Welsprekendheidstoernooi VRG

"Welbespraakte gerontofiel"

Wij dachten dat het er bij een welsprekendheidstoernooi om ging de tegenstander in omfloerste bewoordingen verbaal af te maken, bij voorkeur middels een sterk staaltje retoriek. Als dit echter de nieuwe Cicero's van vandaag zijn, zal Catilina enkel eens goed lachen. Wij stellen dan ook voor het toernooi tot VRG's Stand-up Comedy Cup te herdopen.

Els Dehaen

Het toernooi kan zich nochtans beroepen op een gedegen traditie. Dit jaar kwamen de kandidaten uit VRG Gent, VRG Leuven, Medica, Katechetika en Letteren. Zij werden streng (maar daarom niet altijd rechtvaardig) beoordeeld door een BV-jury: Walter Baelen, Koen de Bouw, Gunter Lamoot, Lien Van de Kelder en Johan Verlinden. Het geheel werd aan elkaar gepraat door Simon Horsten, winnaar van een vorige editie.

Wave

In de eerste ronde bekampen de kandidaten elkaar met een voorbereide tekst. Bij de eerste tekst (VRG Leuven) bemerken we nog een begin, een midden, een slot en zowaar een pointe. Dat durft bij de volgende kandidaten (VRG Gent en Medica) al eens ontbreken. Sommige teksten zijn zo incoherent dat we de draad al snel verliezen en daarmee ook onze interesse. Katechetika (de winnaar van vorig jaar) verrast met Mieke, een eerste bachelor van zestig jaar. Haar verhaal over mei '68 was niet altijd even goed te volgen, maar vertederde het publiek en jurylid Koen de Bouw. Zij bleek buiten een geslaagd optreden nog één wens te hebben: "doe ne keer allemaal de wave voor mij". En aldus geschiedde. De eerste ronde werd afgesloten door Simon Mariceau van Letteren, die de hierboven beschreven kandidaat volgens zijn tekst best had kunnen smaken. Met verve beschreef hij een romantisch tafereel met een oudere dame in de trein. Gunter Lamoot prees hem als een welbespraakte gerontofiel.

Intermezzo

De volgende rondes werden onderbroken voor een optreden van Gunter Lamoot. Dat had nu werkelijk niet gehoeven. Zowel humor als timing ontbraken volledig en hij leek er zich zelf bewust van, gezien hij voortdurend op zijn GSM keek of hij nog niet op mocht houden. Gelukkig volgde meteen daarop de revelatie van de avond: het muzikale intermezzo van professor van Riel en zijn vrouw. Zij speelden quatre-mains alsof ze niets anders deden - hetgeen ik niet uitsluit - en professor van Riel gaf zelfs een zelfgeschreven lied over Plato ten beste voor een volle Pieter de Somer-aula. Chapeau!

Improvisatie

In de tweede ronde moest men met behulp van drie woorden een coherent verhaal opbouwen. Gezien het gebrek daaraan in de voorbereide ronde, hadden we de lat niet al te hoog gelegd. Terecht, zo bleek. Niet iedereen leek de opdracht te begrijpen en sommige verhalen bevatten enkel de opgegeven woorden. Katechetika ontgoochelde in deze ronde, nochtans goed op weg gezet met de woorden "tergende tapper", "whiskyfles" en "ruïneren". Het enige juiste verhaal met deze drie woorden speelt zich volgens ons af in fakbar Letteren, niet wederom in mei '68. Maar de kreunende kerstman van Simon Mariceau wisten we te appreciëren. De derde ronde was niet verschillend genoeg van de tweede om ons te verrassen. Ditmaal moest er geïmproviseerd worden aan de hand van een getoond filmpje. Geen van de kandidaten stak er echt bovenuit. Dit wellicht omdat het pleit toch al beslecht was: Simon Mariceau van Letteren stak er met kop en schouders bovenuit en ging zowel met de jury- als de publieksprijs lopen.