Saint Amour

Literair verantwoorde Valentijn

Behoud de Begeerte vierde afgelopen vrijdag haar 25ste verjaardag met een nieuwe editie van 'Saint Amour'. Een feestelijke gelegenheid waarvoor een aantal grote namen uit de wereld der letteren bijeen waren gebracht. We vertrokken naar dit literaire festijn met hoge verwachtingen en kwamen allerminst van een kale reis terug.

Herlinde Hiele

Jan-Willem Anker mocht als eerste aantreden en heel even werden we door angst bevangen. De man las een aantal gedichten voor uit zijn bundel Wij zijn de laatste geliefden in de wereld. Aandoenlijk, maar als de hele avond een aaneenschakeling van zeemzoete liefdesgedichten zou worden, zou het toch moeilijk zijn om de aandacht er tot het einde bij te houden. Gelukkig bleek al bij de tweede gast dat onze vrees ongegrond was. Thomas Gunzig, aangekondigd door de zeer geestige presentator Sven Speybrouck als "een Franstalige, maar, nobody's perfect," bracht met La giraffe een bijzonder grappig kortverhaal dat dankzij simultane vertaling op een groot scherm ook door de niet-francofielen in de zaal gevolgd kon worden.

De hyperkinetische Bart Chabot, die naast auteur soms ook als performer op het podium placht te staan, bracht een aantal hilarisch pijnlijke gedichten over het huwelijk. Hij sprong daarbij zodanig grotesk over het podium dat de hele zaal in een deuk lag en de dame naast ons zelfs schuddebuikend de tranen van haar wangen veegde. Het lachen verging haar echter snel wanneer Anton Korteweg, de man is intussen al met pensioen, aantrad met zijn gedichten over liefde op latere leeftijd. De woordentovenaar ontvouwde op subtiele wijze een ironische kijk op de liefde, over willen, maar niet kunnen en een aanklacht tegen de verwelkte vrouw die jammer genoeg nog steeds de zijne is. De ook al wat oudere dame naast ons kon het niet appreciëren.

Daarna was het de beurt aan Ramsey Nasr, overigens aangekondigd als "meest sexy man van België", die ode bracht aan twee grote namen: Hugo Claus en Wannes Van de Velde. Plotseling kantelde de sfeer en heerste er een vreemde ingetogenheid, zeker wanneer Nasr overschakelde op het plat Antwerps en De changeur voorlas, een gedicht dat hij in 2006 schreef als ode aan Wannes Van de Velde. Daarna mocht Erwin Mortier met delen uit Godenslaap de avond afsluiten. De man zag eruit alsof hij wel wat slaap kon gebruiken, al deed dat gelukkig niet af aan de kwaliteit van zijn vertelsels. Een laatste keer werden we meegezogen in een verhaal over passie en eenzaamheid, alles om ons heen vergetend. Tussen de de gedichten en kortverhalen door was er ook plaats voor twee muzikale intermezzo's. Eerst was er Liesa van der Aa, die met niets anders dan haar viool, haar stem en een hele winkel aan effectenpedalen kippenvel bezorgde en zwaar imponeerde. De andere muzikale noot kwam van Huelgas Ensemble, die a capella liefdesliedjes brachten uit de 16e en 17e eeuw. Geen makkelijke opdracht en wellicht hebben ze al betere uitvoeringen gekend, maar in de Schouwburg met haar niet al te dankbare akoestiek, wisten ze niet te beklijven.