Studentenmarathon, lopen en zweten in de zon

Een runner's high op het Sportkot

De 41ste editie van de Studentenmarathon in Leuven kon rekenen op de gunsten van de weergoden. In de eerste lentezon liepen studenten en andere recreatieve lopers de overtollige winterkilo's van zich af en konden daarbij kiezen uit drie verschillende afstanden.

Filip Tielens

Veto moet er iets voor over hebben. Zo liepen wij als een echte Pheidippides, undercover, mee met de Studentenmarathon, na de 24 urenloop het grootste loopevent voor de Leuvense student. Wij hielden het wijselijk bij de kortste afstand en deden het niet eens zo onverdienstelijk. Bovengetekende eindigde zowaar bij de eerste twintig deelnemers op de vijf kilometer. Een journalist moet over een ijzeren conditie beschikken, nietwaar.

Marathon

De naam Studentenmarathon klinkt misschien wat misleidend, want the real stuff Ð zijnde de historische afstand van 42 km en 195 meter Ð is al een twintigtal jaar van het programma verdwenen. Vroeger liep die marathon langs de Vaart van Mechelen naar Leuven. Maar de tijden zijn niet meer wat ze geweest zijn, net als de conditie van de Student. Vandaar dat de langste afstand nu de halve marathon is. Sire, er zijn geen topsporters meer. De basis wordt wel steeds breder. Na het succes van Kim en Tia is atletiek weer helemaal hip. Ook de start-to-runs schieten de laatste jaren als paddenstoelen uit de Vlaamse grond, zelfs op het Sportkot. De laatste jaren gaat het deelnemersaantal dan ook in stijgende lijn. Dit jaar waren er zo'n vijftig inschrijvingen meer dan het jaar voordien. Al durven wij er onze stappenteller op verwedden dat het goede weer daar iets mee te maken had.

Halve banaan

De loopomstandigheden waren ideaal: een ondergaand lentezonnetje en veertien graden. Het goede weer lokte ook heel wat niet-studenten. Het deelnemersveld bestond voor meer dan 60% uit mannen. Al moeten we wel opmerken dat de verdeling over de afstanden verschilt. Op de halve marathon haalden 205 mannen de finish, tegenover 32 vrouwen. Ex-topatlete Marleen Renders won op deze afstand bij de vrouwen. De eerste man haalde het in een uur en tien minuten, zijnde twaalf minuten trager dan het wereldrecord. Hij won een reis naar de Franse Alpen. De overige podiumplaatsen ontvingen een iets studentikozere prijs, namelijk een biermand. Iedere deelnemer kreeg bij inschrijving ook een mooi t-shirt, waarvan er nu zelfs een hondertal bijbesteld moeten worden.
De tien kilometer was bij beide seksen het drukst bevolkt. De eerste vrouw zou maar liefst twaalfde geworden zijn indien er slechts één ranglijst zou bestaan, wat best een fenomenale prestatie is. De afgelopen jaren waren er ook een aantal handbikers van de partij, dit jaar helaas niet. Na aankomst was er een Aquarius, een halve banaan, en een stuk cake voorzien. De studenten kinesitherapie masseerden met hun gouden handen menig stramme spier. En dat moet behoorlijk verkwikkend geweest zijn, naar verluidt.
Ondanks de vlekkeloze organisatie van LOKO Sport vonden wij het jammer dat enkel de eerste en de laatste kilometer aangeduid stonden. Bovendien leek het bord "Nog één kilometer" ook behoorlijk vroeg te verschijnen, al kan het ook zijn dat die laatste kilometer voor ons één grote lijdensweg was.