Nieuwe voorzitter voor VVS

"Het is zinloos om elkaar te bekampen"

De Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS) staat stilaan weer op de rails. De Algemene Vergadering van deze officiële koepel van Vlaamse studentenraden verkoos afgelopen dinsdag Julie De Fraeye (22) als voorzitter. De derde vrouwelijke voorzitter ooit, én een tweede De Fraeye.

Maud Oeyen

Veto: De nieuwe Raad van Bestuur werd al verkozen in juni, maar toch duurde het tot twee weken geleden voor er een kandidaat-voorzitter naar voren trad. Wat heeft je overtuigd om toch die stap te zetten?

Julie: «Ik heb altijd het idee gehad dat het voorzitterschap niets voor mij was. Maar doordat ik deze zomer ondervoorzitter was, ben ik gaan beseffen dat het me eigenlijk nog wel lukte om leiding te geven aan een team. Ondertussen klonk bij steeds meer studentenraden de roep om een voorzitter, dus heb ik mezelf uiteindelijk opgeworpen.»

Veto: Opgeworpen of opgeofferd?

Julie: «Ik beschouw het niet meer als een opoffering, al heb ik wel een weg moeten afleggen voor ik dit echt wilde doen.»

Veto: Vorig jaar was je zus Gertie voorzitter van VVS, nu jij. Het zit daar blijkbaar in de familie.

Julie De Fraeye: «Het zit niet echt in de genen, denk ik, maar je leeft natuurlijk wel samen en je leert van elkaar. Ik ben geen kopie van mijn zus: we zijn twee verschillende mensen en onze aanpak is totaal verschillend. Maar ze heeft me wel getoond dat zoiets mogelijk is, ook voor een vrouw.»

«Gertie was voorzitter in een heel andere situatie. De tegenstellingen waren al hoog opgelopen toen zij voorzitter werd, ook intern binnen de Raad van Bestuur. Daar kon op dat moment nog weinig aan gedaan worden. Ik heb daar mijn lessen uit getrokken en we hebben dan ook vanaf het begin met de Raad van Bestuur zwaar ingezet op teambuilding. Ik vind het enorm zinloos om veel tijd te verliezen met elkaar intern te bekampen.»

Veto: Er zijn heel wat problemen geweest in het recente verleden van VVS. Zijn die van de baan?

Julie: «Nog niet helemaal, we moeten daar eerlijk in zijn. Maar er is wél veel goede wil om eraan te werken. We proberen met deze Raad van Bestuur duurzame oplossingen uit te werken. Je kan wel de beslissing nemen om stafmedewerkers niet meer naar externe vergaderingen te sturen, maar daarmee alleen los je het probleem niet op. We willen een vernieuwde organisatie uitbouwen die er weer voor een aantal jaren tegen kan. Dat is natuurlijk een proces van lange adem.»

Veto: Vaak komt de kritiek terug dat VVS niet bekend is bij de gewone student. Wat willen jullie daaraan doen?

Julie: «Ik denk dat het haalbaar is om af en toe in de krant te verschijnen met relevante thema's, zodat studenten ontdekken dat er een organisatie bestaat in Vlaanderen die hun belangen vertegenwoordigt. Volgens mij kunnen we dat bereiken door op studentgerelateerde actuele thema's in te spelen vanuit de invalshoek van de student. We moeten daarbij niet meteen heel technisch zijn.»

Veto: In je motivatiebrief zei je dat het onmogelijk is om te voorspellen waar VVS over tien jaar zal staan. Wat hoop je zelf?

Julie: «Ik hoop dat VVS over tien jaar een professionele organisatie is, met een duidelijke structuur, waarbij een vlotte overgang tussen de opeenvolgende jaren gegarandeerd is. Er zou een heel goede onderliggende basis moeten zijn waar ieder jaar opnieuw nieuwe studenten in kunnen komen. Zij kunnen zich dan vooral bezighouden met inhoudelijke zaken, terwijl er aan de organisatie zelf niet veel werk meer is.»

Veto: Wat is je grootste ambitie voor dit jaar?

Julie: «Ik wil ervoor zorgen dat de studentenraden niet opnieuw vervallen in onoverkomelijke tegenstellingen. Volgens mij kunnen we er door een goede dialoog altijd uitgeraken. Er zijn in de wereld al moeilijkere onderhandelingen gevoerd dan binnen VVS, dus waarom zouden wij dat niet kunnen?»