Tafelrond (5): Jelle Mampaey (Babylon)

"Na drie keer pompen kom ik veel te snel klaar"

In Tafelrond komt wekelijks een preses aan het woord. Hij of zij vertelt honderduit en wij noteren. Deze week: Jelle Mampaey van Babylon, de kring van Taal- en Letterkunde. Dat zijn de werklozen waarmee in de toekomst de straten van de natie geplaveid gaan worden.

Joris Van Thilt

Veto: Het is een publiek geheim in Fakbar Letteren dat jij een klein pietje hebt, Jelle. Meer een soort uit de kluiten gewassen clitoris.

Jelle Mampaey: «Weet je, ik zal er niet om liegen. Het is zo. Ik stond achteraan de rij toen ze bij de schepping de penissen uitdeelden. Maar dat is nog niet eens het ergste. Ik ben ook enorm lui in bed. Die paar keer per decennium dat ik erin slaag een grietje mee te krijgen naar mijn bedstee, kom ik na drie keer pompen veel te snel klaar. Dan draai ik mij om, val in slaap en begin te snurken alsof daar een Nobelprijs mee te winnen valt.»

Veto: Erg populair bij de vrouwtjes ben je niet, met andere woorden.

Jelle: «Dat klopt. Daarnaast heb ik een abnormale interesse in andere mannen. Vroeger heb ik me ooit afgevraagd of ik niet homo zou zijn.»

Veto: En?

Jelle: «Op een avond dat ik zin had in een experimentje heb ik in Fakbar Letteren een man opgepikt. Eens op mijn kot begon hij me te pijpen. In Italië noemen ze dat fellatio. Het was toch niet wat ik verwachtte. Ik heb hem dan maar aan de deur gezet.»

Veto: Ben je ondertussen zeker van je seksualiteit?

Jelle: «Ja en nee. Momenteel vermoed ik dat ik een vrouw in het lichaam van een man ben. Over enkele maanden ga ik dan ook onder het mes om van geslacht te veranderen.»

Veto: Een kostelijke zaak, lijkt ons.

Jelle: «Ach, ik heb een leuk bedragje verduisterd uit de kas van onze cursusdienst. Daarmee kom ik al een heel eind.»

Touwtjes

Veto: Je bent afkomstig uit Mechelen, de eerste en voorlopig enige stad van België waar meer mongolen dan gewone mensen rondlopen. Wat voor jeugd heb je gehad?

Jelle: «Ik kreeg meer slaag dan eten. Het eten dat ik dan nog kreeg was meestal smeriger dan mijn beleid als preses. Ik heb mijn jeugd eerlijk gezegd maar net overleefd.»

Veto: Heb je daar nooit spijt van?

Jelle: «Zeker wel. De wereld zou zonder enige twijfel een mooiere plek zijn zonder mij. Ik beklaag het me nog elke dag dat ik niet op vierjarige leeftijd ten prooi ben gevallen aan de pokken. Of aan ebola toen ik drie was. Of aan wiegendood toen ik twee was. Of aan het mes van mijn vader toen ik vijf was. Nu ik erover nadenk heeft mijn vader mij vorig weekend ook nog met het mes bedreigd.»

Disclaimer

Veto: De aandachtige lezer heeft ondertussen al lang in de smiezen dat dit interview volledig door ons is verzonnen. Leg eens uit waarom.

Jelle: «Door mijn aangeboren luiheid had ik geen zin om mijn interviewafspraak met Veto na te komen. Ik heb dan maar een schacht van me naar het rendez-vous gestuurd. De journaliste van Veto had niets in de gaten, maar het ging dan ook om haar eerste artikel. Haar treft geen schuld.»

Veto: Jou wel?

Jelle: «Zeker en vast. Ik heb geen enkel gevoel voor verantwoordelijkheid.»

Veto: Moge je rotten in de hel, teringlijer.