Splinter: Piepschuim

My radio believe me I like it loud, aldus LL Cool J en ik geef hem groot gelijk. Ik zie elke maand meer optredens dan andere mensen op een jaar. Ik zit vaker in Het Depot dan op mijn kot. Met de nodige gevolgen van dien. Noem het zoals u wilt: tinnitus, oorsuizingen of fantoomgeluid. Dat zet mij in dezelfde categorie als Lemmy van Motörhead, Stijn Meuris en - godbetert - Sting. Voor u verdrinkt in medelijden, ik heb een milde vorm die minder wordt en uiteindelijk zal verdwijnen.

Het begon na een optreden van plaatselijke punkgroepjes in een jeugdhuis. Sindsdien moet een optreden al serieus akoestisch zijn voor ik nog maar overweeg het zonder oordoppen te aanhoren. Toch komt het niet in mij op de zwarte piet door te schuiven naar de plaatselijke punkgroepjes. Of naar de jeugdhuizen. Alhoewel Maar daar kom ik dadelijk op terug.

Gehoorschade is een serieus probleem waar de media terecht aandacht aan geven. Aandacht die al makkelijk, al te makkelijk, ontspoort in paniekvoetbal waarmee niemand gediend is. Gehoorschade is het nieuwe roken," aldus de redactrice sociaal van Veto. Euhm, nee. (De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het uiteindelijke artikel genuanceerder is dan het aanvankelijke uitgangspunt.)

De redactrice ging met de geluidsmeter half Leuven af: fuif- en filmzalen, de Oude Markt et j'en passe. Niemand was nog veilig. Nu wil ik gerust aannemen dat de muziek in De Albatros luid staat en dat een ontploffing op het scherm van de Kinepolis serieus knalt. Dat zijn echter grote zalen waar veel volk zit en waar - laat ons daar maar vanuit gaan - professionals het geluidssysteem hebben geïnstalleerd. Natuurlijk staan op het podium van Rock Werchter gigantische boxen, ze moeten dan ook een gigantische wei bedienen.

Pokkeherrie

Rockgroepen als My Bloody Valentine (afgelopen zomer op Pukkelpop) en Sun O))) (afgelopen mei in Leuven) spelen luid. Heel luid. Ongelofelijk luid. Pokkeherrie maar heerlijke pokkeherrie, die sinds jaar en dag de essentie van de rock & roll uitmaakt. Pokkeherrie die wordt gemaakt door mensen die weten waar ze mee bezig zijn. Zolang het geluidsvolume in verhouding is tot de grootte van de ruimte is er geen reden tot paniek.

Niet toevallig heb ik in een jeugdhuis gehoorschade opgelopen. Plekken die altijd overlopen van goede bedoelingen maar zelden van expertise. Het gaat als volgt: plaatselijke groepjes spelen voor een handvol drankbonnetjes, er wordt een geluidssysteem gehuurd en iemand die halvelings weet hoe dat werkt, neemt erachter plaats. De geluidsmixer zet alles zo luid mogelijk, de groepjes spelen zo luid mogelijk. De zaal is nauwelijks groter dan een woonkamer en geluidsgolven botsen heen en weer tot er iemand buiten gaat met in zijn hoofd een stem die eindeloos herhaalt: "Bij de volgende pieptoon is het vijf voor twaalf."

Er is geen enkele reden tot collectief doemdenken of individuele hysterie. Op elk optreden smijten ze met gratis of goedkope oordopjes. Neem gewoon zo'n setje aan. Gun uw oren voldoende rust, dan komt alles in orde. Gehoorschade is niet het nieuwe roken. De paar extreme gevallen die exageré veel aandacht krijgen in de pers trekken alles uit balans.

Geert Janssen

Als u er een andere mening op na houdt en u wil de auteur overtuigen van uw gelijk, spreek dan luid genoeg, anders verstaat hij u niet.