Splinter

Discriminatie

Het diversiteitsbeleid dat door de K.U.Leuven en LOKO wordt gevoerd, is geen onbeschreven blad. Zowel positieve als negatieve opmerkingen kunnen worden gemaakt; zo zijn de inzet en gedrevenheid heden ten dage ongeëvenaard, maar de resultaten niet altijd naar behoren. Graag zou ik even mijn bitterheid willen ventileren over twee zaken die me ongelukkig stemmen in hoe met diversiteit wordt omgegaan. Twee zaken die de ganse zaak er ook niet op vooruit helpen.

Sluier?

Een eerste punt waar ik me aan stoor is de discriminatie in de diversiteit. Het klinkt als een contradictie, maar de huidige lading die door de vlag "diversiteit" gedekt moet worden is ontoereikend klein. Zowel in de beeldvorming als in de debatten lijkt diversiteit te worden beperkt tot de Islam.
De beeldvorming is makkelijk te illustreren aan de hand van een recente poster die Leuven sierde en die door LOKO werd verspreid in het teken van de week van de diversiteit. De poster beeldde twee jonge vrouwen af: eentje met en eentje zonder hoofddoek. Al was de hoofddoek niet clichématig opgezet, de meerderheid van de studenten hadden dadelijk door dat daarop gedoeld werd. Ook tijdens een workshop omtrent diversiteit, die uitging van de K.U.Leuven, waren het enkel foto's van gesluierde studentes en biddende moslimstudenten die naar voor geschoven werden voor discussie. Verder werden tevens de lezing en de discussie toegespitst op de moslimgemeenschap.
Zou diversiteit niet veel breder moeten zijn? Per definitie sowieso: twee dingen zijn nooit divers maar verschillend. De discussie concentreren op één groep kan functioneel zijn, jammer genoeg sluit je zo andere groepen uit, net terwijl je probeert om iedereen erbij te betrekken.

Versus

Een tweede zaak die me nog meer tegen de borst stoot is de basis van de discussie omtrent diversiteit. Door de discussie slechts tot twee groepen te beperken, wordt de discussie altijd gevoerd vanuit verschillen en tegenstellingen.
Deze basis zorgt meteen voor een vorm van vijandigheid, want als deel van een groep (bewust of onbewust, willens nillens ben je dat sowieso) word je tegenover de ander gesplaatst. Een tweede nadeel van de nadruk op verschil is dat stereotiepen nieuw leven worden ingeblazen. Er zijn moslims die niet gesluierd zijn, die wel alcohol drinken, die wel varkensvlees eten, etcetera. Tevens voelen sommigen zich beledigd als je pro forma hiervan uitgaat. Maar door de discussie vanuit die tegenstellingen te voeren, worden we er terug op gefocust. We houden zo de stereotiepen die we willen voorbijstreven onbewust in stand.
Ik pleit er dan ook voor om de discussie vanuit een nieuwe hoek te voeren, vanuit een perspectief van overeenkomsten en raakvlakken. Slechts zo ontstaan vriendschap, begrip en inlevingsvermogen. Slechts vanuit die sympathie kunnen we ons verzoenen met de verschillen van een ander en ze uiteindelijk zelf te boven komen. We hebben meer gemeen dan we denken, maar voor mijn part vertrekken we van fundamentele zaken: we zijn allemaal mensen van vlees en bloed, we moeten allemaal ademen en iedereen laat scheten.

Pieterjan Bonne

Bovenstaand stuk is de eigen mening van de auteur.