Kulaktoneel speelt Backspin, maar achterstevoren

Kroniek van een aangekondigde dood

Terwijl heel wat Leuvense kringen hun toneel nog aan het voorbereiden zijn, zit het jaarlijkse Kulaktoneel er al weer op. De jonge West-Vlamingen brachten vorige week twee keer hun zelfgeschreven Backspin voor een uitverkocht Theater Antigone in Kortrijk. Het publiek kreeg een eclectische voorstelling met niet zelden een verwijzing naar een populair televisieprogramma. Zij het dan allemaal achterstevoren.

Tom Demeyer

Wanneer het doek valt op het einde van de voorstelling, begint een jazzband in de gezellige bar van het Kortrijkse Theater Antigone te spelen. Het publiek keuvelt nog wat na bij een beker van het gratis vat. Hier en daar wordt gespeculeerd over het motief van Michel, poetsman in het sport en welnesscenter dat het decor vormt van het toneelstuk. Even geleden werd pas duidelijk dat die was ingehuurd door de verdwenen vader van de Spaanse stervoetballer Herman om te voorkomen dat zijn zoon zou aanpappen met Lies, zijn eigen zus (!). U fronst? Ook voor de toeschouwer vielen pas de puzzelstukjes in elkaar op het einde van de voorstelling, dat verhaaltechnisch het begin van het stuk bleek.

Midden

Dat de jongens van het Kulaktoneel goed hebben nagedacht over hun plot, is duidelijk. Achterstevoren spelen lijkt geen sinecure en in de praktijk ging een deel van de coherentie dan ook verloren. Toch wisten de dialogen te boeien en ondersteunden de verschillende hernemingen van tekst in een verschillende context de geloofwaardigheid van de plot. Ook het simpele decor bleek erg productief: de projecties op de achtergrond toonden in rewind de acties van op de scène en werden afgewisseld met enkele sfeerbeelden van een sport- en wellnesscenter. Ook de vele kaarsjes, de wierrook en de zachte kleuren op het podium stemden de toeschouwers rustig en in een sfeer van wellness. De opzet om de industriële setting van Antigone om te toveren in een knusse bar leek in dat opzicht erg geslaagd.
Maar in al die technologie schuilt ook gevaar. Zo bleek het moeilijk om de projecties perfect af te stellen op wat op de scene gebeurde, wat het algemene tempo van het stuk fel naar beneden trok. Daarnaast zorgde muziek soms voor een stijlbreuk: zo lag de melige muziek ter ondersteuning van een melige dialoog misschien iets te gemakkelijk voor de hand.
Op verschillende momenten werd de mysterieuze sfeer van het stuk afgewisseld door komische passages. Deze deden vaak denken aan populaire televisieprogramma's à la Het Eiland en In de Gloria. Net als in deze programma's schetste het stuk de dramatiek van het gewone leven.

Begin

Doorspekt met humor vindt elk van de personages uiteindelijk zijn of haar weg naar de ondergang. Die personages werden geloofwaardig vertolkt door enthousiaste acteurs waarvan velen ook in het vorige Kulakstuk meededen, waardoor ze ook goed op elkaar ingespeeld leken. Het is dan ook jammer dat er niet meer werd ingezet op de humoristische kracht van enkele personages, vooral bij het personage hermafroditische Wouter, plaatselijke dorpsgek.
Het scherm achteraan het stuk bleek ook bij aanvang van het stuk goed dienst te doen. Op een witte achtergrond werden net als in 'In de gloria' silhouetten geprojecteerd van de verschillende personages. Even daarvoor had de toeschouwer een lange dialoog voor de kiezen gekregen over het hoe en het waarom van de moord op Herman. De start van een geslaagd avondje in rewind.