En nu WIJ!

(Stefaan Poedts)

Stefaan Poedts gaat in zijn verkiezingsprogramma uit van een unique selling proposition: "het ongenoegen van de basis" is de populistische kapstok waarop heel zijn programma gestoeld is. Met dat uitgangspunt schiet de wiskundige echter schromelijk tekort. De drie andere kandidaten vertrekken van uit dezelfde visie, in ieder programma wordt er gepleit voor administratieve vereenvoudiging. Differentiëren moet aldus op een andere manier.
Hoewel Poedts vele ideeën aanraakt, vergeet hij vaak de touch met de realiteit. In bijlage 'Klare Taal', de checklist met aandachtspunten waarop we de man mogen afrekenen, lezen we bijvoorbeeld: "Er komt een betere ondersteuning door de ondersteunende diensten" of "de procedures voor projectaanvragen worden verder vereenvoudigd." Wat wordt daarmee bedoeld?
Poedts pleit ook voor minder lesuren: maximaal dertig per week. Maar zijn dergelijke maatregelen wel haalbaar in sommige wetenschapsrichtingen? Op welke maatstaven zijn zij gestoeld? Op dergelijke vragen biedt 'En nu WIJ!' alleszins geen antwoord.
Wat we de wiskundige wel mogen nageven, is dat hij de universiteit uit de Vlaamse klei wilt onttrekken. Poedts blijkt een fervent voorstander van de internationalisering van de K.U.Leuven. Zo moet de Raad Van Bestuur een internationaler profiel krijgen en is meer dan eens sprake van het toetsen van ons onderwijs en onderzoek aan internationale parameters.
Poedts lijkt het meest weigerachtig te staan tegenover de Associatie K.U.Leuven ("het bestuur daarvan is het probleem van de voorzitter van de Associatie") en het 'risicovolle' Leuvens Universitaire Systeem. Dat die weigerachtigheid de afgelopen maanden duidelijk leefde aan de basis, heet alvast geen toeval.