Staminee (4): Huis der Rechten, fakbar van het VRG

"Iedereen is welkom, in om het even welke outfit"

In deze rubriek verkent Veto de talloze fakbars die Leuven rijk is. Deze drukbezochte toevluchtsoorden, waar aan schappelijke prijzen pinten kunnen worden genuttigd, vormen de officieuze spil van het Leuvense studentenleven. Deze week zetten wij de kraagjes van onze hemden recht en trokken wij piekfijn uitgedost naar het Huis der Rechten (HdR), fakbar van de Leuvense rechtenstudenten.

Sofie Dezittere

foto: Thomas van Oppens

Bij onze aankomst vroeg op de avond was het HdR, gelegen in de Tiensestraat, half gevuld met enkele tooghangers en her en der een rustig groepje vrienden. Wij kozen een plekje aan de toog en onderzochten het drankaanbod van het HdR. Hierbij kwam enige teleurstelling naar boven gezien wij gedwongen werden om uit een zeer beperkt aanbod onze keuze te maken. "Wij willen ons profileren als een biercafé," aldus Raf Sterken, algemeen beheerder van het HdR. "Wij focussen er sterk op dat onze pintjes perfect getapt worden door altijd bier in glazen te schenken, nooit in bekers, en door onze tappers goed op te leiden." Uit noodzaak bestelden wij dus een pintje. Wij hadden hier achteraf geen spijt van, want de tappers van het HdR zijn inderdaad zeer bekwaam en schotelden ons een mooi glas gerstenat voor. Ook de prijs van het bier in het HdR is zeer aanlokkelijk. De pietluttige negentig cent voor een pintje maakt dat de bierprijs één van de troeven is van de juristenfakbar. Helaas zijn cocktailliefhebbers bij het HdR niet aan het juiste adres. "Wij schenken geen sterke dranken op permanente basis. Wij doen dat principieel omdat volgens ons sterke drank één van de redenen is waardoor mensen agressief worden en wij willen schermutselingen in het café uiteraard zoveel mogelijk vermijden. Om dit gemis te compenseren organiseren wij wel promoavonden waarop dan eenmalig bepaalde cocktails te verkrijgen zijn," legt de beheerder uit.

Naargelang de avond vorderde en steeds meer studenten in het HdR arriveerden, werd onze bewegingsruimte steeds kleiner maar het sfeergehalte in het café almaar groter. Door de boxen klonken sounds van verscheidene genres. Het ging van Sexy Bitch over Numb/ Encore naar Verdammt Ich lieb dich. Elke avond stelt het HdR een dj aan om enkele danspasjes los te krijgen bij de studenten. Naar onze mening lukte dat aardig want zelfs wij zaten niet stil op onze krukken.

Carpe Diem

's Avonds ontpopt het HdR zich dus als danscafé maar ook overdag kan je er terecht. Het HdR opent van maandag tot donderdag zijn deuren om 10u 's morgens, wat volgens ons zeer uniek is voor een fakbar. "Onze bedoeling is om studenten de kans te geven om hier 's middags een broodje te komen eten, de krant te komen lezen of gewoon bij een gezellige babbel al een pintje te komen drinken," vertelt Raf. Wij gingen ook op een lukrake middag eens een kijkje nemen in het HdR, maar echt gezellig zag het er niet uit. De schade van de vorige avond was nog te merken aan de smerige vloer en de rookwalm die het café vulde. Wij konden ons aangenamere plaatsen voorstellen om onze lunch te verorberen. Andere studenten vinden HdR overdag echter wel een succes. HdR organiseert namelijk op regelmatige basis dagdisco's, waarbij het café zich op klaarlichte dag zowaar omvormt tot een echte feesttempel. "De dagdisco's hebben altijd onverklaarbaar veel succes," zegt de beheerder.

Door de vroege openingsuren en late sluitingsuren heeft het HdR nood aan veel gemotiveerde tappers. HdR is dan ook één van de weinige fakbars waar de tappers een vergoeding krijgen voor hun diensten. Extra motivatie putten ze uit de goeddraaiende interne werking en uit af en toe eens een bureauke doen. De beheerder verklaart: "Als het druk is en iedereen is hard aan het werk, dan roepen wij af en toe onze tappers samen achter de toog en dan moet iedereen die drank wil bestellen even wachten. Wij zetten dan een aantal pintjes op een kruk, gaan allemaal rond de kruk staan en doen samen een ad fundum om daarna weer vol motivatie terug aan het werk te gaan."

Snobs

Het cliché vertelt dat in het HdR de bestgeklede studenten zich verzamelen om de nieuwe collecties van de grootste designers tentoon te stellen en dat de alternatief geklede student hier wel eens buiten wordt gekeken. Raf vertelt: "Het is inderdaad zo dat ons publiek snobistisch gekleed gaat, maar dat is nu eenmaal een kenmerk van de rechtenstudenten en daar kunnen wij weinig aan veranderen. Voor ons is iedereen hier welkom, in om het even welke outfit." Uiteraard bespeurden wij enkele merklabels op de kledij van de cafégangers, maar een superioriteitsgevoel tegenover de anders geklede studenten was afwezig. Wij werden in ieder geval niet vies bekeken of onvriendelijk behandeld in het HdR. Of dat te wijten is aan de vriendelijkheid van de rechtenstudenten dan wel aan onze elegante kledingstijl, laten wij in het midden.