Aanstormend talent (10): No Angry Young Man

"Zware teksten op happy muziek"

Zo nu en dan duikt Veto in de Leuvense visvijver van jonge beloftes en laat hen aan het woord over hun kunstvorm en inspiratie. Deze week kijken we naar het moderne kamermuziekensemble No Angry Young Man dat vorige vrijdag hun eerste CD voorstelde in Oud-Heverlee.

Geert Janssen

Veto : Wat moeten we ons precies voorstellen bij moderne kamermuziek?
Pieter Hulst: «Een mix van een aantal dingen. We werken vaak met akoestische instrumenten die we op een hedendaagse manier proberen te verwerken. Dus niet te complex, maar ook niet te gemakkelijk en dan vaak gemixt met folk en popmuziek.»

zelfmoord

Veto: Welke groepen zitten in jullie referentiekader?
Pieter: «The Devine Comedy uit Ierland. Ook de ragtimefeel van Duke Special verwerken we redelijk vaak in onze muziek. Alle dingen die we graag horen, proberen we wel op de een of andere manier te verwerken. Daarom is de muziek die we met z'n drieën schrijven ook heel gevarieerd. We beginnen vaak met een idee van iemand dat in groep wordt uitgewerkt. Sommige nummers hebben niet veel uitwerking nodig omdat ze op zich al heel goed zitten. Andere nummers blijven een paar maanden in de kast als we er niet uitgeraken. Jeroen, onze frontman, is de man van de teksten omdat die een heel goede feel heeft. Hij zal echt wel zijn stempel drukken op wat we brengen.»

cajon

Veto: In de teksten komen serieuze onderwerpen als zelfmoord aan bod.
Pieter: «Dat is een stokpaardje van ons. We proberen vaak harde onderwerpen zo te formuleren dat ze aannemelijk worden voor een publiek. Bijvoorbeeld door zware teksten op happy muziek te zetten. We zijn ooit iemand tegengekomen die onze muziek wilde spelen op zijn trouw tot hij echt naar de teksten begon te luisteren. Dat bleek toch niet zo'n goed idee te zijn.»
Veto: Jullie CD-voorstelling bevatte ook een pastabuffet, wiens idee was dat?
Pieter: «De uitbater van café L'Is 't Waar? zelf, Joris Polders. We hadden er al twee keer gespeeld. We zochten een plaats om ons album voor te stellen. We wilden dat op een plaats doen die we zelf kenden, die niet te groot was, maar ook niet te klein. De roots for dinner-formule hanteren ze daar sinds enkele maanden. We vinden het zelf heel leuk dat mensen voor het optreden samenkomen om samen te zitten.»

allergisch

Veto: Blijft de intieme opstelling bewaard bij openluchtfestivals?
Pieter: «We zijn een trio, maar op festivals spelen we als sextet. Geen drums, daar zijn we allergisch voor, maar wel percussie. Hobo en klarinet komen er dan ook bij.»
Veto: Wat voor percussie precies?
Pieter: «Alles behalve een basdrum. Een beetje meer jazzdrumkit. Het is niet de bedoeling dat drum en bas de basis zijn waarop iedereen verder bouwt maar dat de drum iets extra toevoegt. Iemand die dat ook heel goed doet vind ik Bart Peeters. Wij gebruiken bijvoorbeeld de cajon, een slaginstrument uit de flamenco. Daar zit wel bas in maar het gaat het geheel niet overstemmen.»