maandag 19 oktober 2009 - jaargang 36 - nummer 05
Check Out
Wie: Kim Van de Perre
Wat: Engels en Taalkunde
Waar: Boedapest
Veto: Waarom heb je voor Boedapest gekozen?
Kim:: «Ik had geen idee waar ik naar toe wilde, ik wilde eigenlijk gewoon op Erasmus. Ik begon concreet over Boedapest na te denken toen een vriendin van me laaiend enthousiast was over Boedapest na haar verblijf daar. Hongarije, en eigenlijk Oost-Europa in het algemeen, worden wel eens vergeten als men over Erasmus begint te denken, maar toch is het onderwijs en de sfeer er niet slechter dan op andere bestemmingen.»
Veto: Viel je iets op aan de mensen daar?
Kim:: «De mensen in het algemeen vind ik niet echt verschillend van de mensen in België. Van de studenten heb ik wel de indruk dat ze hier soms socialer zijn en meer openstaan voor nieuwe mensen. Wat me soms ook opvalt is het verschil in gedrag, een Hongaar lijkt me anders te praten en te denken en heeft vaak ook wel een meer relaxte kijk op het leven en wat er gebeurt.»
Veto: Wat vind je minder leuk?
Kim:: «De switch tussen warm en koud vond ik toch wel even schrikken. Op enkele dagen was de temperatuur gedaald van 27° naar 3°. Ik kreeg dus niet eens de kans om de zomer waardig vaarwel te zeggen! Daarnaast is het soms ook wel vervelend dat aanwezigheid in de lessen hier meestal verplicht is, dus zin of geen zin, ik moet er altijd zijn, terwijl ik in Leuven al sneller eens een les durfde te skippen. Al is dat langs de andere kant ook wel goed, zo blijf je meer bij de leerstof betrokken dan als je af en toe niet komt.»
«Het is ook erg vervelend dat ik, als Erasmusstudente, geen boeken mag ontlenen aan de universiteitsbibliotheek. Bovendien sluit die bibliotheek ook veel te vroeg, waardoor het niet evident is ter plaatse al de nodige boeken te lezen.»
Veto: Wat bevalt je het meeste?
Kim:: «Ik hou van de vele bruggen over de Donau die Boeda en Pest met elkaar verbinden, want die hebben stuk voor stuk hun eigenheid, kleur en charme. De zonsondergang is hier ook heerlijk. Ik hou van de kleine interessante winkeltjes die je overal tegenkomt, van het gevoel van overmacht dat de grote stad je soms geeft en de stationnetjes van de oudste metrolijn van Europa. Ook de Hongaarse taal is heerlijk, al is ze meestal vrij onverstaanbaar voor me.»
Els Dehaen
Dit artikel verscheen op maandag 19 oktober 2009 in nummer 05 van jaargang 36.