Aanstormend talent (11): Ricardo G. Candia

"Ik wil mijn dromen leven"

Zo nu en dan duikt Veto in de Leuvense visvijver van jonge beloftes en laat hen aan het woord over hun kunstvorm en inspiratie. Deze week legden we Ricardo González Candia op de rooster. Deze 'Leuvense singer-songwriter met Mexicaanse roots' valt bij mooi weer altijd wel ergens in het straatbeeld te bespeuren. Zijn groep Fugasse won in februari de Lo Rock Rally en onlangs speelde hij het voorprogramma van Jasper Erkens in Het Depot.

Maud Oeyen

Ricardo González Candia: «Ik heb een gitaar gekregen van mijn vader toen ik tien jaar oud was, maar daar besteedde ik toen niet veel aandacht aan. Pas toen ik naar België kwam - op vijftienjarige leeftijd - kreeg ik goesting om muziek te maken. Met het geld van mijn eerste vakantiebaantje kocht ik een gitaar. Ik heb nooit les gevolgd, ik heb mezelf eerst alles geleerd. Als het mooi weer was, ging ik op straat spelen. In het begin trok dat op niet veel, want ik kon nog niet zo goed spelen en zingen.»
Veto: Hoe ben je dit jaar in het voorprogramma van Jasper Erkens verzeild geraakt?
González: «Er werd een soort onlinewedstrijd georganiseerd. Je moest uitleggen waarom je het voorprogramma van Jasper wilde spelen. Ik heb toen gezegd dat ik net als hij heel graag akoestisch speel. Hij heeft ondertussen een groep, maar een goed liedje is in mijn ogen een liedje dat enkel met gitaar en stem overeind blijft. Ik vind ook net als hij dat de interactie met het publiek enorm belangrijk is. Je moet je publiek aanvoelen en kunnen bereiken.»
«Ik ken Jasper al twee jaar. Ik leerde hem kennen in Het Depot tijdens een vrije podiumavond. Ik werd omvergeblazen, net als iedereen trouwens. Het was de eerste keer dat we hem hoorden en we wisten meteen dat die jongen heel ver zou geraken. Zo'n talent herken je onmiddellijk. Ik heb hem die avond ook aangesproken, het gesprek ging al snel over Nick Drake en Damien Rice, die we allebei geweldig vinden. Er was meteen een klik. We werden goed bevriend.»
Veto: Je hebt ook een groep, Fugasse.
González: «Ja, de naam komt van het Spaanse woord fugaz. Een val-lende ster is een estrella fugaz. Het is een ster die heel snel gaat, 'volle gas'. Fugasse is vooral stevige rock, ik hou ervan, maar ik blijf toch eerst en vooral een singer-songwriter. Het probleem is dat we momenteel zonder gitarist zitten. Onze geniale gitarist is naar het redelijk bekende groepje Customs, de artist in residence van Het Depot. Hij heeft ons moeten achterlaten om zijn eigen dromen waar te maken. Hij heeft gelijk, maar we zitten nu dus zonder geniale gitarist. We blijven zoeken.»
Veto: Hoe kijk je naar de toekomst?
González: «Ik ben realistisch. De kans dat je kan leven van muziek, is enorm klein. Ik heb een goede job, die ik kan combineren met muziek - al is dat soms moeilijk. Ik ben gestopt met mijn studies om muziek te kunnen spelen. Mijn beide ouders zijn docenten aan de universiteit, voor hen was het een klap dat ik na twee jaar hogeschool ophield met studeren. Ik wil mijn leven niet dromen, maar mijn dromen leven.»