Rimini Protokoll waagt zich aan Engelstalige voorstelling

Totale babylonische chaos

Het Duitse gezelschap Rimini Protokoll stond met 'Breaking News' afgelopen week op de planken in STUK in het kader van Playground. Ons journalistenhart begon wat sneller te slaan toen de lichten doofden en het stuk begon. We hadden immers torenhoge verwachtingen. Wie hoog draaft kan echter laag vallen. De toren van Babylon is ook nooit afgeraakt.

Herlinde Hiele

Het stuk begint nochtans veelbelovend. De mensen op het podium (acteurs is volgens ons niet het gepaste woord), staan bij een grote foto van een appartement in Berlijn waar ze zogezegd allemaal wonen en vertellen een aantal anekdotes waaruit hun passie voor wereldnieuws blijkt. Daarna worden de panelen omgedraaid en zien we een grote wereldkaart, waar iedereen om de beurt uitleg geeft bij zijn of haar regio en de bijhorende zenders. IJsland, India, Rusland, Uruguay en Saoedi-Arabië passeren de revue. De IJslandse reporter vertelt over de crisis. De Indiase mevrouw doet een bescheiden poging om een mop te maken. Tot daar alles fijn, we willen zelfs het woord interessant in de mond nemen.

Mickey Mouse

Daarna maken de panelen plaats voor wat de volgende twee uren het decor voor de voorstelling zou vormen: 35 televisietoestellen waarop verschillende nieuwsuitzendingen uit de hele wereld te zien zijn. De volumeknop wordt opengedraaid en iedereen praat wat door elkaar. Op zich een tof effect, zij het dat het niet noodzakelijk anderhalf uur lang moest worden volgehouden. We leerden wel iets bij hoor, daar niet van. Zo verlieten we de zaal met de kennis dat Sarkozy een grote vriend is van de Arabieren, dat Rusland elf verschillende tijdzones heeft en dat de Duitse tv zender Tagesschau, waar dagelijks miljoenen Duiters op afstemmen, het niveau van een gemiddelde Mickey Mouse-strip haalt, bijvoorbeeld.

Aangezien het gezelschap al twee jaar met dezelfde voorstelling toert, zou je kunnen verwachten dat ze onderhand wel op punt staat. Helaas, het tegendeel is waar. Dat humor een opvallende afwezige is, kunnen we nog door de vingers zien. Het wereldnieuws is per slot van rekening niet iets om eens goed mee te lachen. Dat er de hele tijd slecht Engels wordt gesproken, kunnen we het gezelschap evenmin aanrekenen. We zouden er ongetwijfeld nog minder van begrepen hebben als we het hele stuk in het Duits hadden moeten aanhoren. Al gaven de performers na afloop zelf te kennen dat ze niet van plan zijn om de voorstelling ooit nog in het Engels te brengen. Een wijze beslissing.

Aeschylos

Wat we hen daarentegen wel ten laste leggen, is dat er in volstrekte Babylonische chaos bijna twee uur lang het ene nieuwsfeit na het andere wordt afgevuurd. De journalisten kijken elk naar hun eigen journaal en als ze denken dat er iets noemenswaardig te melden valt, mogen ze daarover hun zegje doen. Daar blijft het bij. Geen pogingen om het geheel te overschouwen. Geen vergelijkingen tussen nieuwszenders onderling. Geen linken die worden gelegd. Veel gemiste kansen. Stefan Blommaert, die voor de gelegenheid ook eens mag meedoen, doet wel een poging om er een meta-dimensie aan te geven. Hij leest van op een katheder fragmenten voor uit De Perziërs van Aeschylos en legt daarbij af en toe de link naar het journalistieke ambt. Over de boodschapper die het slechte nieuws van de nederlaag tegen de Grieken moet brengen, klink het: "It is terrible to bring terrible news." Van iemand die oorlogen in Kosovo en Georgië heeft gezien, willen we dat best aannemen. Verder is het gewoon jammer dat Rimini Protokoll niet méér uit de voorstelling haalde.