Onder de toga (18): Roger Burggraeve (Godgeleerdheid)

Boeken en politiefeuilletons

Elke week legt een professor zijn toga af en daarmee ook een verklaring van zijn goede smaak. Zonder ambtskleed zijn academici immers sneller geraakt, en daar draait het om als Veto hen vraagt welke kunst of cultuur hen kan vervoeren. Deze keer ontvangt professor Roger Burggraeve, theoloog, filosoof en priester ons in zijn woning in het Heilige Geestcollege waar boeken omnipresent zijn.

Jelle Dehaen

Roger Burggraeve: «Ik ben niet zo'n grote filmkijker en ook van muziek hou ik niet zo enorm veel. Zoals je kan zien lees ik vooral graag. Een van mijn favoriete boeken is Merkstenen van Dag Hammarskjöld. Dat boek ligt altijd binnen handbereik, vooral als ik geen lessen moet voorbereiden. Merkstenen zijn losse dagboekfragmenten zonder echte samenhang. Maar het is niet gewoon een objectieve weergave van wat er gebeurd is, het vertelt over zijn worsteling met existentiële thema's. Het is een heel rijk boek. Boeken zijn voor mij een soort doorkijkbloes; je kan rechtstreeks naar de werkelijkheid kijken of via een soort bemiddelaar. Het gaat hier niet zozeer om herkenning, maar wel om het krijgen van een nieuwe kijk op de werkelijkheid zodat je misschien iets kan leren.»
Veto: Wat hebt u geleerd van Hammarskjöld?
Burggraeve: «Dat geloven niet enkel van buitenaf komt, dat het ook met je eigen zielenverhaal te maken heeft. Het heeft te maken met wat je te vervullen hebt in dit leven, met het ervaren van grenzen, je eigen hartstochten, sterktes en zwaktes.»
Veto: Lezen is geen vrijblijvende ervaring voor u?
Burggraeve: «Een tekst is voor mij nooit vrijblijvend. Dat heeft zeker te maken met mijn christelijke opvoeding. Mijn ouders waren zeer christelijke mensen die sterk sociaal geëngageerd waren. Mijn vader zei altijd: "Ge leeft niet alleen voor uw eigen profijt." Dat heeft mijn kijk op de werkelijkheid sterk beïnvloed. Misschien voel ik me daarom zo aangesproken door Hammarskjöld. Hij is intellectueel zeer rijk, maar ook radicaal geëngageerd.»

Bijbel

«Een favoriet boek lees je meer dan één maal. Het kan soms, bijvoorbeeld op een moment van crisis, een bepaalde betekenis geven, maar twee weken later een hele andere betekenis tonen. Een favoriet boek is onuitputtelijk, zowel existentieel als intellectueel. Zo lees ik ook de Bijbel. In de Bijbel zit heel wat waar je niets mee kan doen, maar dat vind ik niet erg. Toch zie ik de Bijbel als een doorkijk, zo leer ik hoe de mensen die die teksten schreven de wereld en God zagen.»
«Zoals je ziet schrijf ik in mijn boeken. Een boek is voor mij geen sacraal, untouchable object, zelfs de Bijbel niet.»
Veto: Leest u ooit gewoon ter ontspanning?
Burggraeve: «Lezen kan wel ontspannend zijn, maar nooit gewoon fun. Weet je wat ik doe als ik me echt wil ontspannen? Dan kijk ik naar politiefeuilletons. Maar geen flauwe dingen zoals Flikken. Begrijp me niet verkeerd, dat is ook wel goed, maar daar zitten te veel nevenintriges in. Ik kijk liever naar Morse of Lewis. Je weet bij zo'n feuilleton dat het goed gaat aflopen. Het is ook heel duidelijk: kwaad is kwaad en goed is goed. Dat is in het echte leven niet zo, daar is alles een mix. Waar ik ook van hou, is de koers. Bij sport zie je de reële mens: zijn vechten, zijn streven, het tragische.»