Morgenstond (5): Simon Mignolet

Een jongeman zoals alle anderen?

Simon Mignolet is 21 jaar oud, maar combineert al enkele jaren zijn studies politieke wetenschappen met profvoetbal, waar het hem momenteel voor de wind gaat. Als doelman van Sint-Truiden en de nationale beloftenploeg wordt hij bijna wekelijks in verscheidene media omschreven als 'superheld' en 'onklopbaar'.

Frank Pietermaat

Veto: Waarom koos je voor politieke wetenschappen?

Simon Mignolet: «Toen ik de middelbare school verliet, was ik reeds prof bij Sint-Truiden. Ik wist dat het moeilijk zou worden om dat met studies te combineren, omdat ik in het middelbaar ook al lessen miste. Ik was toen geïnteresseerd in onder ander geschiedenis en politiek. Uiteindelijk is het dan politieke wetenschappen geworden, vooral omwille van het theoretische karakter. Ik heb anderzijds ook wel wat politieke interesse, maar ik studeer dit zeker niet met het doel om later politicus te worden.»

Zwart gat

Veto: Had je niet gewoon alles op het profvoetbal kunnen zetten en de universiteit links kunnen laten liggen?

Simon: «Ja, maar dat zou een te gemakkelijke oplossing zijn geweest. In het profvoetbal weet je immers nooit wat er kan gebeuren. Als iemand mij morgen een dubbele beenbreuk trapt en ik nooit meer fatsoenlijk kan voetballen, dan wil ik toch iets achter de hand hebben. Er waren trouwens ook voorbeelden genoeg uit mijn voetballende omgeving waarvan ik zag dat ze in een zwart gat vielen en daar wou ik zelf absoluut niet in belanden.»

Veto: Hoe verdeel je je tijd over voetbal en studies?

Simon: «Door het jaar doe ik eigenlijk niets voor school, omdat er zoveel tijd kruipt in het voetbal. Indien er een werkje of paper gemaakt moet worden, doe ik daar wel wat inspanningen voor. Eigenlijk laat ik alles op zijn beloop tot de examens eraan komen en dan is het een kwestie van karakter te tonen. Dankzij mijn topsportstatuut kan ik die examens ook spreiden, zodat ik er nooit twee in één week heb. Ik probeer ook vaak mijn examens naar het einde van het jaar te zetten, omdat het voetbalseizoen in de maand mei op zijn einde loopt.»

Veto: Is het moeilijk voor jou om voetbal en studies gescheiden te houden?

Simon: «Neen, want dat is eigenlijk absoluut mijn bedoeling. Ik bekijk voetbal en studie als twee aparte werelden. Op de club hebben ze er in ieder geval geen last van dat ik student ben, want ik kom gewoon zoals elke speler elke dag trainen. Als ik dan eens een paper moet maken, ga ik gewoon overdag trainen en maak ik 's avonds de switch om aan de paper te werken.»

Schoonzoon

Veto: Je zit momenteel in je derde jaar. Hoe zijn de eerste twee jaar verlopen?

Simon: «Het eerste jaar was sowieso een beetje zoeken en toen heb ik ook problemen gehad met een aantal vakken. Daarom heb ik het jaar nadien een deel van het eerste jaar samengenomen met een deel van het tweede jaar, wat ik vorig jaar ook deed met een deel van het tweede en het derde jaar. Normaal zou ik nu in mijn laatste jaar moeten zitten, maar ik had voor mezelf voorgenomen de rest van het derde rustig af te maken zodat ik hierna, als alles goed gaat, mijn masterdiploma kan behalen.»

Veto: Eigenlijk ben jij een beetje de ideale schoonzoon, of niet?

Simon: «Dat wordt vaak gezegd, maar zo zou ik het niet omschrijven. Natuurlijk word je dikwijls aanzien als iemand die iets abnormaals doet, maar zo zie ik het helemaal niet. Als ik naar de les ga, bekijk ik mezelf gewoon als een van de vele studenten en op de voetbaltraining ben ik een voetballer net als de dertig anderen. Ik probeer me zeker niet als een eenzaat in de menigte te profileren. Natuurlijk hoort de aandacht er wel bij, maar ik word eigenlijk helemaal niet graag op de BV-manier herkend, want op het einde van de dag ben ik gewoon maar iemand zoals alle anderen.»