Onder de toga (21): Ching Lin Pang

"Tafelen met moeder en dochter"

Elke week legt een professor zijn toga af en daarmee ook een verklaring van zijn goede smaak. Zonder ambtskleed zijn academici immers sneller geraakt en dat is net waar het om gaat wanneer Veto peilt naar de kunst of cultuur die hen kan vervoeren. Deze week vertelt Ching Lin Pang, cultureel antropologe aan de Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen, meer over de manier waarop culturele diversiteit aantrekkelijk kan ingevuld worden.

An Moerenhout

Ching Lin Pang: «Mijn liefde voor cultuur en culturele ontmoetingen is de reden waarom ik een antropologe ben. Ik ben lid van de ad hoc beoordelingscommissie immaterieel erfgoed. De bedoeling is om het aanwezige immateriële cultureel erfgoed in Vlaanderen te behouden en te bewaren. Dat omhelst onder meer gewoonten en gebruiken die dreigen te verdwijnen in een bepaalde streek. Het is eigenlijk volkskunde, maar in een nieuw kleedje gestoken. Ik ben gevraagd om het aspect 'diversiteit' van cultureel erfgoed in de kijker te zetten en uit te werken.»

Maanfeest

Veto: Op welke manier zou een stad het immaterieel erfgoed kunnen of moeten benaderen?
Pang: «Immaterieel erfgoed gaat in de eerste plaats over lokale gebruiken en gewoontes. Aangezien de Vlaamse maatschappij alsmaar meer divers wordt, is het misschien geen gek idee om ook te kijken naar de culturele 'meerwaarde' van minderheden in het dagdagelijkse leven, al dan niet in de stedelijke context. Het zou interessant kunnen zijn indien steden de kracht inzien van cultureel diverse minderhedenbuurten en deze integreren in het algemene stadsbeleid. Minderheden maken integraal deel uit van de hedendaagse stadsdynamiek en - ontwikkelingen. Hoewel minderhedenbuurten doorgaans als probleembuurten worden ervaren, zijn er goede praktijkvoorbeelden uit het buitenland. In Nederland bijvoorbeeld doet het IMES (Instituut voor Migratie en Etnische Studies) aan de Universiteit van Amsterdam al geruime tijd beleidsvoorbereidend onderzoek naar de kracht van minderhedenbuurten als plaatsen van toerisme en vermaak.»
«Ook in België begint deze ontwikkeling door te sijpelen. Zo zien we dat Antwerpen op dit vlak een zekere voortrekkersrol op zich heeft genomen. De stad heeft de laatste jaren onder andere ruime aandacht besteed aan de probleemwijk Antwerpen Noord. Minderhedenorganisaties die een vestiging hebben in deze probleemwijken worden ondersteund in hun culturele activiteiten. Zo worden er regelmatig grootschalige feesten en sportactiviteiten georganiseerd die openstaan voor het grote publiek, zoals Chinees Nieuwjaar, het Maanfeest en het verjaardagsfeest van de Boeddha. Er is ook een jaarlijks Afrikaans filmfestival en tal van andere activiteiten. Dergelijke feesten laten de publieke ruimte in deze buurt opnieuw leven.»

Kookboek

Veto: Bemerkt u op andere plaatsen in de samenleving een kruisbestuiving tussen verschillende culturen?
Pang: «Naast prestigieuze evenementen zoals Europalia China, is eten bij uitstek het bindmiddel van mensen en culturen. Eten is niet louter een fysische behoefte maar bovenal een cultureel en sociaal gegeven. Het is een uitstekende intercultureel communicatiemiddel, dat mensen en culturen dichter bij elkaar brengt.»