Veto vergelijkt (4): Fietsbeveiliging

Je steelt toch geen fiets? Diefstal is een misdrijf!

De vrije markt doet zijn ding, de wereld is een jungle vol keuzes, de informatiekost swingt de pan uit en steeds opnieuw neemt de verdwaasde cliënt de verkeerde keuze. Niet langer: om de vier weken reikt Veto de arme student de hand om hem te redden van het wrede kapitalisme. Vergelijkend onderzoek van deze week: hoe steel of beveilig je het efficiëntst een fiets.

Ruben Bruynooghe

Het is ons wel al langer bekend. Het Leuvens openbaar vervoer is meer dan enkel trein of bus, want zoals het een goede studentenpopulatie betaamt wordt een rondslingerende fiets vlotjes tot het gemeenschappelijk goed gerekend. Vooral op het Martelarenplein, de Naamsestraat en de Tiensestraat. Niet bepaald de donkere steegjes dus.
Omdat stropers de beste boswachters zijn, legden we ons oor eens te luisteren bij het Leuvens politiekorps. Als iemand ons advies kan geven over diefstal zijn zij het wel. Misnoegde studenten klagen wel eens dat ze meer tweewielers aan de stad zijn kwijtgespeeld dan aan dronken collegae. Dat zal je leren de verkeersborden en verlichtingspalen van Leuven te ontsieren met je roestig ros, denken we.

Het eerste wat we in handen krijgen is een brochure. Ons valt meteen de prachtige inventarisatie van fietssloten op. Beugelsloten en kettingen verdienen de voorkeur, als je de dikke modellen koopt. Spiraalkabelsloten, dunne kettinkjes en cijferslotjes worden ronduit uitgelachen door de preventiedienst, ze worden door de experts ter zake slechts nuttig bevonden als bijkomend slot. Bovendien, moet je het de dief zo lastig mogelijk maken. Meerdere sloten intelligent aanbrengen maakt je rijwiel een pak minder aantrekkelijk voor dieven, hoewel roze verf naar onze mening daar ook een aardig stukje aan kan bijdragen. Beugelsloten moet je dan weer laag aanbrengen, ketting- en krulkabelsloten liever hoog en los.
Graveren heeft voor de gelegenheidsdief niet zoveel effect, georganiseerde diefstal wijkt er waarschijnlijk wel wat voor terug. Een mooi gevolg van de cijfertjes op je fiets is de vergrote kans dat je hem ooit terug ziet.

Wat kost die troep aan je fiets? Volgens de handleiding die we in handen hebbe,n ligt de kostprijs van een betrouwbaar slot rond de dertig euro. Een betonschaar vonden we voor net geen achttien euro. Investeren kan soms makkelijk zijn.
Maar toch, we voelen ons niet helemaal zeker over de impact van zo'n werktuig op het grote publiek en in het bijzonder op de beëdigde ambtenaren van de stad. Een belletje met de politiedienst bevestigt ons vermoeden: als je rond wil huppelen met de betonschaar van je papa heb je maar beter een goed verhaal op zak. Bovendien wil het blauw op straat je verhaal dan best ook eens natrekken, half werk of absurditeit is niet echt het dada van de Leuvense politie.
Ook snuggere jongens en meisjes die hun handen niet willen vuilmaken aan het openbreken van een slot moeten er niet vanuit gaan dat ze hun gading zullen vinden in veinzen. De loods in de Mechelsestraat waar teruggevonden fietsen hun rust vinden is niet zomaar een openbare bibliotheek. Als je iets wil mee naar huis nemen moet je de mensheid overtuigen dat je daar ook reden toe hebt. Een passend fietssleuteltje zou al een eerste mooie hulp zijn, over de andere methoden wilden ze bij de dienst preventie niet zoveel kwijt.

Een belangrijk aspect waar je rekening mee wil houden als aspirant fietsendief is de pakkans en de beboeting. De eerste ligt niet zo erg hoog. 1573 gestolen fietsen in 2007, de eerste acht maanden van 2008 tonen wel een lichte daling. Wat daders betreft zijn de cijfers wat lager: 24 verdachten voor 2007, drie dieven werden op heterdaad betrapt. Het commissariaat weet wel waarom de cijfers zijn wat ze zijn. De diefstal zoals die in Leuven plaatsvindt, is volgens de politie moeilijk op te sporen. Blijkbaar kijken de gelegenheidsdieven in Leuven wel uit hun doppen vooraleer ze beginnen frommelen aan andermans gerief.
Ten slotte zijn we benieuwd wat het prijskaartje van betrapping op heterdaad is. We lopen naar buiten. Fietsen genoeg, politie die ons kan betrappen is echter niet te bespeuren. We geven het op, onderzoeksjournalistiek is niet meer wat ze is geweest. Het parket van Leuven geeft ons wat meer informatie omtrent de cijfertjes. Artikelen 461 en 463 van het Belgisch strafwetboek legt de grenzen van de strafmaat tussen de 26 en 500 euro. De gevangenisstraf is een maand tot vijf jaar. "Er kunnen wel minnelijke schikkingen getroffen worden voor daders met een blanco strafblad, er zijn veel mogelijkheden. Maar een fiets blijft een belangrijk vervoermiddel voor een mens, dus je denkt beter na voor je er een steelt", aldus het parket.

Wat onze conclusie betreft, de huurprijzen van Velo zijn behoorlijk laag en je krijgt er toch meestal ook een gestolen fiets voor in de plaats. Qua kick kan dat toch ook al tellen vinden we. Bovendien, als je zo lang nadenkt voor je een fiets steelt hoor je vast tot de schare theoretici die onze universiteit rijk is, en die schare is, zoals je vast al hebt gemerkt, niet erg gericht op het praktische openen van een fietsslot.