Tomàn speelde in Het Depot

Onnozelheid & hippe schoentjes

Als Tomàn een attractie van Bobbejaanland was, dan zou dat de Evolution zijn, de vroegere Revolution. Dit kwintet speelt marsmuziek voor ruimtewezens. Strijdliederen voor pacifisten. Wij trokken zestig procent van Tomàn aan de mouw voor een stevige babbel.

Geert Janssen

Wouter: «Goedenavond, Veto. Ik ben Wouter en ik speel verstoppertje met de Lego's en ook een beetje gitaar. Ik zing en ik speel ook een beetje bas.»

Alexander: «Hallo, ik ben Alexander. Ik speel wat Wouter niet speelt. Ik speel ook gitaar en gitaar en soms een beetje gitaar.»

Bram: «Hallo, ik ben Bram. Ik speel vooral gepingel op de synths, een ietsepietsie gitaar en een beetje bas.»

Wouter: «De drummer en de andere toetsenist zijn hier nog niet. Onze drummer heeft juist een accident gehad met de fiets.»

Alexander: «Maar niets ernstigs.»

Wouter: «Hij was op de spoed met hoofdwonden en misschien een hersenschudding maar hij gaat toch proberen te komen. De baan van Lo-Christi naar Gent is redelijk gevaarlijk. De mobilette heeft gewonnen, de fiets was perte totale. Maar hij komt eraan.»

Alexander: «Afwachten.»

Rusland

Veto: Op jullie website steken jullie de draak met het No Songs No Fun-gebeuren van drie weken geleden.

Wouter: «Zij bewezen net dat al het grote geld voor de grote vissen is. Zij maken de inventiviteit en de creativiteit kapot. Ik ergerde mij er echt aan. Ik was van plan een boze lezersbrief te sturen naar de krant.»

Alexander: «Hun grootste punt is dat downloaden de muziek kapot maakt en dat is waar. Je krijgt geen geld van illegale downloads maar het levert je een veel groter publiek op. Van ons simpel boerenplaatje zijn er alleen al in Rusland tweeduizend downloads. Wij zijn daar ik weet niet hoe content van. Zouden wij anders in Rusland voet aan de grond krijgen? Door downloads is onze plaat tot in Japan geraakt.»

Bram: «Die mensen hebben ons leren kennen via MySpace. Een Japanse fan vond ons ongelofelijk goed en wilde de plaat uitbrengen in Japan. Zonder downloads zou zoiets niet lukken.»

Wouter: «Als je een goede plaat maakt, wil je dat heel de wereld die hoort. Of mensen de plaat nu kopen of niet. Luister er naar, dat is toch het belangrijkste? In België mag je sowieso niet klagen als artiest. In Engeland of Italië bestaan geen jeugdhuizen, daar bestaan geen subsidies. Wat zitten die mensen hier te zagen? We hebben eens in Spanje gespeeld met de winnaars van de grootste rock rally van Spanje. Die moesten zelf hun zaal huren en zelf volk trekken en alles regelen. Dat is daar normaal. We zijn hier verwend in België.»

Veto: Kunnen jullie je vinden in een actie als Ram Sabam van vorige maand?

Bram: «Wij zitten bij Sabam, voor alle duidelijkheid. Sabam is eigenlijk ook wel nodig. Maar de schandalen bewijzen wel dat er iets moet veranderen. Wij zaten vroeger bij een collectief in het Brusselse, Rarefish. Van elke aangesloten groep stonden een paar MP3'tjes op hun website. Die mannen hebben telefoon gekregen van Sabam om te zeggen dat ze onze muziek onrechtmatig op hun site hadden gezet. Die hebben daar een boete voor gekregen.»

Alexander: «Van mij mag dat gewoon afgeschaft worden.»

Wouter: «We zijn akkoord dat de artiest moet beschermd worden maar niet op die manier, echt niet.»

Flow

Veto: Iets anders. Vanavond spelen jullie met Soon en the Sedan Vault. Zijn dat groepen waarmee jullie je verwant voelen?

Wouter: «Het is een eer om na hen te mogen spelen. Ik ben fan van allebei hun muziek.»

Veto: Zien jullie jezelf meer als voorprogrammagroep dan?

Wouter: «Neen maar we zijn soms wel een beetje de vreemde eend in de bijt. Soms werkt het goed als hoofdprogramma, soms werkt het goed als voorprogramma. Vorige week stonden we in de Vooruit met the Sedan Vault maar zij konden niet komen.»

Alexander: «Plots werden we hoofdprogramma.»

Wouter: «Dat bleek wonderwel goed te lukken. Onze CD is een beetje op een raar moment uitgekomen: eind april.»

Alexander: «Alle festivals zijn dan volgeboekt en je geraakt nooit echt op dreef.»

Wouter: «Als je maar een optreden per maand hebt, is het moeilijk om in de flow te geraken.»

Alexander: «De laatste maanden hebben we altijd twee keer per week gespeeld en dat voel je.»

Wouter: «'t Is pas nu dat ik echt begin te geloven in de plaat.»

Veto: Is onnozelheid belangrijk voor jullie?

Wouter: «Ja, ik denk nog belangrijker dan de muziek zelfs.»

Veto: Om het met Frank Zappa te zeggen: does humor belong in music?

Wouter: «Wij hebben dat een beetje geleerd van De Portables. Zij zeggen zelf dat humor het vijfde groepslid is.»

Alexander: «Het relativeert.»

Wouter: «Je moet gewoon onnozel doen en je geen zorgen maken om het rock-'n-rollgehalte, om de spannende broekjes en de hippe schoentjes. Je kan ook cool zijn met je broek opgetrokken tot boven.»

Alexander: «Ik heb wel hippe schoenen!»

Wouter: «Bram is boswachter, dat wil toch niet zeggen dat hij niet rock & roll is?»

Bram: «Wij zouden even goed op Tien Om Te Zien kunnen spelen of hoe heet dat tegenwoordig?»

Wouter: «Hit The Road!»

Bram: «Over een maand gaan wij een spreekbeurt geven voor het Davidsfonds in ons geboortedorp: moet kunnen. Het is zalig, dat we door ons boerendorp erkend worden. We gaan daar niet mee lachen. We zijn niet hautain.»

Tonijn

Veto: Jullie recente plaat "Where Wolves Wear Wolf Wear" wordt door de pers omschreven als jullie magnum opus.

Wouter: «We zeiden net nog tegen elkaar dat deze plaat een soort samenvatting is van alles wat we zelf goed vinden. Actie, rare ritmes maar toch ook gevoel. Spanning en vreemde effectjes. 't Is een allegaartje, een hutsepot. De plaat is ontstaan als reactie op al het makkelijke dat je op de radio hoort.»

Alexander: «Alsof alle luisteraars domme kloten zijn.»

Wouter: «Het is een conceptplaat. Één lang nummer dat we dan wel in zeven hebben geknipt. Het is Peter En De Wolf voor gevorderden.»

Alexander: «Maar we zijn niet vertrokken met het idee om een conceptplaat te maken. Het was niet te bedoeling terug te grijpen naar dingen van vroeger. Pink Floyd enzo. Maar alles is toch al gedaan.»

Wouter: «We zijn gewoon begonnen met nummers op te nemen. Toen we er één groot van wilden maken hadden we er al drie of vier. Die hebben we gewoon weggegooid.»

Bram: «Weg. Opnieuw. Iets anders. Tabula rasa.»

Alexander: «We hebben uiteindelijk vierhonderd minuten muziek gemaakt. Daarvan zijn er uiteindelijk veertig gebruikt.»

Veto: Laatste vraag: wij kunnen geen interview met jullie lezen zonder dat het over eten gaat.

Alexander: «Zijn wij dan zo geobsedeerd door eten?»

Wouter: «Wij niet maar Bram wel. Er staat wel in onze rider dat we dingen als victoriabaars of tonijn niet eten om ecologische redenen. Eigenlijk zouden we veganist moeten zijn maar we eten veel te graag vlees.»

Alexander: «Ik eet niet graag vlees maar toch eet ik het: waarom? Omdat ik het gewoon ben?»

Bram: «Misschien moet dit een interview zijn dat niet over eten gaat.»

Veto: Te laat!