STARSAILOR

"We blijven bij dezelfde formule"

Melodieuze gitaarpartijen, licht pompeuze orgelklanken en het markante, getormenteerde stemgeluid van frontman James Walsh: ook op hun nieuwe, inmiddels vierde album ‘All The Plans’ blijft deze ‘Starsailor-formule’ aanwezig. Vele lovende recensies zijn reeds verschenen en het pianootje van eerste single ‘Tell Me It’s Not Over’ zit al een tijdje in ons hoofd. Vorige woensdag trakteerde James Walsh de Leuvense studenten op een akoestische liveset op een zonovergoten Oude Markt. Hits als ‘Four To The Floor’ en ‘Silence Is Easy’ bleven ook zonder band behoorlijk overeind.

Bet Bosselaers & Mathias Vanden Borre

Een uur na het optreden zitten de vier Britten op een terrasje, James Walsh bestelt vol overtuiging een Kriek. So not rock-'n'-roll, denkt u misschien, maar dat is het eeuwige thema in hun muziek - oh, kommer en kwel! - evenmin. Niet dat het ons stoort. "Je moet doen waar je goed in bent," luidt de wijze les van James Walsh.
Veto: Veel studenten vandaag. Maakten jullie in die periode veel plezier?
James Walsh (zang & gitaar): «Jazeker!» Barry Westhead (keyboard): «We brachten de meeste tijd door in de pub (lacht).» Walsch: «We misten de lessen; we waren gewoon dronken. Het beste aan onze tijd aan de universiteit (Wigan and Leigh College, red.) was dat we elkaar hebben ontmoet en een band hebben opgericht. En nu zijn we nog steeds hier, bier aan het drinken in Leuven. We hebben enkele geweldige mensen ontmoet, zoals Peter Frampton (arena-rocker uit de jaren '70, red.).»
Veto: Waarom kozen jullie Leuven uit voor een akoestisch optreden?
Walsch: «We hebben goede herinneringen aan het Marktrock festi-val. In 2006, met Sugababes en Bodycount. Leuven is een geweldige plek om te zijn, een groot verschil met Brussel.»
Veto: 'All The Plans' klinkt in ver-gelijking met het vorige album 'On The Outside' wat meer ingetogen. Waar gingen jullie vanuit bij het schrijven?
Walsch: «Tell Me It's Not Over was een van de eerste nummers en heeft zowat de hele stijl van het album bepaald. Boy In Waiting bracht ons in een Amerikaanse country-sfeer. Andere nummers als Change My Mind hebben een gelijkaardig gevoel.»
Veto: Waarom lieten jullie de rock'n'-roll van het vorige album achterwege?
Walsch: «We worden oud, weet ik veel! We willen iets anders doen met elk album en hebben het hardere werk wat achter ons gelaten.» Westhead: «Het heeft allemaal met seks te maken (lacht). Wat was de vraag nu weer?»

Geld

Veto: Het nieuwe album klinkt heel natuurlijk. Is dit de definitieve Starsailorsound?
Walsch: «Ik denk van wel. Er staan sterke stukken akoestische gitaar naast piano op dit album. Dat voelt natuurlijk aan voor ons.»
Veto: Waarom kozen jullie om weer met jullie originele producer Steve Osbourne van jullie eerste album Love Is Here samen te werken?
Walsch: «We hadden een sterke figuur nodig in de studio, iemand die ons kon motiveren. Steve Osbourne is niet bang om ons te vertellen wanneer hij het niet eens met ons is. We hadden wat meningsverschillen in de studio, maar zo was het een meer gepassioneerde ervaring. Je hebt ook van die producers die je laten doen en er verder niet om geven. Te veel bands zeggen: "We gaan gewoon naar de studio en we doen wat we willen." Dat is makkelijk, maar je moet muziek maken waar de mensen naar willen luisteren.»
Veto: Waarom kozen jullie 'Tell Me It's Not Over' als eerste single? Hitpotentieel?
Walsch: «Het nummer is heel direct. De rest van het album moet een beetje meer groeien, niet? 'Tell Me It's Not Over' raakt je vanaf de eerste seconde. We speelden het eerst live en kregen goede reacties.»
Veto: Wat vinden jullie van de Thin White Duke-remix?
Walsch: «Ik vind hem goed, vooral als hij geld opbrengt (lacht)! Grapje, hij klinkt goed.»

Legende

Veto: De reviews van 'All The Plans' waren over het algemeen zeer goed. Betekent dat veel?
Walsch: «Het is altijd leuk om goede recensies te krijgen. Maar het hangt ervan af hoe het je beïnvloedt, vooral voor je verdere succes. Wanneer je slechte reviews krijgt en niemand komt naar je concerten, is dat verontrustend. Maar wanneer de mensen nog steeds naar je concerten komen, zich amuseren en albums kopen, dan doet het er eigenlijk niet toe.»
Veto: Vinden jullie het essentieel om jullie eigen sound te behouden?
Walsch: «Dat is zeker niet essentieel maar je moet altijd proberen te doen waar je het best in bent. We doen The Rolling Stones bijvoorbeeld niet na. We blijven bij dezelfde formule. Wanneer je een soort blueprint hebt van wat je doet en waar je goed in bent, dan blijf je daar best bij. Het is zoals Joaquin Phoenix die een rapalbum wil maken: waarom zou je zoiets willen doen, als je zo'n geweldig acteur bent.»
Veto: Op de nieuwe plaat werkten jullie samen met Ron Wood (gitarist van The Rolling Stones red.). Hoe was dat?
Walsch: «Geweldig! We dachten niet dat hij tijd zou hebben, maar na de promotie van 'Shine A Light (de nieuwe Rolling Stones-documentaire van Martin Scorsese, red.) maakte hij tijd vrij om naar de studio te komen. Hij kwam binnen met zijn Fender Stratocaster en een halve fles wodka, nam een paar flinke teugen en speelde wat nummers. Een levende legende!»
Veto: Jullie speelden ook al als voorprogramma van voor The Rolling Stones.
James 'Stel' Stelfox (bas): «Ja, zalig. Ronnie (Wood red.) die naar ons keek vanop de zijkant van het podium. Beeld je maar in wat dat met je doet.»

Phil Spector

Veto: In welk van jullie vier albums kroop de meeste moeite?
Walsch: «Ons tweede album ('Silence Is Easy', red.). Dat heeft veel tijd gekost. Onze producer Phil Spector sloeg een beetje tilt. Het derde album ('On The Outside', red.) ging vlotter. We konden ons beter concentreren op de klank van het album, eerder dan op het schrijven zelf. Veel van onze gedachten waren op de juiste tijd daar.»
Veto: Zijn jullie tevreden met jullie huidige positie in de muziekwe-reld?
Walsch: «Met dit album moeten we nog afwachten; we zijn maar net begonnen met de promotie. Hopelijk staan we na de tour en alle festivals weer hogerop op de ladder.»
Veto: Jullie hebben hiervoor toch al drie miljoen albums verkocht.
Westhead: «Dat had ik in de verste verte niet verwacht, om eerlijk te zijn. We mogen dankbaar zijn voor waar we nu staan.»
Veto: Wat was de beslissende factor voor jullie doorbraak?
Stelfox: «Jij was dus niet op het bewuste optreden! (Glastonbury in 2000, red.).» Walsch: «Beslissende factor? (denkt na) We waren een frisse wind in de muziek rond die tijd. We hadden een unieke sound - geen elektrische gitaren - en klonken als geen enkele andere band.»

Liverpool

Veto: Na jullie tweede album hadden jullie een terugval. Wat deed dat met jullie?
Walsch: «We werden er sterker door. We moesten ons een beetje ingraven en de linies sluiten. Maar tezelfdertijd moesten we erin blijven geloven, blijven doorgaan. Je hebt zo'n ervaringen nodig om te beseffen wat belangrijk is.»
Veto: In welk mate beïnvloeden het uitgebreide touren, promotiewerk, interviews, etc. jullie creativiteit?
Walsch: «Zolang je maar wat tijd voor jezelf hebt, valt het wel mee. Ik denk dat zo'n tour ook heel inspirerend kan zijn. Het legt een positieve druk op ons, omdat je beseft dat zoveel mensen vol verwachting zijn over wat we de volgende keer gaan doen. Zo proberen we altijd het beste van onszelf te geven.»
Veto: Is muziek maken het enige wat jullie ooit wilden doen?
Westhead: «Zeker en vast! Wij al-lemaal. Muziek maken is het enige wat we kunnen doen; we zijn ho-peloos in al de rest. Ik speelde vroeger zelfs rock-'n'-roll voor de spiegel.»
Ben Byrne (drums): «Barry was net Stevie Wonder! Jij had toch van die lange dreads, niet?»
Veto: Jullie zijn ook voetbalfans. Wie is jullie lievelingsspeler?
Walsch: «Ik ben een Liverpool-fan en voor mij is dat Xabi Alonso. De voorbije jaren heeft hij vaak het verschil gemaakt met zijn passing. Iedereen weet wel hoe geweldig Steven Gerrard is, maar je merkt het ook wel wanneer Xabi Alonso niet speelt.»

Coldplay

Veto: Wat is jullie visie op de mu-ziekbusiness?
Walsch: «Die is enorm veranderd.»
Westhead: «Internet heeft alles veranderd. Jongeren denken dat het allemaal gratis is omdat ze het kunnen downloaden. Het betekent het einde van platen en platenmaatschappijen, denk ik. Maar dat zullen we pas zien over vijf jaar ofzo.»
Stelfox: «Livemuziek zal altijd wel populair blijven. Bands worden zo gemaakt: kijk naar Coldplay.»
Westhead: «Waarom begin jij nu over Coldplay? Wanneer Coldplay een scheet laat in een zak zou dat zelfs verkopen (lacht). Zet dat maar in je artikel!»
Veto: Komen jullie overeen met de mannen van Coldplay?
Westhead: «Op concerten groeten we elkaar, maar we zijn niet echt bevriend. "Hallo, goed om je te zien, blabla..." Zo gaat het met de meeste artiesten.»
Veto: En de gebroeders Gallagher?
Westhead: «Ze vallen wel mee, zeker? De eerst keer dat we ze ontmoetten, hadden we een kleine ruzie. Maar ik vind ze wel grappig.»
Stelfox: «Arrogant ook (lacht).»
Veto: James, we hebben gehoord dat je een wijnliefhebber bent, maar hou je ook van Belgische bieren?
Walsch: «Ja! Vooral fruitbieren. Aardbeienbier, daar hou ik van.»