Achter de schermen (7): Fietspunt station Leuven

Van huurfiets tot weesfiets

In de schoot van de vernieuwing en herinrichting van de stationsbuurt zag ook het gloednieuwe Fietspunt van Velo het levenslicht. Voortaan kan de pendelaar, student of niet-student, zijn fiets veilig stallen in de catacomben van het nieuwe KBC-kantoor aan het Martelarenplein. Maar, dat is lang niet alles.

Martijn Sermeus

Op vraag van de NMBS richtte Velo, bij de modale Leuvense student bekend als verhuur- en hersteldienst van studentenfietsen, een overdekte fietsenstalling in om een oplossing te bieden voor de chaos van de in warrige trossen geparkeerde fietsen aan het station. Momenteel kent het Fietspunt een capaciteit van meer dan 2800 fietsen, maar het volume zou in de toekomst uitgebreid worden tot 4000 plaatsen. Hoewel Velo nu op het terrein van de NMBS opereert, worden de principes van Velo niet overboord gegooid.


Net zoals bij Velo, kan men bij het Fietspunt terecht voor kleine herstellingen. "We hanteren hier het Veilig Thuiskomprincipe," verduidelijkt Herman Vandebergh, de coördinator van Fietspunt Leuven, "mensen die 's ochtends op weg naar het werk een fiets met een klein defect binnenbrengen - denk aan slecht werkende remmen, een platte band, een haperend voorlicht of een afgebroken pedaal - krijgen 's avonds hun fiets hersteld terug en dat voor een zeer democratische vergoeding." De hersteldienst, die gesteund wordt door het OCMW, stelt mensen die het moeilijk hebben op de arbeidsmarkt, te werk. Idealiter stromen de werknemers van het Fietspunt na een tijdje door naar de reguliere circuit. De NMBS krijgt er een mooie en verzorgde fietsenstalling bij, en mensen die wat minder sterk staan op de arbeidsmarkt kunnen aan het werk gezet worden. "Het is een win-winsituatie," verduidelijkt Vandebergh.

Men kan bij het Fietspunt ook terecht om een fiets te huren, voor een periode van een halve dag tot een heel jaar. In tegenstelling tot bij Velo zelf, gaat het hier om spiksplinternieuwe rijwielen. "Het is dan ook een service die vooral op toeristen gericht is," voegt Vandebergh er aan toe, "maar gastdocenten maken er soms ook wel gebruik van."

Weesfietsen

Om de capaciteit van het Fietspunt te kunnen blijven garanderen, wordt er drie keer per jaar een grote opruimactie gehouden om zogenaamde weesfietsen op te sporen. "Weesfietsen zijn achtergelaten, vaak gestolen fietsen," weet Vandebergh. "Dat zie je aan een platte band of aan een stof op het zadel. Zulke fietsen krijgen een rode zegel rond het achterwiel. Na vier weken worden ze veilig opgeborgen in ons depot, waar de eigenaar zijn fiets alsnog kan komen ophalen. Het is dan ook niet de bedoeling om je fiets hier voor eeuwig en drie dagen te stallen."
Een belangrijke misvatting is dat het Fietspunt een bewaakte fietsenstalling zou zijn. "Er is een groot verschil tussen een fietsenstalling met toezicht en een bewaakte stalling," nuanceert Vandebergh, "bij het Fietspunt gaat het om sociale controle, maar dat sluit niet uit dat er af en toe fietsen gestolen kunnen worden." Om het aantal weesfietsen te drukken, worden er tot eind maart elke dinsdag van 17 tot 19h graveersessies gehouden. "Naar de toekomst toe zou het een vaste service van het Fietspunt moeten worden," besluit Vandebergh.