Splinter

Imagoprobleem

Elk jaar rond deze periode begint aan de Vlaamse hogeronderwijsinstellingen de slag om nieuwe studenten. Laatstejaars uit het humaniora moeten in de komende maanden kiezen wat ze zullen studeren, maar ook waar ze dit gaan doen. In de keuze van universiteit of hogeschool beslist vaak het buikgevoel. En dat gevoel zegt dat Gent vré wijs is, Kortrijk gezellig, Brussel exotisch en Antwerpen bangelijk. Voor de Limburgers is er gelukkig Hasselt. En Leuven? Tjah. Daar knort de buik een beetje bij. Nochtans, begin dit academiejaar vormde de stad nog het decor van het tv-programma 'Kot Deluxe', een format van de jongerenzender JIM. Daarna zond de VRT 'Het leven zoals het is: dokters van morgen' uit, een gezellig familieprogramma waar studenten geneeskunde van de K.U.Leuven een jaar lang gevolgd werden tijdens hun opleiding en stage. Leuven leek in het voorjaar alomtegenwoordig op het scherm, de kijkers -waaronder ouders van toekomstige studenten - smaakten het.

Maar media-aandacht is niet altijd een goede zaak. In december keert het tij wanneer Marc Vervenne te horen krijgt dat zijn diensten als rector niet langer gewenst zijn. Zijn mandaat wordt niet verlengd, de buitenwereld krijgt het beeld van een universiteit die vier jaar lang slecht bestuurd werd. Alsof dit nog niet erg genoeg is, woedt binnen de K.U.Leuven een stellingenoorlog die op de opiniepagina's van de nationale kranten wordt uitgevochten. Met de komende rectorverkiezingen dreigt een bestuursschisma de goede naam van de instelling te besmeuren. Professoren die bij de brave moeders of vaders doorgaans op ontzag kunnen rekenen, lijken even grote kinderen als de politici die bakkeleien in de Wetstraat. De maandenlange commotie rond de niet-verlenging kan de K.U.Leuven wel eens pijn doen waar dit het hardst aankomt: in haar inschrijvingscijfers. Als deze dalen, is dat niet alleen een ferme kaakslag voor het prestige van de oudste universiteit van Vlaanderen, op langere termijn betekent het ook minder inkomsten. Donkere pakwolken dreigen aan de hemel, als de K.U.Leuven niet dringend van koers wijzigt. Daarom doet ze er ook best aan een charmeoffensief op poten te zetten. Daarbij dienen de heren en dames van de communicatiedienst ook rekening te houden met volgend factoren -oftewel een les in: Waarom ik niet aan de K.U.Leuven studeer?

De universiteit heeft de laatste jaren nooit een aanstekelijke smoel gehad. Dat kan ook niet anders met een slogan als 'Ontdek de wereld, begin bij jezelf'. In tegenstelling tot Gent met haar uitdagend 'durf denken', roept Leuven de reminiscenties op van een katholiek bijbelleesclubje, dat vanuit een zogezegde goddelijke inspiratie, op een vriendelijke manier en met een allesbegrijpende glimlach de wereld wil kerstenen, maar niet verder komt dan het organiseren van non-alcoholische huisparty's met gelijkgestemden. Vriendelijk, voorzichtig en braaf, maar o zo saai. En zeggen dat de wereld begint bij jezelf, klinkt daarbij nogal pretentieus.

Het onderwijsimperialisme van Leuven de laatste jaren, heeft ook weinig goed gedaan aan haar imago. Haar enige bekommernis lijkt alleen nog maar de grootste te worden. Van Oostende tot Hasselt, zeg maar de onderbuik van Vlaanderen, overal heeft Leuven wel iets in de pap te brokken. Deze nieuwe vorm van verzuiling apprecieert niet iedereen en doet sommigen, die geen eenheidsworst lusten, afhaken. Want wat of wie is Leuven eigenlijk nog? De universiteit? De hogescholen? De associatie? Of een vreemde constructie tussen die drie? Daarnaast blijft ze kampen met oude demonen. Het heeft nog steeds een Vlaams aura over zich. Ook is Leuven doods tijdens het weekend. Een andere cultuur dan die van de studenten, vind je er niet, bijvoorbeeld geen alternatieve scènes zoals in Brussel of Gent. En de koten zijn er nog steeds duur.

Of deze zaken nu juist zijn of niet, doet er niet toe. Vele jongeren, die zich volgend academiejaar voor de eerste keer inschrijven aan een hogeronderwijsinstelling, geloven ze. Wil Leuven terug tot de verbeelding spreken, dan moet ze haar prioriteiten duidelijk stellen en vechten tegen de leugens, de clichés en de verdeeldheid onderling. Tot zolang klinkt het: ontdek de wereld, herpak jezelf.

Maarten Goethals

Deze auteur is wellicht een doctoraat beloofd aan de UGent, vandaar de propaganda in dit miesmakelijk en slecht geschreven stukje scheldtirade.