De K.U.Leuven: Onze universiteit, onze verantwoordelijkheid, onze trots

(Bernard Himpens)

In de wandelgangen doen verhalen de ronde als zou Bernard Himpens een schertskandidaat zijn. Niemand minder dan rectorskandidaat Koen Geens zou de decaan van Geneeskunde gevraagd hebben om zich kandidaat te stellen voor het rectorschap om op die manier stemmen af te luizen van Mark Waer. Als er één argument tegen die beredenering pleit, dan is het wel Himpens rectorsprogramma: erg gedetailleerd, stevig uitgewerkt tot in de puntjes.
Erg opmerkelijk in het programma van de decaan van de faculteit Geneeskunde is de frequentie van het woord 'ik'. Niet minder dan honderd maal maakt het haar opwachting in Himpens' programma. Ter vergelijking: in de programma's van Waer en Poedts duikt het woord een veertigtal keer op, bij Geens negentwintig.
Net als alle andere kandidaten mikt Himpens op het ongenoegen van de universitaire gemeenschap. Enerzijds pleits hij voor 'een nieuw democratisch elan en meer bestuurlijk evenwicht' inzake verkiezingsprocedures, anderzijds rept de decaan met geen woord over de screening van de rectorskandidaten. Opmerkelijk, daar hij zelf deel uitmaakte van de werkgroep die dat voorstel destijds binnen de Bijzondere UniversiteitsRaad uittekende.
De decaan van de faculteit Geneeskunde wilt de faculteiten opwaarderen en is tegen het overmatige volstouwen van de universiteitsstructuur met checks and balances - lees: een pleidooi tegen de structuur van de drie Groepen. Een mooie tegemoetkoming aan de Groepen Exacte en Humane Wetenschappen, waar al vaker stemmen opgingen tegen overbodige vergaderingen.
Het is niet de enige keer dat Himpens in zijn programma durft teruggrijpen naar het verleden: ook de Academische Raad moet opnieuw zijn rol van centraal academische bestuursorgaan' spelen.