The Sedan Vault donderdag in STUK

"Wij proberen meer te doen dan over liefde schrijven"

Als de paranoïde sciencefictionschrijver Philip K. Dick muziek zou maken, zou het resultaat kunnen klinken als The Sedan Vault. Wij gingen op café met de gebroeders Marius en Frederik Meeuwis, respectievelijk toetsen en bas.

Geert Janssen & Mathias Vanden Borre

Veto: "Vanguard" is bijna unaniem positief onthaald door de pers. Is dat belangrijk voor jullie?
Marius: «We zijn heel tevreden met wat er gedaan is met de plaat. Humo en De Afrekening waren immers met onze vorige cd nog onbereikbaar. Het is dankbaar om het dagpubliek ook eens te bereiken. Anderzijds hebben we toch gewoon de muziek gemaakt die we wilden maken. Vanguard is gewoon beter dan Mardi Gras.»
Frederik: «Mochten alle reviews slecht geweest zijn, dan was de plaat voor mij nog altijd een succes. Maar promotioneel: met enkel slechte reviews krijg je niet de shows vast die we nu doen. Helaas kijken de clubs daar dus naar.» Marius: «We hebben met Helmet gespeeld. Toen dat Afrekeningnummer werd gespeeld, gingen de rockers met hun pint aan de toog toch even meer hun best doen om te luisteren.»

Distortie

Veto: Is het moeilijk jullie plaat live te vertalen?
Frederik: «Het lijkt misschien onhaalbaar; dat was ook het eerste wat Arno Hintjens ons zei in de studio. Maar als je bedenkt dat we de plaat gewoon hebben gemaakt in ons repetitiekot met onze acht handen, dan weet je dat we het live ook kunnen. Een podium biedt bovendien meer mogelijkheden dan een hifi-installatie.»
Marius: «Danny Willems maakte naast onze videoclip ook live visuals aan de hand van Russische straatbeelden. Mensen die de rode draad uit Vanguard verwachten zijn nooit teleurgesteld. En wie een rockshow wil, krijgt een rockshow: 't is hard en dynamisch en er wordt geschreeuwd met de nodige distortie.»

Veto: In hoeverre vertaalt de communistisch-revolutionaire thematiek van "Vanguard" zich in politiek engagement?
Marius: «Vanguard vertelt over vijf mannen die de maatschappij beu zijn en op stellingen klimmen om met stenen te gooien. Daarbij draait het eerder om een sociaal dan een politiek engagement. Maar we wilden dat niet te uitdrukkelijk invullen. Rage Against The Machine is een heel interessante groep, maar die zingt: "Jij moet actie ondernemen! Nu!" Een beetje betweterig als je het ons vraagt.»
Frederik: «Wij proberen meer te doen dan over liefde te schrijven. Er zit een liefdeselement in, maar dat is niet de kern.»

Boksijzers

Veto: Afgaande op namedrops als La Muerte, Front 242, Arno en Danny Willems lijken jullie goed op de hoogte te zijn van de vaderlandse rockgeschiedenis.
Marius: «De groepen die we aanhalen zijn Belgen die iets speciaals hebben gedaan. Ik vind Goose super en heel straf, maar dat hippe en sexy genre inspireert me niet. Arno wil niet hip zijn en daarom is hij net supersexy. La Muerte ook, dat was een en al underground imago. Als gadgets verkochten zij in de zaal messen en boksijzers.»

Veto: De perstekst van "Vanguard" spreekt over het internationale karakter van de plaat.
Frederik: «Nederland loopt zeer vlot. Binnenkort trekken we ook naar Frankrijk en Duitsland.»
Marius: «Het voordeel aan Nederland is dat ze er echt zitten te kijken naar België. Er is daar een nieuwe groep, De Staat, die worden omschreven als een Nederlandse groep met de Belgische eigenzinnigheid. België is daar echt een soort graadmeter.»

Veto: En dat ander stukje buitenland: Wallonië?
Frederik: «Daar spelen we wel.»
Marius: «Maar dat is echt een ander land.»
Frederik: «Er is een barricade.»

Botsen

Veto: Jullie zijn artist in residence in de Ancienne Belgique. Wat houdt dat precies in?
«Zij spreken hun contacten aan. Dat heeft altijd meer impact dan wanneer ik zelf op een deur ga kloppen. Daarnaast krijgen we daar wat studiotijd en zouden we binnenkort in de grote zaal een show krijgen. Kortom: ze pushen ons en laten iedereen weten dat wij er zijn.»

Veto: Jullie hebben voorprogramma's gedaan voor heel uiteenlopende artiesten, van singer-songwriters tot enorm zware dingen. Wat verkiezen jullie zelf?
Frederik: «Het mag altijd botsen: dan hebben we het meeste kans om nieuwe mensen te overtuigen. Binnenkort spelen we op Novarock voor Zita Swoon: qua publiek niet echt ons ding maar toch interessant om te bereiken. Ook omgekeerd: op Groezrock spelen we hoofdzakelijk met hardcoregroepen.»
Marius: «Dat we nooit perfect bij een groep passen is omdat er veel verschillende elementen in onze muziek zitten. The Mars Volta is voor ons een belangrijke groep geweest omdat die ontstond op een moment dat wij zelf niet goed wisten wat we zouden doen. Het moest indie zijn, maar dat genre was een beetje saai aan het worden. Dan was daar plots The Mars Volta die er elektronica op een alternatieve en niet-dancy manier in verwerkte.»
Frederik: «We worden vaak vastgepind aan The Mars Volta. Wordt elke groep zo vastgepind op een band uit het verleden of staar ik mij daar blind op?»
Marius: «Misschien is ooit iemand begonnen met die vergelijking en houdt dat zichzelf in stand. Ik vind onze eerste cd qua uitwerking en arrangementen veel meer The Mars Volta dan de tweede. Anderzijds: als STUK zoiets doet als Vadermoord...»
Frederik: «Wij zouden niet The Mars Volta doen. Wel Guns N' Roses.»