IFTf (1): Historia toneel bracht Kaas enzo

Mentaal gestoord op de scène

Net als op de openingsavond van het InterFacultair Theaterfestival, mocht Historia vorige week wederom de spits afbijten als eerste van de acht toneelspelende studentenverenigingen met hun voorstelling 'Kaas enzo'.

Roel Moeurs

Niet goed wetende wat te verwachten na de ietwat teleurstellende teaser, zaten we in spanning en met een raar gevoel te wachten op het begin van het stuk. Een begin dat al even vreemd was. Verscheidene spelers namen hun plaats al in op een halfverlichte scène terwijl het licht in de zaal nog niet gedimd was. Na een paar minuten bleek echter dat het toneel toch nog niet van start was gegaan en nog even later ging uiteindelijk het licht uit en kon de voorstelling beginnen.
Het verhaal speelde zich af in een privétehuis voor geestelijk gestoorde medemensen dat dreigt ten onder te gaan aan financiële problemen. Een rijke, maar ontoerekeningsvatbaar verklaarde vrouw, in samenwerking met een koppel kruimeldieven brengen hier echter verandering in door een ontvoeringcarrousel op poten te zetten. Als het verhaal je wat vreemd in de oren klinkt, is dat normaal. Naarmate het stuk vorderde werden sommige zaken dan ook zeer bij de haren getrokken en het mushy mushy einde viel tegen.

Gestoord

Wanneer het verhaal niet van de hoogste kwaliteit is, moet je op je spelers kunnen vertrouwen om het publiek toch nog te kunnen entertainen. Historia heeft daarbij duidelijk lessen getrokken uit het verleden. De personages waren voor het grootste deel perfect getypecast. Vermits de meeste figuren letterlijk uit een instelling dienden te komen, kon er tamelijk stereotiep gespeeld worden. En dit niet enkel met de bewoners van de instelling, maar ook de aanwezige politieagenten zorgden voor een komische noot. Deze stereotiepen zorgden dan ook voor een zeer luchtig en aangenaam vertoon. Het publiek, wij inclusief, moest dan ook vaak lachen met de oneliners die vanaf de scene werden afgevuurd.
Hoewel de meeste personages met glans neergezet werden, waren er sommigen die enige tijd nodig hadden om zich volledig in hun rol ingewerkt te krijgen. Ook viel het op dat wanneer van de stereotypes afgegaan werd en de rol van de vrouwelijke kidnapper bijvoorbeeld een ander - softer - karakter kreeg, het personage minder sterk neergezet werd. Ook andere spelers hadden soms moeite om uit het stereotype te komen, of in het geval van de niet mentaal gestoorde personages, om een volwaardig karakter neer te zetten met niet steeds dezelfde gelaatsuitdrukkingen.

amateurtheater

Dat alles deed echter weinig af-breuk aan het totaalspektakel. De a capella-uitvoeringen van een van de actrices - wiens karakter zich Edith Piaf waande - bracht kippenvelmomenten met zich mee. Anderzijds bleken achteraf zowel mannen als vrouwen zich ook zeer goed te kunnen vinden in het soms wel heel strakke zwarte T-shirt van de mannelijke overvaller.
Ondanks sommige mindere momenten, zowel in het verhaal als in het neerzetten van de personages, wist Historia met het eigenlijke toneelstuk de teleurstellende teaser snel te doen vergeten en bracht het met Kaas enzo een mooi staaltje grappig amateurtheater.