Splinter

Informeer jezelf

Koen Geens heeft geen academisch profiel. Hij tekende het juridisch kader van de Associatie uit: zonder meer een Oosterlinckman. Mark Waer komt uit de huidige beleidsploeg, waarvan de primus inter pares negatief geëvalueerd werd. Een verderzetting van het huidige beleid, willen we dat wel? Bernard Himpens: schertskandidaat, doet louter mee om stemmen af te luizen van Mark Waer. En Stefaan Poedts. Who the fuck is Stefaan Poedts?

De vier heerschappen die strijden om het ambt van rector van de K.U.Leuven, zijn makkelijk te kraken op basis van vermaledijde vooroordelen. Dergelijke stigmata doen de vier moedige kandidaat-rectoren echter te veel oneer aan.
Tijdens de vorige rectorsverkiezingen, inmiddels vier jaar geleden, werden heel wat debatten georganiseerd. Volgens de overlevering tekende daar eerder weinig volk present. Haast niemand nam de moeite om de programma's van de vier kandidaten door te nemen. De open faculteitsraden waarop de screeningsprocedure werd toegelicht, liepen enkele maanden geleden ook niet bepaald over van het volk. De betrokkenheid van het academisch personeel en de studenten bij het beleid lijkt soms ver zoek aan de K.U.Leuven. Je zou meer kritische zin verwachten van een academisch publiek.

Afgaan op de berichtgeving van zelfverklaarde kwaliteitskranten volstaat tegenwoordig ook niet meer om een genuanceerd beeld te krijgen van de K.U.Leuven. In De Standaard wordt de naam Marc Vervenne nu al enkele maanden van het weinig vleiende epitheton ornans 'gebuisde rector' voorzien. De tentakels van ererector Oosterlinck zouden dan weer alle pietluttige vliegen versmachten die hem in de weg staan. Ook de kandidaat-rectoren worden ingedeeld in het kamp-Vervenne dan wel het kamp van de überrector. Het spreekt voor zich dat de realiteit complexer in elkaar zit. De goeden tegen de slechten: dat speelden wij ettelijke jaren geleden in het grote chirobos.
Verkiezingen zijn een populariteitstest, dat staat buiten kijf. Zelfs aan de K.U.Leuven, anders was Rik Torfs nooit op een haar na rector geworden van onze Alma Mater. Torfs opperde bij de vorige verkiezingen het idee om meer vrouwen toe te laten in bestuursorganen. De iure een nobel streefdoel, de facto al veel minder evident, daar er vier jaar geleden nog véél minder dan een vijfde van de professoren van het vrouwelijk geslacht was.

Hoed je dus voor mooie woorden en plat populisme. De associatie afschaffen, alle externe bestuurders van hun functie ontslaan, het klinkt misschien allemaal erg mooi als programmapunt, maar wat schuilt er achter dergelijke argumenten? Ga na of de beloftes van de kandidaten realiseerbaar zijn. Meer geld voor de drie groepen, voor onderwijs en onderzoek, is dat bijvoorbeeld niet: we zullen immers eerder moeten besparen.

Vandaar deze oproep aan het kiescorps: informeer jezelf. Vorm je geen beeld van de kandidaten op basis van gesprekken in de wandelgangen. Laat je stem afhangen van persoonlijke indrukken van wat de heerschappen in kwestie te vertellen hebben, van een uitgebreide lectuur van hun programma's, van een of meerdere van de debatten die in de loop der weken worden georganiseerd. En van de berichtgeving en commentaren in Veto natuurlijk.

Ken Lambeets

(Bovenstaande tekst is een Splinter. De inhoud ervan is alles, behalve objectief.)