maandag 23 november 2009 - jaargang 36 - nummer 09
Voorzitters Jong Groen! en Jong VLD discussiëren over ideologie
Steken, preken en nadenken
Milieuproblematiek en een overpeinzing van het vrije marktmodel zijn actueler dan ooit. Met deze kennis in het achterhoofd kijken twee ideologieën elkaar diep in de ogen. Beide proberen ze oplossingen te bieden voor fundamentele problemen. We stellen vast dat de manier waarop verschilt.
Mathias Vanden Borre & Laurens Cerulus
Veto: Jullie maken een duidelijke keuze voor één partij en ideologie. Kunnen jullie deze toelichten?
Philippe De Backer (Jong VLD): «Een ideologie is een mens- en maatschappijbeeld. Ik vind dat we mensen zo veel mogelijk kansen en ruimte moeten geven om zelf in te vullen hoe ze hun leven willen leiden. Dat is in één zin wat liberalisme voor mij wil zeggen.»
Kristof Calvo (Jong Groen!): «Het is niet meer zo sexy om het over ideologie te hebben. Ik ben ook niet iemand die daar dagdagelijks mee dweept. Voor mij is een ideologie een kompas. Wanneer je er geen hebt, raak je het noorden kwijt. Wij als groenen nemen individuele vrijheid, veel meer dan andere partijen aan de linkerzijde, ook mee in ons verhaal. Als groenen hebben wij daarboven nog een 'supercriterium': duurzaamheid. De idee dat je een samenleving moet enten op een duurzame schaal.»
Philippe: «Het valt mij op dat Kristof beschrijft wat Locke heeft geschreven over draagkracht en denken aan volgende generaties. Dit is een idee dat door de liberale ideologie ook is meegenomen. Hier begint dan wel de ideologische discussie over de rol van de staat. In hoeverre geloof je dat mensen zelf oplossingen aanbrengen? In hoeverre geloof je in spontane ordening? Ik denk dat vrije keuze en vrije markt de beste garanties bieden om deze doelstellingen te bereiken.»
Dedeckers
Veto: Wat zijn de gevolgen van populisme en anti-politiek, die meer en meer ingeburgerd raken?
Kristof: «Politici die investeren in grote concepten worden daar niet voor beloond. Ik stel dit vast met pijn in het hart. Het resultaat is dat elk land de politici krijgt die het verdient. Populisten investeren niet in een ideologie. Eén van de problemen van de 'Dedeckers' is dat ze geen groot verhaal hebben. Tegelijk neemt men in de Wetstraat tal van beslissingen die men in de Dorpstraat niet begrijpt. Hier biedt populisme een makkelijke oplossing.»
Philippe: «Het ligt ook aan problemen benoemen. Ik vind Di Rupo een populist. Hij zegt dat er geen problemen zijn met de sociale zekerheid omdat het allemaal 'door de crisis' komt. Zo liegt hij tegen de mensen. Hij maakt mensen blaaskens wijs. Een groot deel van de problemen met de sociale zekerheid is structureel. Door dit te ontkennen ben je ook een populist.»
Veto: En Verhofstadt die acht jaar lang het Beloofde Land verkondigde?
Philippe: «Verhofstadt probeerde juist richting te geven en doelstellingen te creëren door problemen aan te pakken. Hij heeft de modelstaat niet duidelijk vorm kunnen geven, maar heeft wél het project op tafel gelegd.»
Veto: Moet een partij de ideologie uitstippelen of heeft het volk het eerste woord?
Philippe: «Het gaat om interactie. Ik denk dat de partij de ideologie moet definiëren, maar tegelijkertijd ook de discussie moet aangaan met de maatschappij. Je moet voortdurend toetsen aan de realiteit. Ik ben het wel met Kristof eens dat door het achterwege blijven en het nagenoeg negeren van ideologie een heel plat pragmatisme ontstaat dat ook de deuren opent voor populisme door te verzanden in compromis na compromis.»
Veto: Is dat geen steek naar uw eigen partij Open VLD?
Philippe: «Ja, wij hebben soms te veel compromissen gemaakt en daar betalen we vandaag de prijs voor.»
Veto: Waar kan je wél een onderbouwde ideologische discussie voeren?
Kristof: «Als politieke jongerenorganisatie hebben we geen druk van de politieke korte termijnagenda. Zo kunnen we ideologische fora creëren waar politici geen tijd of moed voor hebben.»
Veto: Halen jullie praktische kennis uit literatuur?
Philippe: «Ja, ik haal enorm veel uit werken van Heidegger, Friedman, Mille, Sen. Liberalen hebben een heel rijke filosofische traditie. Ik lees ook linkse denkers en Marxistische werken zoals Empire van van Negri en Hardt. Zij maken heel relevante analyses over globalisering. Hun oplossingen trekken natuurlijk op niets omdat het Marxisten blijven, maar de analyse van ons systeem is er lós op.»
Kristof: «Dat is een biecht. (lacht)»
Veto: Voelen liberalen zich mede verantwoordelijk voor de crisis?
Kristof: «De 'vrije keuze' is niet voor iedereen even vrij. Daar heeft de liberale politieke familie soms iets te weinig empathisch vermogen. De neo-liberale ideeën van hyperproductivisme en economische groei ten top, zorgen voor onvrijheid op termijn. Daar denk ik dat de liberale familie aan reflectie toe is om veel meer het criterium duurzaamheid te incorporeren. We hebben soms een sterke overheid nodig die zegt waar we naartoe willen.»
Philippe: «(hevig) Daar ben ik het niet mee eens. Er bestaat geen enkel land in de geschiedenis dat zijn bevolking een beter bestaan heeft kunnen geven zónder economische groei. De oplossing kan zijn dat de overheid een kader schept, maar per definitie meer regels en sturing gebruiken, is verkeerd.»
Kristof: «Liberalen hebben nog veel moeilijkheden om de groene agenda op te nemen.»
Philippe: «Niet waar! Tijdens de campagne voor de Europese verkiezingen heeft de ELD, Europese Liberale Partij, de vergroening van de economie als topprioriteit naar voren geschoven.»
Kristof: «Maar ik stel vast dat het beleid tekortschiet. In België denkt de regering alleen aan ecofiscaliteit wanneer het gaat over een gat in de begroting dichtrijden. Op lange termijn stel ik vast dat een duurzame oplossing uitblijft.»
Philippe: «Neen, je stelt dat we tegen duurzaamheid en vergroening zouden zijn omwille van ons verzet tegen overheidsinterventie. Dat is niet waar. Natuurlijk staan wij achter een duurzame samenleving, maar de manier waarop verschilt.»
Dit artikel verscheen op maandag 23 november 2009 in nummer 09 van jaargang 36. - Disclaimer
