Veto vergelijkt (3): cafés

Obscure rock & klassieke muziek

Elke drie weken probeert Veto van de Leuvense student een iets kritischere consument te maken. Deze week moesten de cafés van onze edele stede eraan geloven. Wat begon als een speurtocht naar een goed getapte pint, eindigde in een kater. En terecht!

Geert Janssen

Er doen veel straffe verhalen de ronde over de rol van alcohol in het sociale leven van de student. Het goede nieuws is dat al die verhalen waar zijn. Mensen die het kunnen weten, verkondigen dat je sneller omkomt van de dorst dan van de honger. Call us silly, maar wij nemen liever geen risico's.

In onze zoektocht naar het aards paradijs van het goudgele levenswater moeten wij beginnen met enkele cruciale nuanceringen. Overal wordt verkondigd hoe de student van tegenwoordig liever cocoont, hoe hij zich met enkele maten en een bak bier opsluit in zijn kot. Oerdom vinden wij dat. Statistieken tonen aan dat de meeste zelfmoorden thuis gebeuren. Wij trekken liever de straat op. Genoeg gezegd.

Een tweede kritiek van de bezopen rede - die oude leernicht van een Immanuel Kant zou trots op ons zijn - is dat we het hier niet hebben over de talrijke Leuvense fakbars. Die komen immers al aan bod in de Veto-reeks Staminee en wij mogen van onze hoofdredactrice niet onder onze eigen duiven schieten. Wij mogen haar ook niet tegenspreken.

Sfeer

Een eerste café dat wij meedragen in ons hart is Den Ouden Tijd. Wanneer u 's zondags van de trein stapt en de pijp van het station uit slentert, is dat het eerste stukje Leuven dat uw vermoeide ogen mogen aanschouwen. Den Ouden Tijd is bruiner dan het hemd van de Stabschef van de Sturmabteilung. Onbeschaafde lieden noemen het een oude zakkencafé. Wij, nostalgici van aard, houden van Den Ouden Tijd voor de sfeer.

@:En plus kost een drieëndertiger er maar een euro veertig. Daar kunt ge niet voor sukkelen. Word on the street is dat deze spotgoedkope prijs is ingesteld nadat in 2005 een klant ter plekke werd vermoord door een dolle Armeniër.

Muziekquiz

Een tweede Leuvens café waar wij verliefd op zijn, is De Libertad. Gelegen in de Muntstraat is dit nauwelijks tien meter verwijderd van de Veto-redactie. Onze voorkeur voor dit café is minstens ten dele mee bepaald door onze aangeboren luiheid. Goedkoop kan je De Libertad bezwaarlijk noemen, maar het is zeker niet het duurste café van Tobbackgrad. Wij doen niets liever dan op een namiddag plaats te nemen op het terras met een koffie. Gegarandeerd passeert le tout Louvain voor onze ogen. Zo voelen wij ons ook eens belangrijk.

Bonus voor De Libertad is de muziekquiz die sinds mensenheugenis elke dinsdagavond doorgaat. Van klassieke pop tot obscure rock: alles komt aan bod en wij zijn woedend op onszelf telkens wij iets niet weten. Gelukkig telt ons track record meer overwinningen dan nederlagen. Voor de minder snuggeren onder u: De Libertad is the place to be.

Hippie

Met het derde café van ons groots meanderend vergelijkend onderzoek hebben wij een iets complexere relatie. Het betreft hier Den Amedee, nauwelijks vijftig meter ten noordwesten van De Libertad. Over Den Amedee vallen vier dingen te zeggen. Un: er wordt enkel klassieke muziek gedraaid. U begrijpt dan ook dat de naam een knipoog is naar the late, great Wolfgang Amadeus Mozart, die een paar aardige deuntjes de wereld in heeft gestuurd. Dos: er staat een gigantische rek met gezelschapspelletjes. Op elk mogelijk moment zijn er in Den Amedee meer mensen wel een spel aan het spelen dan niet. Tres: Den Amedee gaat pas om acht uur 's avonds open. Cuatro: de uitbater is een hippie die overtuigd is van zijn eigen gelijk.

Tweemaal hebben wij een interview afgenomen in Den Amedee. Telkens waren bij het uittypen van de opname de interpellaties van de hippie duidelijk te horen. Een vriend van ons vroeg de man ooit welk liedje er op dat moment opstond. Het antwoord bestond uit een rant van een kwartier dat het een muziekstuk was en geen liedje. Welk muziekstuk precies is onze vriend nooit te weten gekomen. Hij huilt tegenwoordig uit in Amsterdam, de Jodenstad.

Bij het ter perse gaan bereikt ons het bericht dat er geruchten rond gaan dat de Amedee gesloten is. Laat ons hopen dat dit artikel geen rouwrede moet zijn.

Eitje

Het laatste café van de lijst is het meest obscure: Inn 't Joor 1. Het jaar één is lang geleden, maar het zou ons niet verbazen als het café toen al bestond. Goed verborgen tussen de Centrale Bib en de Tiensestraat is het een serieus incrowd-gebeuren. Meer dan vijftien man kan er niet binnen. Maar je kan er wel een hardgekookt eitje eten. Geloof ons, dat kan smaken zo tussen twee pinten door.

Tot zover de theorie. De praktijk moet u zelf maar op doen. Open uw ogen en ga de wijde wereld in. Bezoek onze favo cafés en uw eigen voorkeuren. Laat ons gerust weten of u het al dan niet met ons eens bent. U weet waar u ons kan vinden vanavond? U weet dat u uw lever niet mag overbelasten?