproject. Om en aan de Vaartkom plant een particuliere (!) projectontwikkelaar woongelegenheid voor een 5000-tal mensen. Toen op een infoavond gevraagd werd naar het aandeel van studentenhuisvesting, antwoordde men dat daar geen plaats voor was en dat de stad meer neigde naar het groeperen van studenten. Uiteraard kan een overheid een privébedrijf niet verplichten bepaalde bevolkingsgroepen mee in het project op te nemen, maar het lijkt me absurd dat in de studentenstad bij uitstek zelfs niet de moeite gedaan wordt om te vragen of ook studenten hun plaats kunnen krijgen in belangrijke nieuwbouwprojecten of integendeel, dat groepen mensen geconcentreerd worden. Dat is absoluut niet de juiste manier om tot een duurzame samenleving en wereld te komen. Deze heeft alleen kans op bestaan als rekening wordt gehouden met alle mogelijke aspecten.

Christoph Meeussen

Deze Splinter geeft enkel de mening weer van een gefrustreerde alternatieveling. Hecht er dus maar niet al te veel betekenis aan.