Achter de Schermen (8): Doctorandi

Onderzoek over de Associatiegrenzen heen

Tom Beyers (23) studeerde af aan een hogeschool en begon dit jaar aan zijn doctoraat. Zijn loon krijgt hij van het IWT, werken doet hij op drie plekken, over de Associatiegrenzen heen. We volgden hem in zijn omzwervingen aan zowel zowel de UGent, K.U.Leuven als zijn thuisbasis, de KHKempen.

Christoph Meeussen

Na zijn studie Wetenschappen-Wiskunde in de stad van de Highstreet - waar Gert Verheyen zijn vrouw leerde kennen - trok Tom Beyers naar de Katholieke Hogeschool Kempen in Geel. Hij schopte het er tot Industrieel Ingenieur in de Landbouw en Biotechnologie.

Fruitmot

Tijdens zijn studie leert hij de fruitmot kennen: "Wereldwijd het vervelendste beestje voor de fruitteelt, maar bij ieder van ons is die beter bekend als het occasionele wormpje in onze appel," weet Beyers.
Het onderwijs in zijn opleiding blijkt erg toepassingsgericht: "Tijdens mijn hogeschoolstudie kon ik met enkele medestudenten voor een project naar Roemenië te mogen. We installeerden er een weerkast die, gecombineerd met onze computermodellen, de tuinbouwer erg gedetailleerde info geeft om gecontroleerd te kunnen sproeien." Ongedierte - zoals de fruitmot - blijkt zo veel efficiënter bestreden te kunnen worden.
Tegen het einde van zijn studies denkt Beyers eraan om met twee jaar extra een diploma tot bio-ingenieur bij te halen, maar docenten raden hem aan onderzoek te starten aan de KHKempen, waarna hij uitzicht heeft op een doctoraat met een beurs van het zogenaamde IWT. Hij blijft nog anderhalf jaar aan de slag als contractueel onderzoeker.

Academisering

Beyers is een kind van de academisering van het hoger onderwijs. Vroeger mochten hogeschoolstudenten vroeger enkel aan een doctoraat beginnen na een predoctorale proef van 60 studiepunten Nieuwe doctorandi zoals Beyers moeten nog maar de helft daarvan afleggen en kunnen dan al meteen aan hun onderzoek beginnen.
De omschakeling van hogeschool naar universiteit zorgde wel voor wat praktische problemen: "Ik werk nu zowel aan de KHKempen als vrijwillig medewerker, aan de K.U.Leuven als geaffillieerd medewerker en aan de Ugent als gastonderzoeker. Het komt telkens op hetzelfde neer, maar de verschillende administraties hadden er wel moeite mee, bijvoorbeeld om de verzekering overal geregeld te krijgen."
Zijn week is erg afwisselend. Beyers pendelt af en aan tussen de drie steden en hij doet aan toegepast onderzoek. Hij kiest zijn uren volledig zelf en hoeft niet zich niet meteen voor heel zijn weekschema te verantwoorden: "De resultaten moeten er over vier jaar zijn. Nu is het erg handig dat ik zelf volledig de week kan inplannen, vooral omdat veel afhangt van de experimenten die ik op de drie plekken uitvoer."
Het is overigens zijn eerste jaar als doctorandus. Onderwijstaken hoeft hij voorlopig nog niet op nemen: "Een aantal collega's dienen al wel practica en dergelijke te begeleiden - het is niet uitgesloten dat dat later ook nog tot mijn taken gaat horen."

Zwart cv-gat

Over humane doctoraten wordt wel eens gesproken alsof ze een zwart gat zijn op het cv: "Dat ligt in de sector waarin ik zit wel anders. Als biowetenschapper kreeg ik al flink wat aanbiedingen, maar dan zou ik niet meer met onderzoek bezig zijn. Als ik na mijn doctoraat een aanbieding van een van mijn huidige werkgevers zou krijgen, wil ik dat zeker niet afslaan."

Bijenkorf

Wie naar zijn engagement vraagt, krijgt te horen dat hij toch een vijftigtal uur per week aan zijn doctoraat te spendeert. Daarnaast vindt hij naar eigen zeggen toch nog de tijd voor een aantal hobby's. Naast flink wat fietsen, lopen en in de tuin werken, heeft hij ook een passie voor bijen. "Vorige winter hebben we vijf van de zes kasten met bijen verloren, maar nu komen ze er wat bovenop. Ik hoop over een paar weken toch al bijna terug een tiental kilogram honing uit de kast te kunnen halen.