Terugblik op campagne rectorskandidaten

Geens versus Waer

De kandidaten zijn geteld, de campagnes gevoerd. Misschien weten we deze week al wie de nieuwe rector van de K.U.Leuven wordt. Een finale terugblik op een geanimeerde rectorscampagne.

Ken Lambeets & Simon Horsten

Op 2 maart werden ze bekendgemaakt, de namen van de vier heerschappen die zouden strijden om het rectorsambt. Rik Torfs, die de media wekenlang aan het lijntje hield, zag uiteindelijk af van deelname. Naast drie verwachte kandidaten zorgde wiskundige Stefaan Poedts met zijn kandidaatstelling voor een complete verrassing.

Coenen

Nog voor het begin van hun campagne werden Poedts en Himpens door velen al afgeschreven. Niemand kende de onervaren Poedts: dat was zijn grote zwakte. Van Himpens was vooral te veel geweten. De decaan van de faculteit Geneeskunde zou door Geens gevraagd zijn om zich kandidaat te stellen voor het rectorsambt, een verhaal dat werd bevestigd vanuit een Vlaams kabinet.
Ook in de verdere campagne konden beide heren niet overtuigen. Poedts wou inspelen op het ongenoegen van de basis maar kon zich hierbij niet onderscheiden van de overige kandidaten. Tijdens verkiezingsdebatten viel hij finaal door de mand door uitspraken als "Ik heb het rapport-Coenen gelezen" (in plaats van het rapport-Soete) of "Discriminatie is altijd positief, behalve voor degene die gediscrimineerd wordt" (over sans-papiers).
Bernard Himpens pakte zijn kandidaatstelling met een grote sérieux aan. In plaats van zich actief te mengen in de georganiseerde debatten, was Himpens vooral sterk in het aanbrengen van nuances. Maar wanneer de groten debatteerden, kwam ook hij duidelijk tekort.

Establishment

Het stond in de sterren geschreven: de strijd om het rectorsambt zou zich afspelen tussen vicerector Biomedische Wetenschappen Mark Waer en professor Koen Geens, tot zijn kandidaatstelling kabinetschef socio-economische Zaken van Kris Peeters.
Geens' manier van campagne voeren was nog nooit vertoond aan de K.U.Leuven. Hij betrok de hele universiteit bij zijn beleidsprogramma, koos kant noch wal, liet de universitaire gemeenschap alle ruimte om inbreng te hebben in zijn programma. En ging daar erg ver in. Op zijn website sprak hij via videoboodschappen de universitaire gemeenschap toe. Een eerste filmpje werd opgenomen op het Ladeuzeplein en aan De Valk, het tweede aan de Campus Arenberg en het derde zou zich normaal gezien afspelen op Gasthuisberg, mocht het niet geregend hebben. Strategisch. Op die manier kwamen de drie groepen van de universiteit uitgebreid aan bod.
Geens' grootste tekortkoming - de laatste vijftien jaren was hij niet vaak in de buurt van de universiteit te bespeuren - smoorde hij via zijn campagne in de kiem. Iedere week discussieerde hij samen met de universitaire gemeenschap over een ander thema. De finale versie van Geens' programma liet erg lang op zich wachten: uiteindelijk verschilde die niet zozeer van het wollige kader dat zich al een tijd op zijn website bevond. Door er zo laat mee naar buiten te treden, ontliep hij het risico dat velen zijn programma op een kritische manier zouden lezen.

Twistpunt

Waer poogde van meet af aan van zijn etiket van verantwoordelijke voor het huidige bestuur af te raken. Daarin slaagde hij slechts deels. In de debatten reageerde hij niet altijd even gevat op dat vooroordeel. "We zijn met zeven vicerectoren" klonk het. Anderzijds: Waer schreef een programma dat tegen de schenen van het universitaire establishment schopte. Zo is hij tegen een uitgebouwde associatie en plaatst hij vraagtekens bij de samenstelling en de werking van de Raad van Bestuur.

Integratie

Het grootste - misschien wel enige inhoudelijke - twistpunt tijdens de hele verkiezingscampagne werd de Associatie K.U.Leuven. Waer pleit tegen de ingeslagen weg in voor het scheiden van universitaire en geacademiseerde opleidingen, Geens is voorstander van een nauwere betrokkenheid van beide opleidingsvormen. Hij is voorstander van de volledige integratie van de opleidingen in de universiteit, zoals ook het huidige bestuur voorstaat met het LUS-concept. Tijdens het laatste debat verduidelijkte Geens dat hij inhoudelijk inderdaad het LUS-idee volgt, maar de zaak veel minder complex wenst voor te stellen. Interessant is dat Waer dus ingaat tegen de nota's van zijn eigen College van Bestuur.

Schouderklop

Meer dan inhoud, ligt het verschil in heerschappen in de stijl die ze hanteren. Waer is recht voor de raap, zegt altijd wat hij denkt, zal zich niet met kleinigheden inlaten. Geens zegt nooit wat hij denkt, zal een antwoord wikken en wegen, is retorisch de sterkste maar komt niet altijd even oprecht over. Wie een opmerking maakt over deze manier van campagne voeren, krijgt steevast te horen "je hoeft niets te geloven van wat er op de website staat." Nochtans, voor het tegendeel valt ook wat te zeggen. Ook bij persoonlijke ontmoetingen gedroeg hij zich steeds als een volleerd politicus in verkiezingstijden: een grapje hier, een schouderklop ginds en steeds een goed woord over voor de ideeën en de inbreng van de gesprekspartner.

Verkiezing

Op dinsdag vijf mei mag het kiescollege een eerste keer een stem uitbrengen. Is er dan nog geen kandidaat met een absolute meerderheid, dan vindt op vrijdag een tweede stemronde plaats. Bij twijfel is er op twaalf mei een laatste stemronde.