Dag van de Jeugdbeweging

Alcohol, appelsap en koffie

Op de lagere school hebben we twee jaar bij de Rakkertjes gezeten. Op de middelbare school is daar nog een 'tour of duty' bij het Jeugd Rode Kruis aan toegevoegd. Bovendien prijken op ons seksuele palmares twee grietjes van de Chiro en eentje van de Scouts. Om maar te zeggen dat wij qua jeugdbewegingen echt wel 'down met de schnitzel' zijn.

Geert Janssen

Vrijdag drieëntwintig oktober werden de jeugdbewegingen van de natie in het zonnetje gezet. In Leuven begonnen de festiviteiten om zeven uur 's morgens. Als gevolg daarvan zochten wij na een uit de kom geschoten donderdagnacht niet ons bed op maar Leuven station. Daar was ons een gratis ontbijt beloofd en enkele optredens. Het ontbijt blijft tot nader order de belangrijkste maaltijd van de dag.

Dus al snel schoven wij aan tussen schorremorrie met korte broeken en stapschoenen. Iemand kalkte "ochtend" op onze rechterhandpalm. In ruil kregen we een croissant, een chocoladekoek, een appel en een glas appelsap. Geen slechte deal. Bij navraag bleek het de bedoeling te zijn samen met andere mensen een zin te vormen met de handpalmwoorden en alzo iets te winnen. Socializen ligt echter niet in onze aard - Veto wordt gerund door Einzelgängers - dus wij pasten liever.

Aan een ander standje werd het jonge volkje aangemoedigd om met stoepkrijt een boodschap voor de mensheid op het plein te kalken. Wij lieten ons niet kennen en verkondigden in weinig sierlijke letters "if you can't be with the one you love, love the one you're with." Voor u ons een genie begint te noemen, wij hebben dat ook maar geript van Stephen Stills. Ondertussen was het tijd voor wat muziek.

Ukelele

Aanstormend talent Nele Van den Broeck bracht een soloset op synthesizer en ukelele. Iedereen die in deze tijden nog een ukelele bezigt staat safe in ons cool book. Nele haar set was rommelig op een charmante manier. Ze deed ons dansen en lachen tegelijk. Het spijt ons des te meer dat de aanwezige bewegende jeugd nauwelijks geïnteresseerd was en liever ochtendlijke alcohol dronk dan luisterde. Kom alsjeblieft snel terug naar Leuven, lieve Nele. Dan zal iedereen aandachtig zijn. Beloofd.

Troost

Onze maag was nog niet afdoende gevuld dus schoven wij aan voor een tweede gratis ontbijt. Niet geschoten is zeker mis, zei onze leerkracht van het zesde lager altijd. Onze poging was succesvol. Iemand kalkte "drie" op onze linkerhandpalm en in ruil kregen we wederom een croissant, een chocoladekoek en een appel aangereikt. In plaats van appelsap scoorden we deze keer een kopje koffie. Troost, zwart goud, vloeibare levensvreugde. Hierna was het weer tijd voor een streepje muziek.

Kites On Coast zou daar voor zorgen. Vier heren die hun akoestische deuntjes doorweefden met enige voorzichtige elektronica. Het eerste liedje was een overduidelijke rip-off van Boys Don't Cry van The Cure en wat daarna kwam kon ons helaas nog minder boeien. Volgende keer beter, kerels!

Met die gedachte in het achterhoofd verlieten we het station. We hadden immers een rendez-vous met ons bed, ons hoofdkussen en ons dekbed.