Licht Gekanteld bestaat 10 jaar

Kuddekunst en intimiderende schoolgangers

Hip hip hurray: Licht Gekanteld bestaat 10 jaar! Voor zij die nog ingeleid dienen te worden, het concept van deze organisatie is eenvoudig: de programmatie en organisatie van Licht Gekanteld is het werk van bevlogen pubers. Zij gaan op zoek naar jong talent die ze op een avond als deze een podium aanbieden. Afgelopen vrijdag 13 november vond de eerste editie van dit seizoen plaats - 'Edition L'école' genaamd - die doorging in het Koninklijk Atheneum 2 alias 'De Ring'. De jongelui on- en offstage hebben puik werk geleverd. Een kus van de juffrouw en een bank vooruit.

Daphne De Wit

foto: Thomas van Oppens

"20u stipt!" stond er in het programmaboekje. Of toch niet, zo bleek. Na enige vertraging ging het eerste luik van de avond van start: 'Kuddekunst'. Het publiek werd in vier minikuddes van telkens zo'n twintig mensen naar verschillende klaslokalen geleid. Met een doorschuifsysteem werden er zowel muziek, dans als film op het publiek losgelaten. Iedere act duurde tien minuten, het waren korte smaakmakers. Eerst was er 'Bagger' - Kunstbendewinaars uit lang vervlogen tijden (2003) - die hun inventieve muziekact op het gewillige publiek loslieten. Inventief? De band was in staat het verschrikkelijke geluid van een piepende ballon waaruit de lucht ontsnapt moeiteloos te integreren in een nummer. Jawel, inventief. De oefeningen op het merkwaardig product uit de les wiskunde die nog op het schoolbord stonden, maakten het enkel des te grappiger. Er was ook nog de soulstem van een jong meisje (die helaas enkel covers bracht), dans van twee jongens die smooth door de preselecties van So You Think You Can Dance zouden moonwalken en tot slot een kortfilm van Narafistudent.

Plafond

Na de Kuddekunst werd het tijd voor het echte werk. Circus. Aanvankelijk zouden er drie acts plaatsvinden, maar helaas moesten Lennert en Lolita verstek laten gaan - het plafond bleek niet hoog genoeg te zijn voor hun kunsten. Eerst was er een soloact waarin een klein meisje - maar wat een armspieren! - balans- en lenigheidsoefeningen tentoonspreidde die iedere normale mens meteen in een revalidatiecentrum zouden doen belanden. Hoewel deze act visueel heel erg mooi was - ze ging een dans aan met een paspop, had een leuk kleedje en de juiste schoenen op de scene gebracht - wist ze toch niet honderd procent te bekoren. De volgende act, een man en een vrouw die jonglerend met elkaar in aanraking kwamen, bracht meer beroering teweeg. Met de juiste mimiek kregen ze het publiek meermaals aan het lachen, zodat iedereen tijdig in de stemming geraakte om het beste van de avond te zien te krijgen: jong, zéér jong, muzikaal talent.

Jasper Erkens mag hete adem in de nek beginnen voelen. Toen het publiek naar de refter geleid werd en daar drie jonge gastjes aanschouwde, heerste er mogelijk wat ongeloof. Veertien jaar, yeah right! Eens kijken wat zij kunnen. Toen de zanger begon te zingen en er een volwassen rokersstem leek uit te komen die een blues-rockgeluid vanaf de eerste noot leek aan te kunnen, was iedereen verstomd. Beeld en geluid leken even niet te stroken: Dát lijfje? Die sound? Haast intimiderend. Licht Gekanteld biedt namen aan om te onthouden, zo blijkt. Dus neem een blaadje en noteer, brave schoolgangers: Barefoot and the shoes.