35 jaar Veto (3): personalia

"Een reeks saaie artikels"

Veto bestaat 35 jaar, en dat zal geweten zijn. Wekelijks belichten we een aspect uit onze rijke geschiedenis. Vandaag nemen we het Vlaamse medialandschap onder de loep, op zoek naar Vetoranen met een status.

Ken Lambeets

Is Veto een kweekvijver van de Vlaamse journalistiek? Ivan De Vadder, Trui Moerkerke, Bart Eeckhout, Walter Pauli, Stef Wauters, Rik Torfs, Stijn Tormans, Rudy Lanssens. De lijst Vetoranen die 't inmiddels ver schopten in medialand, is aanzienlijk. Al is de lijst van zij die er niet aan de bak kwamen ettelijke malen langer.

NSV

Het grootste uithangbord in de Vetogalerij is wellicht Walter Pauli, heden ten dage adjunct-hoofdredacteur bij De Morgen. Pauli's pen stond tijdens zijn Veto-verblijf (1986-1992) amper stil: zes jaar lang rijfde hij er als geen ander de pagina's aan elkaar. "Ik schreef toen al veel en over van alles en net als bij Knack en bij De Morgen hadden die artikels vaak een scherpe en polemische toon. Dat wekte wel eens ontevredenheid op, en ergernis. En eerlijk gezegd, daarvoor deed - doe - ik het ook wel: zeggen wat men niet wil horen, schrijven wat men niet wil lezen. Voor die klussen meld ik me nog altijd graag en spontaan aan."

Het was bij Veto dat Pauli met onderzoeksjournalistiek begon. "De Nationalistische Studentenvereniging (NSV) was onze gezworen vijand. Ik kopieerde al hun blaadjes - Spijkers - en deed op basis daarvan een studie naar hun gedachtegoed en ideeën. Dat was behoorlijk interessant en in die tijd zelfs pionierswerk. Bart Laeremans heeft ooit een recht van antwoord geschreven op de stelling die ik in Veto had geponeerd dat het NSV het voorgeborchte was van het Vlaams Blok (VB). Laeremans schreef letterlijk dat zij niets te maken hadden met die partij, wat verschrikkelijk hypocriet was. Een paar jaar later werd hij als kamerlid verkozen voor het VB." Veto kent ook vrouwelijke uithangborden. Neem nu Trui Moerkerke, thans hoofdredactrice van het blad Weekend Knack. "Ik ben naar Veto gestapt uit journalistieke interesse, gewoon als student communicatiewetenschappen. Het is een prima aanvulling gebleken op die studies." De theorie uit de les werd de praktijk bij Veto, aldus Moerkerke: "Ik leerde op de redactievergaderingen hoe je een blad plant, op zondagavond hoe je het allemaal concreet afwerkt en tijdens de week ging ik al eens op pad voor reportages, van een optreden van Up with people, dat natuurlijk met een typische vooringenomenheid bekeken werd, tot een interview met Betty Mellaerts."

Bibi

Ivan De Vadder is minder Vetoraan in hart en nieren, wegens andere bezigheden tijdens zijn studententijd. "Ik heb de binnenkant van heel veel cafés grondig bestudeerd, ik heb zowat elke groef van de plaat 'Closing Times' van Tom Waits herbekeken en examens vond ik altijd een aangename kennismaking met de prof, die ik meestal nog nooit eerder had ontmoet." Toch wist De Vadder toen al wat hij later doen wou: "Ik was wel degelijk ambitieus. Ik wou journalist worden en dat is nu eenmaal zo'n job, dacht ik toen, die je leert door tussen de mensen te staan. Maar toch, de knepen van het vak, die moet je ook onder de knie krijgen. Eerst bood ik me aan bij Radio Scorpio, daarna bij Veto. Met veel goede moed en veel goede ideeën. Die moeten later een reeks heel saaie artikels hebben opgeleverd."