Lezersbrief

Een universiteit vervult een rol als vinger aan de democratische pols. In aanloop naar de Vlaamse en Europese verkiezingen biedt de onze plaats voor menig politiek debat. Ook onze rectorverkiezing en -evaluatie is al maanden voorwerp van democratische discussie. Enkel over de democratie - of het gebrek eraan - bij de verkiezingen van de verschillende praesidia en van de mandatarissen van LOKO blijft het muisstil. Een kritische blik lijkt me evenwel niet misplaatst.
Het VRG - mijn eigen praesidium en naar ik geloof niet het enige dat in dit bedje ziek is - verkoos zeer recent "Relex" met een alles behalve relax aantal stemmen: 10% (te weten: het absolute minimum om aan de geldigheidsvereisten te voldoen) plus negen stemmen.
Los van de hieruit te trekken conclusie dat het wel heel erg triest gesteld is met de kringbetrokkenheid van de meerderheid der rechtenstudenten en dat een inspanning van het nieuwe praesidium op dit vlak een mooie prioriteit zou zijn, maakt het ontbreken van enige tegenkandidatuur de povere verkiezingsuitslag er enkel schrijnender op. De afwezigheid van een alternatief verhinderde de organisatie van debatten rond inhoudelijke standpunten. Vanzelfsprekend heeft het verkozen praesidium daar geen rechtstreekse schuld aan, maar het lijkt mijn inziens duidelijk dat de instandhouding van het traditionele systeem waarbij een praesidium als massateam opkomt - het VRG telt 75 praesidiumleden - het uitblijven van waardige tegenkandidaten in de hand werkt.
Daarnaast - en des te zorgwekkender - betekent dit verkiezingsresultaat dat de rechtstreeks en 'democratisch' verkozen vertegenwoordiging van het VRG in de Algemene Vergadering van LOKO en in de POC (beide zijn samengesteld uit praesidiumleden) slechts nipt een tiende van de rechtenpopulatie vertegenwoordigt. Deze organen spelen evenwel een belangrijke rol in dossiers die elke student rechtstreeks aanbelangen. Los van de bewonderenswaardige inzet van elk huidig praesidiumlid is de democratie van de gang van zaken een jammerlijke zaak.
Met de verkiezing van een nieuwe lichting studentenvertegenwoordigers door de AV van LOKO, deze en vorige week, is het dan nog maar de vraag hoe democratisch die hun mandaat krijgen toegewezen.
Enerzijds valt op dat, wat kringen zoals het VRG betreft, slechts een tiental procent van de studenten daadwerkelijk onrechtstreeks stemrecht geniet. Volmondig stellen dat 'de student' in zo'n geval zijn fiat geeft, strookt naar mijn mening niet met de realiteit.
Daarenboven stel ik vast dat in een aantal kringen kandidaat-praesesses alles behalve op de hoogte zijn van de rol die ze te vervullen zullen hebben in LOKO. Hieruit volgt niet alleen dat ze er onvoldoende in slagen die rol te duiden in hun campagne of in debatten: ze zijn onvoldoende voorbereid op hun functie als externe vertegenwoordiger van hun faculteit.
Ik kan enkel hopen dat LOKO haar samenstelling onder de loep neemt en actief op zoek gaat naar mogelijke alternatieven zoals de rechtstreekse verkiezing van één afgevaardigde per faculteit, onafhankelijk van de praesidiumverkiezing. Dat LOKO van de VVS een structurele hervorming eist alvorens er opnieuw tot te willen toetreden, geeft - naar ik hoop - alvast blijk van waar geloof in democratische vertegenwoordiging, met hernieuwde betrokkenheid van elke student.

Johan Lievens

Betekenis van de afkortingen: Leuvense Overkoepelende Kringorganisatie (LOKO), Vlaams Rechtsgenootschap (VRG), Permanente Onderwijscommissie (POC), Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS)