Kollegie (4): Paus Adrianus VI-College

Meer dan een kot

In onze reeks over de Leuvense colleges bevinden we ons ditmaal op slechts een bescheiden steenworp van ons eigenste Veto-hoofdkwartier. Het Paus Adrianus VI-college - in de volksmond kortweg het Pauscollege - kunnen we zonder overdrijven als het kloppend hart van Leuven bestempelen.

Matthias Adriaensen

Velen onder ons maken, mogelijk zonder het te beseffen, bijna dagelijks deel uit van het Pauscollege. Het herbergt namelijk - door de verwevenheid met het Maria Theresia-College - een niet gering aantal aula's en leslokalen. Daarnaast is er ook de functionele wandelweg die het prachtige binnenplein doorkruist. Dagelijks passeren hierlangs ontelbaar veel mensen. Deze servitude maakt bovendien deel uit van het traject waarlangs de Rector en zijn gevolg bij de opening van het academiejaar plechtig stappen. De eetgelegenheid en de kapel zijn eveneens voor externen toegankelijk.
Met maar liefst honderdtachtig studenten - onder wie in het verleden bekenden zoals oud-premier Wilfried Martens - speelt het Pauscollege echter zijn belangrijkste rol als pedagogie. Een tiental koppels niet te na gesproken, zijn de bewoners stuk voor stuk jongens. "Het Pauscollege is een mannenbastion. Enerzijds lokt dat gegeven vrouwen naar bijvoorbeeld de bar. Anderzijds betwijfel ik sterk dat diezelfde vrouwen hier ook zouden willen leven," aldus de meest ervaren subregent Glenn Vervoort.

Testament

De oorsprong van het Pauscollege ligt in de nalatenschap van Paus Adrianus VI. Bij testament wenste hij zijn huis als college voor arme theologiestudenten te bestemmen. Volgens de leuze op zijn wapenschild - Patere et sustine ofte Dragen en verdragen - leven de papisten tot op heden als gemeenschap samen. "Het Pauscollege is eigenlijk meer dan een kot, het is als gemeenschap ook een soort project," bevestigt Vervoort. Deze levenswijze komt nog altijd tot uiting in de traditie om samen te eten. In de vroegere refter of mensa wordt hiervoor tegenwoordig een Alma uitgebaat. In navolging van de zusters voorzien Mater Familias Sonja en haar team hier de studenten van de nodige spijzen.
Toch leeft de huidige gemeenschap papisten op een heel andere manier samen, vertelt huidig President Jan Coghe. "Het Pauscollege is vandaag een democratisch huis met een open mentaliteit. De staf staat dicht bij de studenten. Precies dat vind ik zo leuk." Voorganger Lambert Leijssen bevestigt het contrast. "Lang geleden was het Pauscollege erg gesloten. Het was eigenlijk meer een kostschool in het verlengde van de humaniora. De studenten hadden er hun kot louter om te studeren."
Tegenwoordig is er daarentegen ruimschoots plaats voor ontspanning. Zo'n vijftig jaar gelden werd de kolenkelder hiertoe omgebouwd tot bar. "De pausbar is als enige café onafhankelijk van InBev," merkt subregent Vervoort trots op.

Monument

Tekenend voor zijn pracht is het groot aantal toeristen dat het Pauscollege mag verwelkomen. De aanwezige kunstvoorwerpen hebben hier ongetwijfeld ook hun aandeel in. Onder andere het leeuwenpaar - dat we ook terugvinden op Adrianus' wapenschild - oogt indrukwekkend. "Het is dan ook jammer, vindt subregent Glenn Vervoort, dat sommige gidsen foute informatie verkondigen. Het klopt bijvoorbeeld hoegenaamd niet dat het pauscollege enkel wordt bewoond door elitaire theologiestudenten."
Keerzijde zijn de ouderdomskwaaltjes die het Pauscollege vertoont. De renovaties werden dan ook stapsgewijs aangevat. Het statuut van geklasseerd monument maakt dit project echter verre van evident, daar elke ingreep de goedkeuring van de Commissie voor monumentenzorg behoeft. Monumentenzorg verhinderde - overigens zeer tegen de zin van E-man - ondermeer het plaatsen van dubbel glas. Desondanks werkt men naarstig verder. "In 2023 is het vijfhonderd jaar geleden dat Paus Adrianus VI stierf en ons het latere Pauscollege naliet. Het zou me veel plezier doen als we dan de renovaties zouden kunnen afronden," blijft voormalig President Lambert Leijssen positief.