Let's dance! Drie dagen dans pur sang

Move Me danst in STUK

De laatste jaren zijn er veel dansvoorstellingen gemaakt die volgens het grote publiek niet het label dans, maar eerder het etiket performance verdienen. Ben je op zoek naar een echt dansante voorstelling waarin beweging en choreografie centraal staan? Dan vindt u zeker uw gading op het dansfestival Move Me deze week in kunstencentrum STUK..

Filip Tielens

Onder het motto Let's Dance staan er vier dansvoorstellingen op de bühne en programmeert Cinema Zed twee dansfilms. De oudere studenten onder ons herinneren zich misschien nog het Klapstukfestival. Tot 2005 nam Leuven met dit twee weken durende dansfestival een unieke plaats in in het internationale danslandschap. Tal van gevestigde waarden als Anne Teresa De Keersmaeker, Alain Platel, Wim Vandekeybus en buitenlandse ensembles speelden er. Door de steeds groter wordende internationale concurrentie met andere dansfestivals en cultuurhuizen was het budgettair niet meer mogelijk om met Klapstuk verder te gaan. Kunstencentrum STUK programmeert sindsdien veel meer dans in de gewone programmatie en ondersteunt jonge choreografen en dansers door hen een werkruimte aan te bieden.
Sinds vorig jaar komt daar ook een nieuw dansfestival bij: Move Me. In 2007 stonden er twee voorstellingen op de scène die het vader-zoonthema als uitgangspunt hadden. Dit jaar staan er vier internationale voorstellingen op het programma rond dansante dans, it wil zeggen: dans waarbij beweging en choreografie nog steeds de hoofdrol spelen. Wij lieten ons door programmator Els De Bodt gidsen doorheen het programma van Move Me.

Dans pur sang

Cie Giolisu danst de voorstelling Ultime Exile. De twee Italiaanse dansers gooiden hoge ogen in Wallonië met dit indrukwekkend duet tussen een man en vrouw dat zich afspeelt in niemandsland. Tot nog toe is deze voorstelling redelijk onbekend gebleven in Vlaanderen. Net als in de muziek is ook het Belgische danslandschap nog communautair verdeeld. De danstaal verschilt erg tussen de gewesten. Ook de smaak van Vlamingen en Walen verschilt, hoewel dans toch het medium bij uitstek is dat een universele taal heeft. Ultime Exile is een erg fijne voorstelling over de zoektocht naar een ultieme uitweg, die zeker ook moet aanslaan aan deze kant van de taalgrens.»
Thomas Hauert is een gevestigde waarde die met zijn dansgezelschap Zoo al talloze prijzen won. De voorstelling Accords werd door de Franstalige Gemeenschap genomineerd als beste dansvoorstelling van 2008. De Zwitsers-Belgische choreograaf onderzoekt de verschillende manieren waarop muziek een dansbeweging kan sturen. Het resultaat is een compositie waarbij muzikale begrippen als harmonie, melodie en contrapunt fysiek vertaald, versterkt of vervormd worden.
Milan Tomasik danst zijn eerste solo Within, waarin hij verschillende waarnemingen van één en hetzelfde perspectief probeert te tackelen. Op het Julidans festival werd Within geroemd als een ongemeen sensuele voorstelling. Als toeschouwer lijkt het of je het onzichtbare, 'wat binnenin zit', kan zien en voelen. Het is een bijzonder esthetische voorstelling geworden, een plezier om naar te kijken. Met zijn afstudeergenoten van P.A.R.T.S. richtte hij het collecief Les Slovaks op, die heel fysieke en dansante dans brengen, maar op Move Me doet Milan Tomasik het solo.
Er staat met Mine ook een Belgische première op het programma. Twee mannelijke dansers spelen een spelletje kat en muis dat gaandeweg uitmondt in een dansduet. Beiden kunnen niet bestaan zonder elkaar en voelen de behoefte om steeds dichter bij elkaar te komen. Een heerlijk speelse en amusante voorstelling van Ivan Fadjo en Pascal Merighi, waarvan de laatste zijn strepen onder andere verdiende bij Tanztheater Pina Bausch.

Dansfilms

Ook bijzonder leuk zijn de twee dansfilms die Cinema Zed tijdens Move Me toont. In De Baletten en Ci en La krijg je een inzicht in hoe de balletten van Alain Platel werken. Deze film is voor een deel in STUK gedraaid en is echt een aanrader als je benieuwd bent hoe het er aan toe gaat in een dansgezelschap. In de compilatie over de Zweedse regisseur Marten Nilsson worden een drietal experimentele dansfilms getoond. Zijn vrouw is zelf choreografe. De collega's van Cinema Zed zijn razend enthousiast over zijn kortfilms, en ik vertrouw hen hierin blindelings (lacht).»

Thirtysomething

Volgend jaar heeft Move Me als thema Thirtysomething, waarin we werk willen tonen van de generatie na kleppers als Anne Teresa De Keersmaeker en Wim Vandekeybus, maar die toch al een tijdje afgestudeerd zijn, vaak aan P.A.R.T.S. Voor hen is het soms wat moeilijker om steun te krijgen vanuit kunstencentra omdat die vooral focussen op pas afgestudeerd jong talent. Move Me is nog bijlange niet zo groot als Klapstuk, maar we zijn goed op weg. Al is dat natuurlijk appelen met peren vergelijken lacht.»

Move Me dansfestival, op 3,4 & 5 maart in STUK. Voor programma, zie www.stuk.be.