Filmfirmament"

In the Electric Mist

Toen we de filmzaal verlieten, wensten we dat we er nooit binnengegaan waren. In the Electric Mist deed ons lachen noch huilen, hield ons niet in spanning en leerde ons niets bij. 102 minuten die we nooit meer terugkrijgen.

Els Dehaen

Het begon nochtans veelbelovend. Gekaderd in de problematiek na de orkaan Katrina en verweven met de historische rasgerelateerde onrusten in Louisiana, heeft deze film alle mogelijkheden om tot een historisch en actueel drama te verworden.
Ook de cast is niet van de minste: hoofdpersonage Dave Robicheaux wordt vertolkt door Tommy Lee Jones (No Country for Old Men, Men in Black, Space Cowboys). Op zijn acteerprestatie valt niets aan te merken. Je kan dan nog de sterren van de hemel acteren, maar als het verhaal niet meewil, zit je eigenlijk je tijd te verdoen.

Vaag

Bij de beschrijving van de plotlijn vallen we andermaal in herhaling: het begint goed. De hierboven vermelde detective Dave Robicheaux gaat op zoek naar een seriemoordenaar die het gemunt heeft op jonge vrouwen. Tijdens zijn zoektocht brengt een dronken filmster hem op het spoor van een racistische moord waar Robicheaux als jongen ongewild getuige van was.
So far, so good. Het blijkt echter niet te bedoeling deze plotlijnen enigszins uit te diepen en bij meer dan één scène vragen we ons af wat die er in godsnaam tussen komt doen. Terwijl we steeds minder over de moordzaken vernemen, krijgen we wel een reeks geweldadige scènes te zien. Detective Robicheaux schuwt het geweld niet, hij ziet het zelfs als een methode van ondervraging. Hij is gelukkig wel politiek correct: hij slaat zowel zwarten als blanken herhaaldelijk in elkaar. Hetgeen helaas vaker in de dood van een zoveelste niet-uitgediept personage resulteert dan in een volgende aanwijzing.

LSD

De schrijver - In the Electric Mist is gebaseerd op de gelijknamige roman van James Lee Burke - moet zich vervolgens wellicht afgevraagd hebben hoe hij detective Robicheaux, toch nog aan aanwijzingen moest helpen, ondanks het feit dat hij alle getuigen tot hoopjes pulp had geslagen.
Het resultaat is een door Robicheaux gehallucineerde generaal uit de Amerikaanse Burgeroorlog. Die geeft hem tips en aanmoedigingen.
Ongeloofwaardig? Welnee. Dit alles komt immers door een incident in een bar, waar een niet nader bepaald personage om een onbekende reden LSD aan Robicheaux's Dr Pepper heeft toegevoegd. Allemaal perfect plausibel.

Afschuwelijk

Algemeen besluit: we vonden deze film ronduit afschuwelijk. Hoewel we eerder al vermeldden dat de film ongeveer alle elementen bezat om een meesterwerk te worden, bleef het bij een vlak en aggressief verhaal zonder noemenswaardige plot.
Fans noemen deze film echter een perfecte adaptatie van Burkes roman. Indien ze gelijk hebben, hoeden we ons ervoor ooit een roman van hem ter hand te nemen. De gustibus et coloribus non disputandum est.